H αναζήτηση του ποιοτικού τροφίμου και η στροφή προς το “γνήσιο” και το “παραδοσιακό” αποτελούν στοιχεία που ενισχύουν, τα τελευταία χρόνια, την εικόνα της υπαίθρου ως τουριστικού προορισμού. Σε συνδυασμό με την στροφή των γυναικών προς το “επιχειρείν” αναδεικνύεται με αυτόν τον τρόπο, ιδιαίτερα για τις γυναίκες της υπαίθρου, ένας νέος και διαφορετικός ρόλος. Οι γυναίκες έχουν πλέον τις ευκαιρείες να μπορούν να μετατρέπουν τις δραστηριότητες της οικιακής οικονομίας σε εμπορευματικά ποιοτικά αγαθά με τοπική ταυτότητα.

Σύμφωνα με τη βιβλιογραφία, μια επιχείρηση ανήκει σε γυναίκα όταν αυτή κατέχει το μεγαλύτερο μέρος του μετοχικού εταιρικού καφαλαίου και επίσης έχει την ευθύνη για τη λήψη όλων των αποφάσεων σχετικών με την ανάπτυξη της επιχείρησης. Στην πραγματικότητα, πολλές επιχειρήσεις είναι μόνο στα χαρτιά για φορολογικούς λόγους στο όνομα μιας γυναίκας, ενώ οι αποφάσεις και όλη η λειτουργία τους ασκείται από τον σύζυγο. Από διάφορες έρευνες παρατηρούμε πως οι γυναίκες της υπαίθρου ξεκινούν τις δραστηριότητές τους σχετικά αργά ηλικιακά και έχουν σημαντική παρουσία σε κλάδους όπως η μεταποίηση των προϊόντων πρωτογενούς παραγωγής, ο αγροτουρισμός, η τοπική γαστρονομία και τα προϊόντα οικοτεχνίας. Αυτό ερμηνεύεται από το γεγονός ότι είναι ευκολότερο να κερδίσουν την αποδοχή σε ένα πιο “φεμινιστικό” επιχειρηματικό περιβάλλον αλλά και από το ότι η γυναικεία επιχειρηματικότητα γίνεται πιο συχνά “από ανάγκη” για βιοπορισμό.

Επίσης, η γυναικεία επιχειρηματικότητα συνδέεται με την προϋπόθεση συνδυασμού του χρόνου στη δουλειά σε σχέση με τις οικογενειακές υποχρεώσεις. Για τις γυναίκες είναι σημαντική η ισορροπία μεταξύ οικονομικών στόχων και προσωπικής – οικογενειακής ζωής ενώ το εκπαιδευτικό υπόβαθρο αλλά και η εμπιστοσύνη στον εαυτό τους αποτελούν αποφασιστικούς παράγοντες εκδήλωσης επιχειρηματικής συμπεριφοράς. Ακόμη, παρατηρείται πως η συμπεριφορά των γυναικών επιχειρηματιών ως προς τις πηγές κεφαλαίου για την ίδρυση μιας επιχείρησης είναι διαφορετική από τους άνδρες. Οι γυναίκες, συνήθως, βάζουν οι ίδιες τα χρήματα για την ίδρυση της ή προσφεύγουν στο συγγενικό τους περιβάλλον γιατί είναι επιφυλακτικές στο να ρισκάρουν να εξαρτηθούν από ένα τραπεζικό δάνειο.

[quote text_size=»small»]

Ανασταλτικοί παράγοντες ενασχόλησης των γυναικών αποτελούν τα στερεότυπα των ρόλων που θέλουν τη γυναίκα στο σπίτι να ασχολείται με την ανατροφή των παιδιών.

[/quote]

Επίσης, τις πιο πολλές φορές το οικογενειακό περιβάλλον δεν ενθαρρύνει και οι, “κλειστές” κατά κόρον, κοινωνίες είναι επιφυλακτικές στην αποδοχή, τουλάχιστον στο αρχικό χρονικό διάστημα λειτουργίας, της επιχείρησης. Ακόμη, η προσωπική περιουσία των γυναικών είναι συνήθως περιορισμένη και δύσκολα χρηματοδοτούν μια επιχειρηματική τους ιδέα φοβούμενες την αποτυχία.

Σίγουρα η εικόνα της γυναικείας επιχειρηματικότητας δεν είναι η ιδεατή καθώς υπάρχουν διάφορα προβλήματα και σαφώς πρέπει να “στηριχτεί”. Απαιτείται πρόσθετη εμψύχωση για να συμμετέχουν και να εκδηλώσουν κάποια δράση μιας και νιώθουν περισσότερο πως έχουν επικουρικό ρόλο στο νοικοκυριό. Όπως προέκυψε από στοιχεία του Leader+ οι γυναίκες συμμετείχαν ελάχιστα στις Γενικές Συνελεύσεις και τα Διοικητικά Συμβούλια των Τοπικών Ομάδων Δράσης (απουσία πάνω από 50% σε κάποιες περιοχές) όπως και στη διαβούλευση τοπικών προγραμμάτων. Στο σημείο αυτό γίνεται επιτακτικό από τους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να υποστηρίξουν με τις υπηρεσίες τους το θέμα της γυναικείας επιχειρηματικότητας. Οπωσδήποτε πρέπει να ενισχυθεί η πρόσβαση των γυναικών στην πληροφόρηση και να υπάρξουν οι κατάλληλοι δίαυλοι επικοινωνίας ώστε να φτάνει η πληροφορία απευθείας σε αυτές. Επίσης, τα προγράμματα κατάρτισης πρέπει να είναι καλά στοχευμένα και να προσφέρουν τις γνώσεις που ενισχύουν το επιχειρηματικό πνεύμα βοηθώντας, παράλληλα, τις εκπαιδευόμενες να ξεπερνούν την όποια επιφυλακτικότητα έχουν.

Επιπροσθέτως, γνώσεις τεχνολογιών πληροφορικής και προβολής – προώθησης στο διαδίκτυο αποτελούν σημαντικά ζητήματα στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας. Οι τοπικοί φορείς σε συνεργασία με τα εκπαιδευτικά ιδρύματα οφείλουν να σχεδιάσουν και να εφαρμόσουν τα κατάλληλα εκπαιδευτικά πακέτα ανάλογα με τα χαρακτηριστικά και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε Περιφέρειας. Οι υποδομές συμβουλευτικής σε περιφερειακό επίπεδο πρέπει όχι μόνο απλά να παρακολουθούν αλλά και να παράσχουν πολύτιμες πληροφορίες καθοδήγησης. Ζητούμενο εξακολουθεί να είναι η απλοποίηση της γραφειοκρατικής διαδικασίας αφού οι χρονοβόρες διαδικασίες λειτουργούν συνήθως αποτρεπτικά για τις γυναίκες, ιδιαίτερα σε εκείνες της κάπως μεγαλύτερης ηλικίας και λιγότερων γνώσεων.

Previous articleΕΟΡΤΑΣΤΙΚΗ ΑΜΦΙΘΥΜΙΑ
Next articleΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΡΙΟΤΗΤΑΣ
ΜΕΛΙΝΑ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗ
Η Μελίνα είναι γεωπόνος. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές τις σπουδές στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο τμήμα Αγροτικής Οικονομίας & Ανάπτυξης. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στην Ολοκληρωμένη Ανάπτυξη Αγροτικού Χώρου από το ίδιο Πανεπιστήμιο. Έχει εργαστεί στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στη Δ/νση Αγροτικής Ανάπτυξης στο τμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων και τώρα εργάζεται ως σύμβουλος αγροτικής ανάπτυξης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.