Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
για αυτουσ που φευγουνε(;) κι αυτουσ που μενουνε

ΓΙΑ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝΕ(;) ΚΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝΕ

Είναι φαίνεται η μοίρα του Ευάγγελου Βενιζέλου να ακολουθεί τον Γιώργο Παπανδρέου! Ο υπουργός Οικονομικών σχετικά αργά ομολόγησε – διότι γνώριζε εξαρχής – ότι το DNA του μνημονίου οδηγεί σε αδιέξοδο. Εξίσου καθυστερημένα διαπίστωσε ότι είναι (πολιτικά) εξουθενωμένος! Εξίσου καθυστερημένα αντιλήφθηκε ότι έπεσε στην παγίδα να τρέχει μόνος του να πείσει (ΠΑΣΟΚ και κοινωνία) για την …αναγκαιότητα προσυπογραφής μιας πολιτικής που εξαρχής δεν πίστευε. Κι εξίσου καθυστερημένα κατάλαβε πως την ίδια ώρα που επιφορτιζόταν σχεδόν μόνος του το μεγαλύτερο όγκο του πολύπλοκου έργου της “σωτηρίας της χώρας” οι εσωκομματικοί του αντίπαλοι τον προσπερνούσαν στην κούρσα της διαδοχής.

Όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα και αισθάνεται ο Αντιπρόεδρος της κυβέρνησης τα είχαν προεξοφλήσει καιρό πριν (συγκεκριμένα από τον περασμένο Ιούνιο που αναλάμβανε το πολιτικό ρίσκο της πρότασης Παπανδρέου να ηγηθεί του οικονομικού επιτελείου) όσοι παρακολουθούν στενά ή/και υποψιάζονται πως ασκείται η πολιτική. Γενικά, αλλά και εσωκομματικά. Απλά, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, εκ φύσεως ίσως και λόγω DNA ήθελε να τους διαψεύσει. Κάποιοι θα διέκριναν υπέρμετρη αυτοπεποίθηση εξαιτίας της οποίας υποτιμά αντιπάλους και καταστάσεις. Κάτι όμως που ουδόλως αναιρεί ό,τι ο ίδιος διαλαλεί. Ότι σε μια κρίσιμη στιγμή ανέλαβε την “ιστορική ευθύνη” του και δεν κρύφτηκε, ενόσω γνώριζε το ρίσκο που αναλάμβανε.

Το θέμα είναι αν αυτό επαρκεί για να τον ξανατοποθετήσει στη θέση του οδηγού των εσωκομματικών εξελίξεων στο ΠΑΣΟΚ και την κούρσα διαδοχής – αν τελικώς ξεκίνησε, ή ξεκινήσει ποτέ μια τέτοια κούρσα… Ή ακόμα περισσότερο επαρκεί για να τον απαλλάξει από το “φορτίο” της λήψης των νέων σκληρών μέτρων αποτυχίας που ζητά η Τρόικα. Το δεύτερο θα φανεί από την προθυμία των συμμετεχόντων στη κυβέρνηση Παπαδήμου να συνυπογράψουν τα νέα σκληρά μέτρα ή να οδηγήσουν τη χώρα σε εκλογές.

Για το πρώτο θα γνωρίζουμε με απόλυτη ακρίβεια όταν ο Γιώργος Παπανδρέου ανοίξει τα χαρτιά του επί των εσωκομματικών. Οσονούπω δηλαδή θα φανεί αν μετά τη χθεσινή τους συνάντηση ο νυν Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ παραμένει στα …συμπεφωνημένα του περασμένου Ιουνίου – υπό την προϋπόθεση πως η (ανομολόγητη πράγματι…) μεταβίβαση του “δακτυλιδιού” ήταν πολιτική συμφωνία των δυο ανδρών και όχι ψευδαίσθηση στο μυαλό του Ευάγγελου Βενιζέλου και των υποστηρικτών του.

Ό,τι κι αν συμβεί πάντως ακολουθεί μια πορεία που ξεκίνησε ο Γιώργος Παπανδρέου. Ο οποίος όμως φρόντισε να πηδήξει (έγκαιρα μάλλον και θορυβωδώς “βλ. πρόταση δημοψηφίσματος”), από το κάρο της φθοράς πολιτικών (και συμφοράς κοινωνιών) που σέρνει η Τρόικα, αφήνοντας πίσω όσους επέβαιναν και όσους προστρέξουν να επιβιβασθούν προσεχώς…