Μεταξύ της αρνητικής κριτικής για τις αποφάσεις του Eurogroup που, ως ήταν αναμμένο, άσκησαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης, εντύπωση προκαλεί η αποστροφή του Αλέξη Τσίπρας πως: “η λύση δεν περιλαμβάνει ένα βιώσιμο σχέδιο για την Ελλάδα και για αυτό δεν είναι λύση”.

Προφανώς ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ έχει λόγους να υποστηρίζει μια τέτοια άποψη, καθώς και μόνο ο στόχος επαναφοράς του χρέους, το 2020, στα επίπεδα που ήταν πριν την ένταξη της Ελλάδας στο Μηχανισμό Διάσωσης, αποτελεί ομολογία αποτυχία της συνταγής που πρότειναν οι δανειστές.

Αλήθεια όμως υπάρχει κάποιος Έλληνας, συμπεριλαμβανομένου και του Αλέξη Τσίπρα που να θεωρεί υποχρέωση των ξένων να σχεδιάζουν εκείνοι το μέλλον της Ελλάδας ερήμην των Ελλήνων; Διότι, το λογικό θα ήταν, ό,τι σχεδιάζουν οι ξένοι να αφορά στη διασφάλιση των δικών τους συμφερόντων και μόνο και να απομένει στους Έλληνες η υποχρέωση να σχεδιάζουν τρόπους διασφάλισης των ελληνικών συμφερόντων.

Επ” αυτού ο ΣΥΡΙΖΑ απέχει. Αντιθέτως, παρά κάποιες γενικόλογες αναφορές περί της ανάγκης ενός Εθνικού Σχεδίου Παραγωγικής Ανασυγκρότησης κάθε προσπάθεια εκσυγχρονισμού τον βρίσκει αντίθετο. Πλείστα τα παραδείγματα με χαρακτηριστικό εκείνο της εξαγοράς της συνεταιριστικής Δωδώνης από ρωσική επιχείρηση την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ προειδοποίησε ότι θα εκδιώξει όταν γίνει κυβέρνηση!

Την ώρα που ο ΣΥΡΙΖΑ πολιτεύεται με τρόπο που να αποθαρρύνει ξένες επενδύσεις στη χώρα, ο Αλέξης Τσίπρας επιμένει πεισματικά να κατηγορεί τους πολιτικούς του αντιπάλους ότι απουσίαζαν από τη διαπραγμάτευση, συμπεριφέρθηκαν με υποτέλεια ακολουθώντας τις υποδείξεις της Τρόικας. Δείχνει προφανώς να αγνοεί πως επαρκής και αποτελεσματική διαπραγμάτευση προϋποθέτει την στοιχειώδη ύπαρξη διαπραγματευτικών χαρτιών. Ποια είναι αυτά που δεν αξιοποίησε η ελληνική πλευρά;

Κατά τον Αλέξη Τσίπρα είναι συνοχή της Ευρωζώνης την οποία η Ελλάδα θα μπορούσε να απειλήσει με την χρεοκοπία της. Υποτίθεται πως με την πρόθεση του να ανατινάξει την Ευρώζωνη, οι δανειστές θα εξαναγκάζονταν να χρηματοδοτήσουν την Ελλάδα, επιτρέποντας της να μην υλοποιεί τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει μέσω των Μνημονίων. Κατά τον Αλέξη Τσίπρα μια πολιτική τύπου “βυθίσατε την Ευρωζώνη”, συνιστά τη ρεαλιστική πολιτική πρόταση που λείπει από την κυβέρνηση.

Επ” αυτού ο καθένας μπορεί να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει. Όμως, δύσκολα θα διαφωνούσε με την προσθήκη συντελεστών (οικονομικής) ισχύος που θα καθιστούσαν τη χώρα διαπραγματευτικά αξιόμαχη. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε, ίσως, να συμβεί αν πολιτικές δυνάμεις και κοινωνία συμφωνούσαν στον επαναπροσδιορισμό του παραγωγικού μοντέλου της χώρας που θα επόπτευε (μόνο) το κράτος και θα υλοποιούσε η ιδιωτική πρωτοβουλία. Κάτι για το οποίο, όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται διατεθειμένος να συνεισφέρει…

Previous articleΟ ΓΙΑΣΕΡ ΑΡΑΦΑΤ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΡΥΘΜΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΕΝΔΟΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΩΝ ΕΞΕΛΙΞΩΝ
Next articleINEQUALITY IS KILLING CAPITALISM
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης. Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφούσε στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal. Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, έχοντας ιδρύσει την Apertus Alveo Communications...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.