Πολλαπλές επιδράσεις στο πολιτικό σκηνικό αναμένεται να επιφέρει η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη στην ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, κόντρα στις περί του αντιθέτου προβλέψεις. Ο νέος αρχηγός της ΝΔ, είναι γεγονός πως ξεκίνησε ως αουτσάιντερ την κούρσα, στην πορεία όμως κατόρθωσε να πείσει το συντηρητικό ακροατήριο της παράταξής του πως μπορεί να γίνει φορέας ανανέωσης και ανασυγκρότησής της.

Και φυσικά είχε να αντιμετωπίσει όχι μόνο τους βαρόνους του κόμματός του, τους οποίους αποστράτευε η εκλογή του, λόγω ηλικίας, αλλά και την καραμανλική ομάδα που έριξε όλο το βάρος στην επικράτηση Μεϊμαράκη, θέλοντας έτσι να κρατήσει τον έλεγχο του κόμματος. Αν όμως στη συντηρητική παράταξη υπάρχει ένα κλίμα ευφορίας και προοπτικής βελτίωσης του κλίματος στο εσωτερικό της, στα άλλα κόμματα οι αντιδράσεις και οι προβληματισμοί διαφέρουν ανάλογα με την επένδυση που είχαν κάνει στο ποιος θα εκλεγεί, αλλά και την πίεση που αναμένεται να δεχθούν από την νέα ηγεσία. Κατ’ αρχήν τα κόμματα της συγκυβέρνησης δεν έκρυψαν την ενόχλησή τους για την εκλογή Μητσοτάκη, πιο διακριτικά ο ΣΥΡΙΖΑ, πιο έντονα οι ΑΝΕΛ, κάνοντας εύκολα διακριτή την προτίμησή τους στον Μεϊμαράκη, φουντώνοντας έτσι την υφέρπουσα φημολογία περί παρασκηνιακών επαφών Τσίπρα Καραμανλή. Μια φημολογία που σύμφωνα με επικοινωνιολόγους, ενόχλησε τη βάση της ΝΔ, και ίσως να έπαιξε κάποιο ρόλο στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος.

[quote text_size=»small»]

Εκ των πραγμάτων, ο νέος αρχηγός, όσο κι αν κατηγορηθεί από τους πολιτικούς του αντιπάλους ως «σκληρός νεοφιλελέυθερος» και μόνο που προβάλλει ένα εκσυγχρονιστικό προφίλ και κυρίως αντίκειται εκ πεποιθήσεως και στον δεξιό και στον αριστερό λαϊκισμό, σίγουρα θα απευθυνθεί για διεύρυνση προς το χώρο του κατακερματισμένου κέντρου.

[/quote]

Τα κόμματα που εκφράζουν πλέον το κέντρο, είναι το Ποτάμι, η ένωση Κεντρώων και το ΠΑΣΟΚ-Δημοκρατική Συμπαράταξη. Το ποτάμι ίσως είναι το πλέον ευάλωτο σε πρώτη φάση στις πιέσεις της νέας κεντροδεξιάς, καθώς από τις τελευταίες εκλογές είχε αρχίσει τις διαρροές από τις ευάλωτες όχθες του προς τους όμορους χώρους. Αν δεν συμβεί κάτι σημαντικά ανατρεπτικό, αυτή η τάση μάλλον θα συνεχιστεί νομοτελειακά και αμφίπλευρα. Η ένωση Κεντρώων, ως πιο προσωποπαγές κόμμα, έχει την ομοιογένεια που έχουν τα νεότευκτα στη βουλή κόμματα που έχουν ως ενωτικό κρίκο τους συναισθηματικούς, ακόμα και συγγενικούς δεσμούς με το πρόσωπο του αρχηγού, αναμένεται να αντέξει περισσότερο απ’ το ποτάμι.

Πόσο μάλιστα όταν συντηρείται εντέχνως το φλερτ και η άμεση προοπτική συνεργασίας με την σημερινή κυβέρνηση και τα παρελκόμενα γοητευτικά οφέλη της εξουσίας.

[quote text_size=»small»]

Το ΠΑΣΟΚ τέλος, έχοντας ήδη επιβαρυμένο παρελθόν κυβερνητικής συνεργασίας με τη ΝΔ του Αντώνη Σαμαρά, αλλά έχοντας ταυτόχρονα μια δειλή ανάκαμψη τις τελευταίες εκλογές, μπορεί υπό όρους να αντέξει στις πιέσεις που θα δεχθεί από την προσπάθεια διεύρυνσης προς το κέντρο που θα επιδιώξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

[/quote]

Οι όροι αυτοί είναι πρώτον να αποκηρύξει την κυβερνητική συνεργασία και με τα δύο σημερινά κόμματα εξουσίας, και να διακηρύξει πως υπάρχει χάσμα και με τη δεξιά πολιτική, αλλά και με τον «αριστερό» εθνολαϊκισμό της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα να κάνει κάλεσμα επαναπατρισμού στις διάσπαρτες και αποστασιοποιημένες ομάδες ιδεολογικά συγγενείς, που είτε βρήκαν άλλη πρόσκαιρη κομματική στέγη, είτε παραμένουν πολιτικά άστεγες. Και φυσικά να δείξει το δρόμο της εξόδου στους μόνιμους εραστές του πρόσκαιρου κυβερνητισμού, που διαρκώς και με μεγάλη ευκολία επιδιώκουν για ίδιον όφελος να γεφυρώσουν τα χάσματα…

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.