Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
αποτιμηση τησ εξαθλιωσησ

ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ

Τελικά είναι θετική η παρουσία της Τρόικας και η πρόθεση των δανειστών να «διασώσουν» τη χώρα και κατ” επέκταση να διασφαλίσουν την κοινωνική συνοχή ή οι απαιτήσεις και οι προϋποθέσεις της διάσωσης θα έχουν τις ίδιες και χειρότερες κοινωνικές επιπτώσεις; Εξαρτάται ποιος θέτει το ερώτημα και ποιον αφορά η απάντηση…

Μιλώντας ρεαλιστικά για την πλειονότητα των εργαζομένων οι αποκλίσεις του επιπέδου ζωής στην περίπτωση «άτακτης χρεοκοπίας» και εξόδου της χώρας απ” το ευρώ ή παραμονής στο ευρώ και μεγάλης «εσωτερικής υποτίμησης» είναι μικρές. Αν ο μισθός γκρεμιστεί στα 500 ή 400€ ποία η διαφορά από το να είναι 100 με 120 χιλιάδες δραχμές; Τι είναι ο κάβουρας τι είναι το ζουμί του; Ουσιαστικά μιλάμε για αποτίμηση της εξαθλίωσης, αλλά πάντως εξαθλίωση. Η οποία, ήταν και θα παραμείνει υπαρκτή ασχέτως αν για ορισμένους ήταν περισσότερο ανεκτή τα προηγούμενα χρόνια της ευημερίας.

Στην αντίπερα όχθη όσοι ελάχιστοι κατάφεραν να διαθέτουν σήμερα μετρητά το οποίο τα τελευταία δυο χρόνια είχαν όλη την ευχέρεια να μεταφέρουν σε ασφαλή καταφύγια του εξωτερικού ή να το εξασφαλίσουν περαιτέρω πτωχεύοντας εταιρίες και φεσώνοντας από δημόσιο μέχρι προμηθευτές, θα έβλεπαν το βιοτικό τους επίπεδο να διατηρείται – αν όχι να αναβαθμίζεται – στην περίπτωση που η χρεοκοπία της χώρας σημάνει την έξοδο από το ευρώ και την επιστροφή στη δραχμή. Θα είχαν την ευκαιρία να (επαν)αγοράσουν πάμφθηνα και να εμφανιστούν επιπλέον ως ευεργέτες που επένδυσαν τα λεφτά στη δοκιμαζόμενη πατρίδα… Δηλαδή δυο και τρεις φορές μάγκες…

Οι πρώτοι δηλαδή τι είχαν τι χάσανε. Οι δεύτεροι είχαν πολλά και θα κερδίσουν μάλλον περισσότερα… Υπάρχουν όμως και εκείνοι που είχαν κάτι, έχουν χάσει ήδη αρκετά και κινδυνεύουν να χάσουν ακόμα περισσότερα αν η χώρα πτωχεύσει οριστικά. Είναι όλοι αυτοί που συγκροτούν τη μεσαία τάξη, καλά αμειβόμενα στελέχη με τεχνογνωσία και εμπειρία, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, ελεύθεροι επαγγελματίες. Όλοι αυτοί που συνιστούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας, που στηρίζουν την κατανάλωση, που πληρώνουν φόρους και συμβάλουν στα κρατικά έσοδα και τα ασφαλιστικά… Όλοι αυτοί που θα δουλεύουν και θα αμείβονται πλέον με μισθούς εξειδικευμένου εργάτη στην καλύτερη περίπτωση…

Για όλους αυτούς η ζημιά είναι ήδη μεγάλη και θα εξελιχθεί σε καταστροφή όχι μόνο γιατί θα πρέπει να αποπληρώνουν σε δραχμές χρέη που δημιούργησαν σε ευρώ, αλλά κυρίως γιατί θα χαθεί οριστικά η ελπίδα να γίνει η Ελλάδα πραγματικά ένα ευνομούμενο κράτος όπως τα άλλα προηγμένα κράτη της Ευρώπης. Χώρια που θα δουν για άλλη μια φορά τους κομπιναδόρους να τους προσπερνούν…