Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
αποκρατικοποιησεισ: το δια ταυτα

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ: ΤΟ ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΥ

Είπαν ό,τι είπαν οι εκπρόσωποι της Τρόικας το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής. Κάποιοι τα εξέλαβαν ως “αυτονόητα πράγματα”. Κάποιοι άλλοι θίχτηκαν με το ύφος των παραινέσεων και ανέκραξαν “γιάνκηδες” “go back home”.

Σημασία βέβαια δεν έχει τι λέει ο ένας ή ο άλλος. Μέχρι οι απλοί πολίτες να μιλήσουν – και στις δημοκρατίες οι πολίτες μιλούν στις κάλπες… – αρμόδια να μιλά και διαπραγματεύεται είναι η κυβέρνηση. Και η κυβέρνηση αιφνιδιασμένη (;) αφού χαρακτήρισε “απαράδεκτη” τη συμπεριφορά των εκπροσώπων της Τρόικας, υπενθύμισε το αυτονόητο: “Εντολές παίρνουμε μόνο από τον ελληνικό λαό”. Για να ακολουθήσει η απολογητική απάντηση: “…ο ρόλος μας συνίσταται στην παροχή συμβουλών και υποστήριξης προς την Κυβέρνηση μέσω της εξέτασης εναλλακτικών λύσεων κατά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων….”

Κάπως έτσι πέρασε το Σαββατοκύριακο, η “σκόνη έκατσε”, αλλά εκείνο που έμεινε είναι το ουσιώδες “δια ταύτα”. Και η συζήτηση περί εκποίησης ή αξιοποίησης κρατικής περιουσίας ξεκίνησε και δημοσίως. Διότι παρασκηνιακώς έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό. Χώρια που όπως αντιλαμβάνεται κι ο πλέον αδαής αν δεν υπήρχε η εν λόγω “προοπτική”, ουδείς θα ασχολούνταν με την “πτωχή Ελλάς”…

Πίσω ξανά στη μίνι κρίση που δημιουργήθηκε την περασμένη Παρασκευή αναρωτιέται κανείς: Ποιον συμφέρει η αντιπαράθεση Τρόικας – κυβέρνησης; Το σίγουρο είναι πως δεν συμφέρει τη χώρα. Είναι απλό. Κάποια πράγματα είναι δεδομένα.

Πρώτον, η χώρα έχει ανάγκη τα δανεικά για να (απο)πληρώνει τα δανεικά. Είτε μας αρέσει, είτε όχι και ανεξαρτήτως το πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, η ουσία είναι πως αν δεν υπήρχε το δάνειο, η Ελλάδα σήμερα θα βρισκόταν κάπου αλλού.

Δεύτερον, η υφήλιος, δηλαδή οι αγορές, παρακολουθούν επισταμένα τα συμβαίνοντα στην Ελλάδα. Τυχόν αντιπαράθεση Τρόικας – κυβέρνησης δίνει σήμα πως κάτι πάει στραβά στο πρόγραμμα σταθερότητας. Αμέσως, επανέρχονται δριμύτερα τα σενάρια περί χρεοκοπίας. Το κλίμα εις βάρος της χώρας επιδεινώνεται. Τα spread παίρνουν την άγουσα. Η πίεση μεταφέρεται και πάλι στην Ελλάδα.

Τρίτον, οι δανειστές θέλουν τα λεφτά τους πίσω και στο πολλαπλάσιο. Δεν μας (ξανα)δάνεισαν για να τα (ξανα)ξοδεύσουμε. Μας δάνεισαν για να συνεχίσουμε να υπάρχουμε, για να έχουν ελπίδες να τα πάρουν πίσω. Ε λοιπόν, όσο πιο γρήγορα τα πάρουν, τόσο το καλύτερο για αυτούς. Να περιμένουν η Ελλάδα να μηδενίσει τα ελλείμματα, να δημιουργήσει νέο πλούτο και να μπορεί να αποπληρώνει; Κατ” επίφαση ναι. Πλην όμως το γοργό και χάριν έχει – εν προκειμένω η αναξιοποίητη δημόσια περιουσία.