Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
αξιοπιστοσ συνομιλητησ

ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ ΣΥΝΟΜΙΛΗΤΗΣ

Το ελληνικό πείραμα εξελίσσεται! Ο Λουκάς Παπαδήμος είναι ο πρώτος τραπεζίτης που αναλαμβάνει την πρωθυπουργία μιας κράτους – μέλους της ΕΕ. Για άλλη μια φορά η Ελλάδα πρωτοτύπησε! Το κατά πόσο θα ανοίξει το δρόμο για μια νέα κατάσταση στη γηραιά Ήπειρο, μένει να φανεί στην πράξη… Πάντως ήδη, η Ιταλία αντιμετωπίζει το δίλημμα που αντιμετώπισε ο ελληνικός πολιτικός κόσμος: Κυβέρνηση τεχνοκρατών ή πρόωρες εκλογές.
Στην Ελλάδα υπό το βάρος της συστηματικά καλλιεργούμενης (προφανώς όχι αναιτίως…) αίσθησης περί «ανικανότητας», «ανευθυνότητας», εσχάτως και «αναξιοπιστίας» του πολιτικού προσωπικού, επιλέχθηκε το πρώτο, με τις εκλογές να ετεροχρονίζονται μέχρι αγνώστου νεοτέρας… Ακριβέστερα, η λύση επιβλήθηκε από τους ξένους δανειστές με την απειλή της μη καταβολής των νέων δανεικών και έτυχε της συναίνεσης των δυο κομμάτων εξουσίας που προτίμησαν να επιμερίσουν το πολιτικό κόστος μιας κρίσης που υπερβαίνει τον παραδοσιακό (μικρο)κομματικό τρόπο διαχείρισης της.
Δεδομένης της πρόθεσης του Γιώργου Παπανδρέου να παραχωρήσει συντεταγμένα την πρωθυπουργία, διατηρώντας τον έλεγχο του ΠΑΣΟΚ και της απροθυμίας του Αντώνη Σαμαρά «να γίνει μέρος του προβλήματος», (αρνούμενος κυβέρνησης ‘εθνικής σωτηρίας’) ή, πολύ περισσότερο, να αναλάβει άμεσα αποστολή διακυβέρνησης (εμμένοντας σε διενέργεια εκλογών), η επιλογή του Λουκά Παπαδήμου ήταν εξαρχής η μοναδική επιλογή.
Όχι μόνο γιατί ο κορυφαίος τραπεζίτης είναι αποδεκτός στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο, ούτε επειδή γνωρίζει τη λειτουργία και επιρροή του χρηματοπιστωτικού συστήματος και ξέρει το πώς να διαπραγματευτεί με τους δανειστές. Αλλά γιατί στο πρόσωπο του, η πολιτική, επιχειρηματική και τραπεζική ελίτ της χώρας, βρήκε το γνήσιο εκφραστή της αστικής δημοκρατίας που δύναται να καταστεί ο «αξιόπιστος» Έλληνας συνομιλητής που αναζητεί ο διεθνής παράγων.
Μένει να διαπιστωθεί αν το πολιτικό σύστημα θα του παραχωρήσει τη δέουσα ελευθερία κινήσεων, αλλά και το χρόνο να φέρει σε πέρας την αποστολή του. Ωστόσο, μια τέτοια …παραχώρηση δεν (μπορεί να) μεταφράζεται σε «λευκή επιταγή». Ας μην ξεχνάμε ότι ο Λουκάς Παπαδήμος δεν είναι εκλεγμένος, αλλά διορισμένος πρωθυπουργός από εκείνους ο ελληνικός εξέλεξε για να τηρούν, τη δημοκρατική νομιμότητα και ομαλότητα.
Αυτή θα είναι και η αποστολή και ευθύνη τους το προσεχές διάστημα, καθόσον ο Λουκάς Παπαδήμος θα υλοποιεί τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου και θα εφαρμόζει την οικονομική πολιτική που την ακολουθεί. Προφανώς, στο μακρύ, ως φαίνεται, διάστημα που θα εκτελεί τα καθήκοντά του, το πολιτικό σύστημα θα έχει την ευκαιρία, και ευχέρεια να ανασυνταχθεί . Να ανακτήσει τη χαμένη αξιοπιστία του και να αναδειχθεί εκ νέου σε κεντρικό φορέα εξουσίας, μέσω της μόνης και δημοκρατικά νομιμοποιημένης διαδικασίας – των εκλογών.