Αν δεν υπήρχε η Ενωμένη Ευρώπη

Ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος αναγνωρίζει ότι το σημερινό ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεν είναι τέλειο. Ούτε η Ενωμένη Ευρώπη θα φτάσει ποτέ στην τελειότητα. Σε κάθε περίπτωση όμως, είναι απείρως καλύτερο από τα ερείπια και τα θύματα των πολέμων που η Ευρώπη προκάλεσε σε λιγότερο από 100 χρόνια. new deal
Ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος αναγνωρίζει ότι το σημερινό ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεν είναι τέλειο. Ούτε η Ενωμένη Ευρώπη θα φτάσει ποτέ στην τελειότητα. Σε κάθε περίπτωση όμως, είναι απείρως καλύτερο από τα ερείπια και τα θύματα των πολέμων που η Ευρώπη προκάλεσε σε λιγότερο από 100 χρόνια. new deal

Ο Αθανάσιος Παπανδρόπουλος αναγνωρίζει ότι το σημερινό ευρωπαϊκό οικοδόμημα δεν είναι τέλειο. Ούτε η Ενωμένη Ευρώπη θα φτάσει ποτέ στην τελειότητα. Σε κάθε περίπτωση όμως, είναι απείρως καλύτερο από τα ερείπια και τα θύματα των πολέμων που η Ευρώπη προκάλεσε σε λιγότερο από 100 χρόνια.


Και τι δεν έχω διαβάσει τον τελευταίο καιρό για την Ευρώπη και κυρίως εναντίον της. Με θλίψη δε, διαπιστώνω ότι οι περισσότεροι από τους συγγραφείς, με κάποιες λαμπρές εξαιρέσεις, αγνοούν μεγάλα κομμάτια της ευρωπαϊκής ιστορίας ή ιδιοτελώς τα παρακάμπτουν.

Μια πρώτη και ευρύτατα διαδεδομένη άποψη για την Ευρώπη είναι ότι στερείται ηγεσίας. Δεύτερη εμπεδωμένη τοποθέτηση είναι ότι η Ένωση άγεται και φέρεται από τη Γερμανία. Η οποία επιβάλλει πολιτικές λιτότητας. Κυρίαρχη είναι επίσης και η θέση της ανύπαρκτης πολιτικά Ευρώπης. Η οποία σύντομα θα γίνει βορά των αναδυόμενων ασιατικών κυρίως δυνάμεων. Δημοφιλής είναι επίσης και η άποψη της γραφειοκρατικής Ευρώπης των Βρυξελλών. Η οποία απέχει πολύ από την πραγματικότητα των εθνικών προβλημάτων των χωρών-μελών της. 

Συμπληρώνοντας με το νέο έτος 55 χρόνια δημοσιογραφικής ενασχόλησης με το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, μπορώ με απόλυτη βεβαιότητα να πω δύο πράγματα.

Πιο ισχυρή και πιο ολοκληρωμένη η Ενωμένη Ευρώπη

Πρώτον, η Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα είναι ασυγκρίτως πιο ισχυρή και πιο ολοκληρωμένη από την αντίστοιχη του 1965. 

Δεύτερον, οι 55.000 Ευρωπαίοι «γραφειοκράτες» που στις Βρυξέλλες, στο Στρασβούργο και στο Λουξεμβούργο διαχειρίζονται θέματα και πολιτικές 500 εκατομμυρίων Ευρωπαίων, είναι πολύ πιο αποτελεσματικοί, ευέλικτοι και καταρτισμένοι από τα 32 εκατομμύρια εθνικούς γραφειοκράτες που απασχολούνται στις 27 επί μέρους χώρες-μέλη.

Αναφορικά τώρα με το έλλειμμα ηγεσίας στην Ευρώπη, νομίζω ότι σκοπίμως γίνονται ατυχείς συγκρίσεις. Θεωρώ ότι οι περίφημοι «πατέρες» της σημερινής Ένωσης, ήσαν όντως μεγάλου διαμετρήματος πολιτικά πρόσωπα. Αυτοί όμως έδειξαν τα προσόντα και τις ικανότητες τους μετά το τέλος ενός αιματηρού και φρικτού Β´παγκοσμίου πολέμου. Έκτοτε, στη Γηραιά Ήπειρο, αν εξαιρέσει κανείς το γιουγκοσλαβικό δράμα, δεν έχει υπάρξει άλλη πολιτική σύγκρουση. Τρεις δικτατορίες και ο κομμουνιστικός ολοκληρωτισμός, στη δεύτερη πεντηκονταετία του 20ου αιώνα κατέρρευσαν χωρίς να ανοίξει ρουθούνι.

Επίσης, η Ευρώπη του 2021, από πολλές πλευρές, δεν έχει  σχέση με την αντίστοιχη της Συνθήκης της Ρώμης του 1957. Από τότε έως σήμερα, η Ευρώπη έχει κάνει γιγαντιαία βήματα προς την κατεύθυνση της ολοκλήρωσης της. Και αυτό το οφείλει σε κορυφαίες πολιτικές προσωπικότητες με όραμα και θέληση. Βαλερύ Ζισκάρ ντ’ Εσταίν, Ζακ Ντελόρ, Φρανσουά Μιττεράν, Σιμον Βέιλ, Χέλμουτ Σμιτ, Χέλμουτ Κολ, Χανς Ντίτριχ Γκένσερ, Φελίπε Γκονζάλες, Αλτιέρο Σπινέλλι, Ρόϋ Τζέκινς, Κων. Καραμανλής, Λέο Τίντεμανς, Ενρίκο Μπερλινγκουερ, Βιμ Κοξ, Νταίιβιντ Όουεν, Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ, κ.α. Αυτοί είναι μερικοί από τους πολιτικούς που μέσα σε 63 χρόνια δημιούργησαν την πλουσιότερη ενιαία αγορά στον κόσμο. Τον πιο προωθημένο χώρο δικαίου στην ανθρώπινη ιστορία. Και ένα μοναδικό κοινωνικό σύστημα, που μαγνητίζει κάποια δισεκατομμύρια ανθρώπους.

Επίσης, η σημερινή ΕΕ διαθέτει το δεύτερο αποταμιευτικό νόμισμα στον κόσμο. Είναι η πρώτη εμπορική δύναμη και τα χρηματιστήρια της καλύπτουν το 60% των παγκόσμιων ροών κεφαλαίων. Αν αυτές οι επιδόσεις οφείλονται σε «έλλειμμα ηγεσίας», τότε ευτυχώς που άλλες χώρες δεν έχουν παρόμοια ελλείμματα!!!

Δεν γίνεται ευρωπαϊκό οικοδόμημα χωρίς την Γερμανία

Όσο για την περίφημη γραφειοκρατία των Βρυξελλών, θα πρέπει να πούμε κάποια πράγματα. Πρώτον, το κόστος της, αντιπροσωπεύει περί τα 10 δισ. ευρώ το χρόνο, όταν το σύνολο της γραφειοκρατίας για τις 27 χώρες – μέλη ξεπερνά τα 800 δισ. ευρώ. Σημειώνουμε δε ότι το κοινοτικό διοικητικό κόστος, σε ετήσια βάση είναι κατά 1,3 δισ. ευρώ χαμηλότερο από το αντίστοιχο της ελληνικής γραφειοκρατίας.

Όσον αφορά τώρα τη «γερμανική Ευρώπη», να επισημάνουμε ότι η Γερμανία, αν και αντιπροσωπεύει σε πληθυσμό το 16% της Ευρώπης των 27 χωρών-μελών συνεισφέρει το 31% του κοινοτικού προϋπολογισμού. Γεγονός ποσό που μεταφράζεται σε πάνω από 50 δισ. ευρώ ετησίως, έναντι μηδενικής συνεισφοράς της Ελλάδας, Τσεχίας, Ουγγαρίας, Πολωνίας, Ρουμανίας και Πορτογαλίας. Χωρίς γερμανική στήριξη είναι αμφίβολο επίσης αν θα μπορούσαν να λειτουργήσουν η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το σύστημα πληρωμών Target.

Το πραγματικό πρόβλημα έτσι, δεν είναι αυτό της «γερμανικής»Ευρώπης η της «ευρωπαϊκής» Γερμανίας. Αλλά το κατά πόσον η γερμανική παραγωγική και οικονομική μηχανή θα είναι τόσο εύρωστη, ώστε η ΕΕ να μην διατρέχει κίνδυνο διάλυσης της. Μιά διάλυση εξάλλου που δεν είναι λίγοι αυτοί που διακαώς την επιθυμούν. Και που ενίοτε επιδιώκουν δια πλαγίων μέσων, χρησιμοποιώντας την τόσο προσφιλή στον Λένιν μέθοδο των «χρησίμων ηλιθίων».

Κατά συνέπεια, όταν κάνουμε λόγο για την Ένωση, η οποία ασφαλώς και έχει προβλήματα, χρειάζεται περισσότερη προσοχή και ιστορική γνώση. Και από την άποψη αυτή, πρέπει να πούμε ότι στην ΕΕ το πιο σοβαρό έλλειμμα της, είναι ο τρόπος και η γλώσσα επικοινωνίας της με το ευρύ κοινό.

Πρόκειται για ένα εξόχως σοβαρό πρόβλημα. Το οποίο αν στο πέρασμα του χρόνου είχε αντιμετωπιστεί, είχαν πολύ πιθανόν το Brexit να μην είχε ποτέ λάβει χώρα.

Previous articleΑποτρεπτική ισχύς έναντι της Τουρκίας
Next articleΝα τους εκατοστήσει ο επόμενος ανασχηματισμός
Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.