Το ξύλο μεταξύ Ελλήνων και Σέρβων μπασκετμπολιστών, έπεσε στο φιλικό για το Τουρνουά Ακρόπολις. Το συμβάν έληξε με κάμποσες προβολές της σκηνής της σύρραξης σε κανάλια και blogs. Έμεινε όμως η δήλωση Τσαρτσαρή (στη φωτό): “Επιτέλους πρέπει να γίνει κάτι και αυτοί που είναι πιο ψηλά να πάρουν μέτρα. Δεν θέλω να ανοίξω βεντέτες, αλλά επιτέλους πρέπει να γίνει κάτι με αυτούς που έρχονται και τρώνε ψωμί στην Ελλάδα και παίρνουν τις θέσεις Ελλήνων αθλητών”.

Παρένθεση: Οι Έλληνες μπασκετμπολίστες είναι απ” τους καλύτερους στην Ευρώπη και στον κόσμο. Η Ελλάδα παράγει φουρνιές και φουρνιές Ελλήνων παικτών. Οι μικρές εθνικές ομάδες, αλλά και η ανδρική πρωταγωνιστούν στα ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα κι η Εθνική πλασάρεται πάντα σε κορυφαίες θέσεις, όταν δεν καταλαμβάνει την κορυφή. Με απλά λόγια, το ελληνικό μπασκετικό προϊόν έχει και ποσότητα και ποιότητα και συνεχή παραγωγή. Και θα το αποδείξει και πάλι λίαν συντόμως… Κλείνει η παρένθεση.

Έχει λοιπόν δίκιο ο Τσαρτσαρής να ζητά προστασία των ντόπιων δια τον αποκλεισμό των ξένων; Η απάντηση είναι πως οι Έλληνες παίκτες δεν χρειάζονται την προστασία κανενός. Βρίσκονται όπως όλοι και όλα και στον ελεύθερο ανταγωνισμό και διεκδικούν και εκείνοι δυνατά συμβόλαια εντός κι εκτός Ελλάδας. Αν δεν τα βρουν στην εγχώρια αγορά, πάνε στην εξωτερική. Το πετυχαίνουν όχι γιατί έχουν τη βοήθεια κάποιου. Αλλά γιατί είναι ανταγωνιστικοί.

Η ελληνική οικονομία, ως γνωστό, πάσχει από χαμηλή ανταγωνιστικότητα. Σύμφωνα μάλιστα με πρόσφατα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδας, το πρώτο εξάμηνο οι εισαγωγές αγαθών (χωρίς να υπολογίζονται τα καύσιμα) ήταν ύψους 23,1 δισ. ευρώ και οι εξαγωγές 7,8 δισ. ευρώ. Μάλιστα, οι εισαγωγές εμφανίζονται αυξημένες σε σχέση με το πρώτο εξάμηνο του 2009. Και να σκεφτεί κανείς πως φέτος οι πωλήσεις σε αυτοκίνητα κι ηλεκτρικές συσκευές μειώθηκαν λόγω της κρίσης. Συνεπώς, η αύξηση προήλθε από προϊόντα καθημερινής χρήσης. Δηλαδή απ” το καλάθι της νοικοκυράς.

Οι αριθμοί μας θυμίζουν κάτι απλό. Δεν παράγουμε πια, σχεδόν τίποτα. Κι ό,τι παράγουμε είναι ακριβότερο και χαμηλότερης ποιότητας απ” τα εισαγόμενα.

Ωστόσο, στην μπασκετική αγορά βρίσκεις Έλληνες παίκτες υψηλής αξίας σε ανταγωνιστική τιμή. Η διαφορά όμως του μπάσκετ σε σχέση με πολλούς άλλους τομείς της εν Ελλάδι οικονομικής δραστηριότητας, είναι πως κάποιοι “ψηλά” σχεδίασαν προ ετών την ανάπτυξη του αθλήματος στη χώρα. Το σχέδιο ακολουθείται έκτοτε, παρ” όλες τις μικροπαρεμβάσεις και προσαρμογές, απαρέγκλιτα. Κάπως έτσι οι άνθρωποι του μπάσκετ πέτυχαν όχι να προστατεύσουν με πρακτικές dumping το ελληνικό μπασκετικό προϊόν, αλλά βελτιώνοντας την παραγωγή του να το καταστήσουν ανταγωνιστικό στη παγκόσμια αγορά.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.