Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017

ΑΝΕΡΓΙΑ: ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΚΕΛΟ

Η ανεργία στην Ελλάδα καλπάζει. Το θέμα επανέρχεται διαρκώς στην επικαιρότητα. Και πως να μην επανέρχεται. Πρόκειται για εφιάλτη που ζουν ολοένα και περισσότεροι Έλληνες. Όχι στον ύπνο τους, στην καθημερινότητα τους.

Τα νέα στοιχεία θέλουν την ανεργία να έχει ανέβει στο 12%. Το νούμερο όμως όσο τρομακτικό κι αν φαίνεται, άλλο τόσο παραπλανητικό είναι. Η ανεργία υπολογίζεται να είναι ακόμα μεγαλύτερη. Σκοπίμως, υπάρχουν διαφορετικές μέθοδοι μέτρησης και καταγραφής. Σκοπίμως και τα στοιχεία δεν είναι πάντα ακριβή. Πλην όμως, η πραγματικότητα είναι αμείλικτη. Και τη βιώνει καθημερινά κάθε ελληνικό νοικοκυριό, κάθε ελληνική οικογένεια. Πρέπει να είναι ελάχιστες οι περιπτώσεις εκείνες που όλα τα μέλη της εργάζονται.

Στους νέους ειδικά η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη. Οι ελληνικές στατιστικές καταγράφουν την ανεργία των νέων μεταξύ 15-24 χρονών στο ποσοστό-ρεκόρ του 32,5%!

Παρηγοριά στον άρρωστο είναι τα στοιχεία που έδωσε η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας με τον αριθμό των νέων ανέργων να έχει αυξηθεί τα τελευταία δυο χρόνια κατά 7,8 εκ. Κι η τάση είναι αυξητική. Οι προβλέψεις θέλουν την ανεργία στους νέους να ξεπερνά το 13% υψηλότερο ποσοστό από τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Εκτιμάται μάλιστα πως στα τέλη του 2009, άνεργοι έφτασαν να είναι 81 εκ. νέοι άνθρωποι.

Η κατάσταση θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο όταν το νούμερο αυξηθεί επιπλέον – καίτοι υπάρχει βάσιμη υποψία πως ήδη είναι αρκετά μεγαλύτερο.

Το τι συνεπάγεται μια τέτοια εξέλιξη είναι δυνατό να προβλέψει κανείς με ευκολία. Το τι σημαίνει ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού – κυρίως νέοι – να βιώνουν την απομόνωση και τον κοινωνικό αποκλεισμό, δεν χρειάζεται βαθυστόχαστες αναλύσεις. Ούτε βεβαίως και καθιστά δυσδιάκριτη την απειλή για την εύρυθμη λειτουργία των δυτικών κοινωνιών.

Ήδη ένας υπόγειος κοινωνικός αναβρασμός γίνεται αισθητός. Ένα απρόβλεπτο γεγονός μπορεί να δημιουργήσει αλυσιδωτές αντιδράσεις και να δημιουργήσει ένα ντόμινο δυσμενών εξελίξεων. Η κατάσταση μπορεί να τεθεί εκτός ελέγχου αν πάσα στιγμή. Ως πότε τα ΜΜΕ θα είναι σε θέση να κατευθύνουν το ρεύμα της κοινωνικής αγανάκτησης σε ήρεμα νερά; Ως πότε το εμπόριο ελπίδας και προσδοκίας που διακινείται μέσα απ” τα υπερπροβεβλημένα καταναλωτικά πρότυπα, θα παραπλανά τους νέους. Ως πότε ο φόβος θα λειτουργεί κατασταλτικά.

Προ ημερών στο θέατρο του Λυκαβηττού ο Μίκης Θεοδωράκης γιόρτασε τα 85 του χρόνια. Διατηρώντας το νεανικό του πνεύμα προειδοποίησε τους κατέχοντες την εξουσία που παρευρέθηκαν για να τον τιμήσουν, πως αν στριμώξεις τους ανθρώπους στη γωνία δυο μόνον επιλογές τους δίνεις: Είτε να γίνουν προδότες, είτε επαναστάτες…