Παρά τις μεγάλες οργανωτικές αδυναμίες και τα ευτράπελα, παρά την ένταση των προεκλογικών αντιπαραθέσεων και την -όχι και τόσο καθαρή!- παρασκηνιακή ανάμιξη των Καραμανλή και Σαμαρά, η εκλογή του νέου Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας υπήρξε μια τεράστια εξέλιξη για το πολιτικό μας σύστημα και ως τέτοια θα καταγραφεί από τους ιστορικούς του μέλλοντος. Η αθρόα προσέλευση 400.000 ψηφοφόρων μετέτρεψε μια εσωκομματική διαδικασία σε μέγιστη παραταξιακή υπόθεση, αφού συμμετείχαν πολλοί συντηρητικοί και φιλελεύθεροι πολίτες που δεν ήταν μέλη του κόμματος. Η Ν.Δ. δεν εξέλεξε μόνον ένα νέο και εκσυγχρονιστή αρχηγό, αλλά ανανέωσε και την σχέση της με την κοινωνία, τείνοντας να ανατρέψει τον κανόνα που θέλει τα παλαιά κόμματα να εξαφανίζονται κάτω από το βάρος των οικονομικών κρίσεων και των πολιτικών σκληρής λιτότητος. Αν η Ν.Δ. αποφύγει την μοίρα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., θα έχει κερδίσει ένα στοίχημα ευρωπαϊκού μεγέθους με πολύ σημαντικές -θετικές- επιπτώσεις για την θέση της χώρας στις ευρωπαϊκές εξελίξεις.

Περαιτέρω, η κυρίαρχη αντίληψη είναι ότι η σημασία της εκλογής έγκειται στην απόρριψη των παλαιοκομματικών αντιλήψεων, στην καταρράκωση της ιδιοκτησιακής αντίληψης που συντηρούσε το στρατόπεδο Καραμανλή, αλλά και του πατερναλισμού που διέκρινε τον Αντώνη Σαμαρά και το περιβάλλον του.

Όλα αυτά ισχύουν, όπως και το ότι για πρώτη φορά από το 1955, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής αναδείχθηκε στην πρωθυπουργία, οι φιλελεύθερες αντιλήψεις τείνουν να καταστούν κυρίαρχες στο πλαίσιο της Ελληνικής Δεξιάς, δηλαδή της αληθώς δημοκρατικής παρατάξεως.

Όμως, πιστεύω ότι, υπάρχει κάτι περισσότερο από όλα αυτά. Υπάρχει κάτι που προς το παρόν έχει περάσει απαρατήρητο, σχεδόν στα ψιλά των εφημερίδων.

Την Κυριακή 3η Ιανουαρίου, μόλις μια εβδομάδα προ της τελικής εκλογής, δημοσιεύθηκε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ένα άρθρο του Κυριάκου Μητσοτάκη με τίτλο «Συναίνεση για ριζική αναθεώρηση του Συντάγματος»

Το άρθρο περιέχει, κατ’ αρχήν, μια απλή και έξυπνη πρόταση προς τον Πρωθυπουργό: «Η Νέα Δημοκρατία θα υπερψηφίσει όλα τα άρθρα που η κυβέρνηση θα προτείνει ως αναθεωρητέα, εφ’ όσον ο ΣΥΡΙΖΑ υπερψηφίσει όλα τα άρθρα που θα προτείνει η Νέα Δημοκρατία.» Αν αυτό συμβεί, δηλαδή αν όλα τα προς αναθεώρηση άρθρα ψηφισθούν με πλειοψηφία 3/5 (180 βουλευτών) η επόμενη Βουλή θα είναι αναθεωρητική και η πλειοψηφία της -η οποία προφανώς θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές- θα επιλέξει τελικώς ποια άρθρα θα αναθεωρηθούν και ποια όχι.

Όντως, πρόκειται για πολύ απλή και πολύ έξυπνη πρόταση, η οποία μας προϊδεάζει για το είδος της αντιπολιτεύσεως που θα ασκήσει ο κ. Μητσοτάκης: πολλές «εκπλήξεις» περιμένουν τον κ. Τσίπρα, ο οποίος τώρα αποκτά, για πρώτη φορά, έναν αληθώς επικίνδυνο αντίπαλο! Μάλλον, ο νέος αρχηγός της Ν.Δ. δείχνει να έχει καταλάβει πολύ καλά κάτι πολύ απλό που αδυνατούσαν να κατανοήσουν οι προκάτοχοί του: η αποκατάσταση της αστικής κυριαρχίας, στην πραγματικότητα η αποκατάσταση του καθεστώτος, απαιτούν αντισυστημικό αγώνα έναντι του φαύλου και ανίκανου συστήματος της μεταπολιτεύσεως, πράγμα τον οποίο προϋποθέτει πλήρη αλλαγή των κανόνων του παιχνιδιού (εδώ η πρόταση όπως την έγραψα πρώτη φορά το 2013).

Όμως, πέρα από αυτή την θετική πλευρά της, η ρηξικέλευθη πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη περιέχει πολλούς κινδύνους καθώς και ένα συνταγματικό πρόβλημα.

– Οι κίνδυνοι έγκεινται στο ότι οι επόμενες εκλογές μετατρέπονται σε δημοψήφισμα με θέμα την συνταγματική αλλαγή. Ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης παραδέχεται, στο άρθρο του, ότι «Με δεδομένο το εύρος των προς αναθεώρηση άρθρων, η επόμενη Βουλή θα έχει χαρακτήρα Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης. Και βέβαια οι επόμενες εθνικές εκλογές θα έχουν τεράστια σημασία, καθώς θα αναδείξουν την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα μετασχηματίσει τον Καταστατικό Χάρτη της Ελλάδας.» Είναι έτοιμη η ελληνική κοινωνία για τις μεγάλες θεσμικές αλλαγές που απαιτεί η επανεκκίνηση της χώρας; Θα συνταχθεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Ν.Δ. σε μια τόσο κρίσιμη αναμέτρηση. Ίσως ναι, μάλλον όχι είναι η δική μου απάντηση, δεδομένων των δομών της κοινωνίας μας και του φόβου που την διακατέχει ενώπιον σημαντικών αλλαγών εκσυγχρονιστικού χαρακτήρος. Γιατί δεν μπορεί παρά τέτοιες να είναι οι αλλαγές στο σύνταγμα, ώστε, αφ’ ενός, να αποδεσμευθεί η χώρα από τα δεσμά του κρατισμού με κατάργηση κάθε άρθρου του συντάγματος που δεν σχετίζεται με το πολίτευμα, την Δικαιοσύνη και τα ατομικά δικαιώματα και, αφ’ ετέρου, να αποκτήσουμε ένα σύγχρονο και λειτουργικό πολίτευμα πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών και αυξημένης λαϊκής κυριαρχίας (εδώ πλήρης η πρόταση)

– Το πιθανό συνταγματικό πρόβλημα θα προκύψει από την -σχεδόν βέβαιη- διαφορετική πρόταση που θα καταθέσει ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και η Ν.Δ. επί του ιδίου άρθρου. Π.χ., η Ν.Δ. θα ζητά την κατάργηση του άρθρου που απαγορεύει την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων ενώ ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. θα ζητά την πλήρη απαγόρευση κάθε άλλου είδους ανωτάτης παιδείας. Αν ισχύσει η συμφωνία που προτείνει ο κ. Μητσοτάκης, τότε τα δύο κόμματα θα ψηφίσουν, ταυτοχρόνως, δύο αντιτιθέμενες προτάσεις, πράγμα που μπορεί να έχει νόημα από πολιτικής απόψεως, αλλά μάλλον δεν ευσταθεί με βάση την διαδικασία αναθεωρήσεως που προβλέπει το σύνταγμα. Και, βεβαίως, αυτό θα συμβεί σε πολλές περιπτώσεις, όχι μόνο στο άρθρο περί Α.Ε.Ι.

[quote text_size=»small»]

Τελικώς, η αποδοχή της προτάσεως Μητσοτάκη θα μετατρέψει, ξεκάθαρα, τις επόμενες εκλογές σε συνταγματικό δημοψήφισμα.

[/quote]

Και, όπως προανέφερα, δεν είμαι καθόλου βέβαιο ότι κάτι τέτοιο συμφέρει την παράταξή μας. Αν ο Πρόεδρος της Ν.Δ. θέλει μια αληθινή ριζική μεταρρύθμιση και τολμήσει να την προτείνει, φοβάμαι ότι θα δει να σχηματίζεται απέναντί του ένα πολύ μεγάλο μέτωπο, το οποίο δεν επιθυμεί τόσο ριζικές αλλαγές, με αποτέλεσμα να διακινδυνεύσει την ίδια την εκλογή του στην πρωθυπουργία! Αν δεν τολμήσει να προτείνει ριζικές αλλαγές, τότε η έξυπνη πρότασή του χάνει το νόημά της ενώ καίγεται το πολύ σημαντικό χαρτί της ριζικής πολιτικής μεταρρυθμίσεως. Άλλωστε, η αναθεωρητική διαδικασία, όπως την προβλέπει το 110 του Συντάγματος, δεν αφήνει πολλά περιθώρια ριζικών μεταρρυθμίσεων αφού αφήνει εκτός τα κρίσιμα άρθρα που αφορούν τους πολιτειακούς θεσμούς.

Οι ανωτέρω ενστάσεις, τεχνικές και πολιτικές, δεν αναιρούν την αξία της προτάσεως Μητσοτάκη, τόσο επειδή τόλμησε να θίξει με τρόπο ρηξικέλευθο το ζήτημα της ευρείας συνταγματικής αναθεωρήσεως -το οποίο μάλλον αποτελεί taboo για το πολιτικό κατεστημένο που έχει οχυρωθεί πίσω από τις ξεπερασμένες και αδιέξοδες διατάξεις του συντάγματος- όσο -και κυρίως- επειδή επέλεξε να παρουσιάσει την πρότασή του στο πλαίσιο της κορυφαίας ενδοπαραταξιακής διαδικασίας και μάλιστα λίγο πριν την κορύφωσή της! Του αξίζουν συγχαρητήρια γι’ αυτό! Οι δύο ακροτελεύτειες προτάσεις του άρθρου του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι απολύτως ξεκάθαρες, αλλά και χαρακτηριστικές:

[quote text_size=»small»]

«Όμως η θεσμική αλλαγή στη χώρα και η αναθεώρηση του Συντάγματος είναι αναγκαίες προϋποθέσεις όχι μόνον για τη θεραπεία πολλών από τα κακώς κείμενα του πολιτικού μας συστήματος αλλά και για την απελευθέρωση των δημιουργικών δυνάμεων της χώρας.

[/quote]

Μετά την επώδυνη εμπειρία της χρεοκοπίας και την παταγώδη αποτυχία του πολιτικού μας συστήματος, χρειάζεται να επανεξετάσουμε τη θεσμική συγκρότηση της κοινωνίας μας από την αρχή. Μια συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος, που θα αφορά άμεσα όλους τους πολίτες, θα μας εμπλέξει σε μια συλλογική άσκηση αυτογνωσίας και θα ξαναδώσει νόημα στην πολιτική.»

Κλείνω υποθέτοντας ότι, οι αναγνώστες δεν θα δυσκολευθούν να αντιληφθούν μια αντίφαση που περιέχουν οι ισχυρισμοί μου, αφού παρ’ ότι θεωρώ απαραίτητη την «αλλαγή των κανόνων», στην οποία περιλαμβάνεται η ευρεία αναθεώρηση του συντάγματος και η αλλαγή του πολιτεύματος, εκφράζω τις αμφιβολίες μου για την δυνατότητα της Ν.Δ. να συγκροτήσει την πολιτική πλειοψηφία που θα στηρίξει τις θεσμικές αλλαγές. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει αντίφαση. Οι επιφυλάξεις μου αφορούν την χρονική ιεράρχηση των αλλαγών, την διαδικασία που θα επιλεγεί για την υλοποίησή τους, αλλά και την δυνατότητα να είναι πλήρεις. Οι απολύτως απαραίτητες συνταγματικές αλλαγές ίσως δεν αποτελούν την καλύτερη αιχμή του προεκλογικού δόρατος της Ν.Δ. Το άμεσο και μεγάλο διακύβευμα είναι η απαλλαγή της χώρας από την τυχοδιωκτική κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου και η επάνοδος της οικονομίας και της καθημερινότητος σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Δεν πρέπει να σταλούν λάθος μηνύματα στους πολίτες λόγω του προτάγματος συνταγματικών αλλαγών που -λόγω της ισχύουσας διαδικασίας δεν μπορεί να είναι πλήρεις και ριζικές- ενώ θα δώσουν στο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. τη δυνατότητα συγκροτήσεως ενός κρατικίστικου μετώπου!

Σε επόμενο άρθρο μου θα παρουσιάσω αναλυτικώς την πρότασή μου για την ιεράρχηση των αλλαγών, το περιεχόμενό τους και την διαδικασία που θα έπρεπε να επιλεγεί.

Previous articleΤΑ ΚΟΜΠΛΕΞ ΒΛΑΠΤΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Next articleΑΠΟ ΤΗ «ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ» ΣΤΑ «ΓΕΡΑΚΙΑ»
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Είναι άγαμος και ζει στο Παγκράτι. Από το 1988 εργάσθηκε ως στέλεχος ή/και ως σύμβουλος διαφόρων εταιριών, επί χρηματοπιστωτικών κυρίως θεμάτων, ενώ από το 2007 είναι επί κεφαλής της ομάδος χρηματοπιστωτικών συμβούλων INTERACTION FINANCE. Επιμελήθηκε και διαμεσολάβησε για τη χρηματοδότηση διαφόρων επιχειρήσεων με συνολικά κεφάλαια της τάξεως των είκοσι πέντε εκατομμυρίων -25.000.000- ευρώ ενώ διαθέτει μεγάλη εμπειρία διαχειρίσεως και αναδιαρθρώσεως προβληματικών επιχειρήσεων, αποτιμήσεων και εξαγορών/συγχωνεύσεων. Έχει εκπονήσει μεγάλο αριθμό μελετών επενδύσεων, επιχειρηματικών σχεδίων και σχεδίων αναδιαρθρώσεως & αναχρηματοδοτήσεως επιχειρήσεων. Είναι πιστοποιημένος εισηγητής σεμιναρίων από τον Ο.Α.Ε.Δ. και έχει διδάξει σε σειρά σεμιναρίων με θέμα τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, την διαχείριση κρίσεως κλπ. Επίσης, έχει παρακολουθήσει μεγάλο αριθμό σεμιναρίων χρηματοπιστωτικής διαχειρίσεως, φορολογικού σχεδιασμού, συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας, διαχειρίσεως ακινήτων, ανωνύμων εταιρειών κλπ. Είναι έφεδρος εν εφεδρεία Λοχαγός (ΠΖ). Υπηρέτησε σε παραμεθόριες μονάδες και επιτελεία ενώ έλαβε μέρος σε ασκήσεις εφεδρείας και διοργανώσεις του ΝΑΤΟ και εκπαιδεύθηκε στη Σχολή Πεζικού. Με την πολιτική ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια ενώ τα τελευταία 10 έτη έχει ενεργή πολιτική δράση στο πλαίσιο της Δεξιάς Παρατάξεως. Έχει σταθεί ενάντια στο λαϊκισμό, αλλά και στον ψευδεπίγραφο εκσυγχρονισμό. Πιστεύει στον αληθινό, εθνικοπατριωτικό, φιλελευθερισμό και όχι στους δήθεν φιλελευθέρους που κρύβουν μόνον αριστερές και εθνομηδενιστικές ιδεοληψίες. Εργάζεται με σκοπό την Ριζική Πολιτική Μεταρρύθμιση, δηλαδή ένα νέο σύνταγμα και πολίτευμα πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών, αυξημένης λαϊκής κυριαρχίας και ευθύνης των πολιτών. Επίσης, πιστεύει ότι πρέπει να εισαχθεί ένα νέο δίκαιο φορολογικό σύστημα πλήρους και καθολικής εκπτώσεως των δαπανών από το εισόδημα ώστε να απαλειφθεί η διπλή φορολόγηση, η οποία συνιστά «νόμιμη κλοπή» και επιβαρύνει ιδιαιτέρως τα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια. Ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να συνοδευθεί από μια γενναία και οριστική μακροχρόνια ρύθμιση, η οποία -χωρίς να χαρίζει τίποτα σε κανέναν!- θα δώσει σε όλους μας τη δυνατότητα να αποπληρώσουμε τα όποια πραγματικά μας χρέη προς το δημόσιο, χωρίς παράλογες προσαυξήσεις και χωρίς την κλοπή του ΕΝΦΙΑ!

1 COMMENT

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.