Η εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη κατέστησε την «ολική επαναφορά» της Ν.Δ. περισσότερο από πιθανή. Με δεδομένη την ταχύτατη απαξίωση της κυβερνήσεως Τσίπρα και την καθημερινή διάψευση των αριστερών (δηλαδή λαϊκιστικών και κρατικίστικων) οραμάτων, η επιστροφή της Ν.Δ. στην εξουσία καθίσταται σχεδόν μονόδρομος για όσους δεν εξαρτώνται από το κράτος.

Οι πρώτες κινήσεις του κ. Μητσοτάκη, από την μείωση των κομματικών και την καταστατική απαγόρευση του δανεισμού μέχρι την διάλυση της Ο.Ν.Ν.Ε.Δ. και την εκκαθάριση του αποστήματος που υπήρχε μέσα στην οργάνωση, είναι στη σωστή κατεύθυνση. Η ψήφιση νέου καταστατικού, οι ουσιώδεις θεματικές συζητήσεις στο Συνέδριο (με αυτή για την αναθεώρηση του συντάγματος να προσελκύει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον) και -το κυριότερο- η αθρόα συμμετοχή χιλιάδων παρατηρητών, ακόμη και μη κομματικών μελών, δείχνουν ότι ίσως κάτι άρχισε να αλλάζει. Όμως, αυτά δεν αρκούν!

[quote text_size=»small»]

Αν η Ν.Δ. αποφύγει την μοίρα του ΠΑ.ΣΟ.Κ., θα έχει κερδίσει ένα στοίχημα ευρωπαϊκού μεγέθους με πολύ σημαντικές -θετικές- επιπτώσεις για την θέση της χώρας στις ευρωπαϊκές εξελίξεις. Όμως, για να συμβεί αυτό, για να ανατρέψει τον «κανόνα» που θέλει τα παλαιά κόμματα να εξαφανίζονται υπό το βάρος των οικονομικών κρίσεων και των πολιτικών σκληρής λιτότητος, πρέπει να ανανεώσει ουσιωδώς την σχέση της με την κοινωνία.

[/quote]

Μπορεί η αλλαγή του πολιτικού τοπίου να είναι προφανής, όμως δεν είναι οριστική. Ο συσχετισμός δυνάμεων της 20ης Σεπτεμβρίου έπαψε να ισχύει λόγω της ανεπάρκειας -σε εγκληματικό βαθμό- της κυβερνήσεως των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ., της προκλητικής αυθαιρεσίας και συμπεριφοράς των κυβερνητικών στελεχών και, κυρίως, λόγω του τρόμου και της απόγνωσης που έχει καταλάβει την μεσαία/αστική τάξη. Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να κατόρθωσε ήδη να συσπειρώσει και να εκφράσει τις δυνάμεις του ΝΑΙ, και με την μετριοπάθειά του να άρχισε ήδη να απεγκλωβίζει πολλούς εξ όσων από πολιτική πλάνη στοιχήθηκαν πίσω από το ψευδεπίγραφο ΟΧΙ του τυχοδιωκτικού δημοψηφίσματος, αλλά απέχει, ακόμη, πολύ από την συγκρότηση ενός νέου μπλοκ εξουσίας!

Τα δύσκολα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη τώρα αρχίζουν. Πρέπει να γίνει αρχηγός και εκφραστής ολόκληρης της παρατάξεως και όχι μόνο του κόμματος! Πρέπει να μετουσιώσει τον ενθουσιασμό σε όραμα, την συμμετοχή στις εσωκομματικές διαδικασίες σε συντονισμένη και αποτελεσματική δομική αντιπολίτευση, δηλαδή αντιπολίτευση προτάσεων και αρχών! Αλλιώς, η δυναμική της εκλογής του και του 10ου Συνεδρίου θα χαθεί και οι ενθουσιασμένοι θα απογοητευθούν οριστικώς και αμετακλήτως.

Για να τα πετύχει αυτά πρέπει να αλλάξει τους κανόνες του παιχνιδιού! Αυτή τη στιγμή, υπό το παρόν πολιτικό σκηνικό και με όπλο τις προνομίες που του δίνει το -μεταλλαγμένο- σύνταγμα του 1975, τους κανόνες τους ελέγχει ο Αλέξης Τσίπρας. Δεν χρειάζεται πολύ φαντασία για να προβλέψει κανείς ότι θα επιχειρήσει να ανακόψει την επάνοδο της Ν.Δ. στην εξουσία μέσω της αλλαγής του εκλογικού νόμου. Το -προ τριών ημερών- άρθρο του Πάνου Μαυρίδη αναλύει και τεκμηριώνει το πως και γιατί θα συμβεί αυτό.

[quote text_size=»small»]

Υπάρχει μόνον ένας τρόπος ώστε η πρόταση αλλαγής του εκλογικού νόμου, αντί για εμπόδιο στον Κυριάκο Μητσοτάκη, να γίνει παγίδα για τον εμπνευστή της. Αρκεί ο νέος πρόεδρος της Ν.Δ. να αντιπροτείνει όχι μόνον αλλαγή του εκλογικού νόμου, αλλά συνταγματική κατοχύρωση της απλής αναλογικής υπό την προϋπόθεση της μετατροπής του πολιτεύματος σε προεδρικό, δηλαδή με πλήρη διαχωρισμό της νομοθετικής (Βουλή) από την εκτελεστική (Πρόεδρος) εξουσία, πράγμα που θα δώσει και καίριο χτύπημα στην διαπλοκή και θα αποτρέψει την πολιτική αστάθεια, αφού ο Πρόεδρος εκλεγόμενος από το λαό για κλειστή θητεία τεσσάρων ή πέντε ετών δεν θα υπόκειται στους περιορισμούς της διατηρήσεως της δεδηλωμένης.

[/quote]

Η σχετική συζήτηση έχει ανοίξει εδώ και πολύ καιρό. Δεν έχει περάσει, ακόμη, στο πολιτικό προσκήνιο, όμως σε δημόσιες -αλλά και κλειστού κύκλου- συζητήσεις ο προβληματισμός έχει ωριμάσει, όχι μόνον ως προς τη μορφή του πολιτεύματος, αλλά και ως προς το περιεχόμενο του Συντάγματος και την απαλλαγή του από διατάξεις μη σχετιζόμενες με τα δικαιώματα, το πολίτευμα, τα κυβερνητικά όργανα και την διάρθρωση του κράτους. Η συζήτηση περιλαμβάνει και ευρείες μεταρρυθμίσεις σε όλες τις βαθμίδες της Δικαιοσύνης -με στόχο την κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της- αλλά και στον τρόπο απονομής της, με στόχο την εξάλειψη του τραγικού φαινομένου της αρνησιδικίας.

[quote text_size=»small»]

Αργά αλλά σταθερά, καθίσταται σαφές ότι η διαδικασία του πολιτειακού μετασχηματισμού και της γενικότερης αναθεωρήσεως του Συντάγματος δεν μπορεί να περιορισθεί από τις σχετικές διατάξεις του υφιστάμενου Συντάγματος, δεδομένου ότι κάτι τέτοιο προσκρούει ευθέως στην αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, αλλά -όπως δήλωνε και ο αείμνηστος Σαρίπολος- και στην κοινή λογική! Είναι θέμα χρόνου να διατυπωθεί ο οδικός χάρτης των αλλαγών, μάλλον επί τη βάσει δημοψηφισματικής διαδικασίας, ώστε το νέο Σύνταγμα να έχει πλήρη και καθολική νομιμοποίηση.

[/quote]

Ίσως, όμως, το σημαντικότερο όλων να είναι ότι επί του θέματος τείνει να δημιουργηθεί μια σύμπλευση δυνάμεων όλου του κοινοβουλευτικού φάσματος, που αφήνει απ’ έξω μόνο τους ακραίους εχθρούς της Δημοκρατίας.

Μια τέτοια πρόταση, αν υιοθετηθεί από την αξιωματική αντιπολίτευση, αν εκφρασθεί από τον ηγέτη της, δηλαδή τον αυριανό πρωθυπουργό, θα αποκτήσει πολύ μεγάλη δυναμική και θα σπάσει -εν τη γενέσει του- το μπλοκ που επιχειρεί να συγκροτήσει ο Αλέξης Τσίπρας με τα μικρά κόμματα, οι ηγεσίες των οποίων -σε μια επίδειξη πολιτικού αμοραλισμού, αλλά και πλήρους αποκοπής των από την κοινωνία- νομίζουν ότι με την αναλογικοποίηση του εκλογικού νόμου θα εξασφαλίσουν την κοινοβουλευτική τους επιβίωση, έστω και αν αυτό οδηγήσει στο χάος της ακυβερνησίας!

Όμως, το σημαντικότερο όλων είναι ότι μια τέτοια πρόταση αφαιρεί κάθε προκάλυμμά ηθικής από την προσπάθεια Τσίπρα και αποκαλύπτει τα πραγματικά της κίνητρα. Αντιθέτως, η Ν.Δ., -διασφαλίζοντας την οριστική εφαρμογή της απλής αναλογικής αλλά και το μείζον πολιτικό αγαθό της κυβερνητικής σταθερότητος- θα εμφανισθεί ως η πολιτική δύναμη που επιθυμεί την πραγματική ανανέωση του πολιτικού σκηνικού, την αληθινή και ριζική πολιτική μεταρρύθμιση, έχοντας ένα ολοκληρωμένο όραμα για την παιδεία, την ανάπτυξη, την δικαιοσύνη, την πολιτική και τον πολιτισμό, το όραμα της Δ΄ Ελληνικής Δημοκρατίας!

Previous articleΣΤΗΝ ΚΑΤΗΦΟΡΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ
Next articleON AIR
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Είναι άγαμος και ζει στο Παγκράτι. Από το 1988 εργάσθηκε ως στέλεχος ή/και ως σύμβουλος διαφόρων εταιριών, επί χρηματοπιστωτικών κυρίως θεμάτων, ενώ από το 2007 είναι επί κεφαλής της ομάδος χρηματοπιστωτικών συμβούλων INTERACTION FINANCE. Επιμελήθηκε και διαμεσολάβησε για τη χρηματοδότηση διαφόρων επιχειρήσεων με συνολικά κεφάλαια της τάξεως των είκοσι πέντε εκατομμυρίων -25.000.000- ευρώ ενώ διαθέτει μεγάλη εμπειρία διαχειρίσεως και αναδιαρθρώσεως προβληματικών επιχειρήσεων, αποτιμήσεων και εξαγορών/συγχωνεύσεων. Έχει εκπονήσει μεγάλο αριθμό μελετών επενδύσεων, επιχειρηματικών σχεδίων και σχεδίων αναδιαρθρώσεως & αναχρηματοδοτήσεως επιχειρήσεων. Είναι πιστοποιημένος εισηγητής σεμιναρίων από τον Ο.Α.Ε.Δ. και έχει διδάξει σε σειρά σεμιναρίων με θέμα τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, την διαχείριση κρίσεως κλπ. Επίσης, έχει παρακολουθήσει μεγάλο αριθμό σεμιναρίων χρηματοπιστωτικής διαχειρίσεως, φορολογικού σχεδιασμού, συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας, διαχειρίσεως ακινήτων, ανωνύμων εταιρειών κλπ. Είναι έφεδρος εν εφεδρεία Λοχαγός (ΠΖ). Υπηρέτησε σε παραμεθόριες μονάδες και επιτελεία ενώ έλαβε μέρος σε ασκήσεις εφεδρείας και διοργανώσεις του ΝΑΤΟ και εκπαιδεύθηκε στη Σχολή Πεζικού. Με την πολιτική ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια ενώ τα τελευταία 10 έτη έχει ενεργή πολιτική δράση στο πλαίσιο της Δεξιάς Παρατάξεως. Έχει σταθεί ενάντια στο λαϊκισμό, αλλά και στον ψευδεπίγραφο εκσυγχρονισμό. Πιστεύει στον αληθινό, εθνικοπατριωτικό, φιλελευθερισμό και όχι στους δήθεν φιλελευθέρους που κρύβουν μόνον αριστερές και εθνομηδενιστικές ιδεοληψίες. Εργάζεται με σκοπό την Ριζική Πολιτική Μεταρρύθμιση, δηλαδή ένα νέο σύνταγμα και πολίτευμα πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών, αυξημένης λαϊκής κυριαρχίας και ευθύνης των πολιτών. Επίσης, πιστεύει ότι πρέπει να εισαχθεί ένα νέο δίκαιο φορολογικό σύστημα πλήρους και καθολικής εκπτώσεως των δαπανών από το εισόδημα ώστε να απαλειφθεί η διπλή φορολόγηση, η οποία συνιστά «νόμιμη κλοπή» και επιβαρύνει ιδιαιτέρως τα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια. Ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να συνοδευθεί από μια γενναία και οριστική μακροχρόνια ρύθμιση, η οποία -χωρίς να χαρίζει τίποτα σε κανέναν!- θα δώσει σε όλους μας τη δυνατότητα να αποπληρώσουμε τα όποια πραγματικά μας χρέη προς το δημόσιο, χωρίς παράλογες προσαυξήσεις και χωρίς την κλοπή του ΕΝΦΙΑ!