Καλή η συζήτηση για το δημόσιο χρέος, αλλά -ευτυχώς για εμάς- αυτό ανήκει κυρίως σε ΔΝΤ, ΕΚΤ και κράτη-μέλη και -υπό την προϋπόθεση των μεταρρυθμίσεων που αναγκαστικώς θα γίνουν κάποτε- θα ρυθμισθεί και θα μειωθεί.

Όμως, τι γίνεται με το ιδιωτικό χρέος, που ήδη ανέρχεται σε διακόσια ένδεκα δισεκατομμύρια -211.000.000.000- και συνεχίζει να αυξάνεται;

Αναλυτικώς:

α. Μη εξυπηρετούμενα δάνεια: εκατόν δέκα δισεκατομμύρια -110.000.000.000- ευρώ.

β. Οφειλές στο δημόσιο: ογδόντα έξι δισεκατομμύρια -86.000.000.000- ευρώ. Εξ αυτών, τα 59.000.000.000 αφορούν νομικά πρόσωπα.

γ. Οφειλές σε ασφαλιστικά ταμεία: δέκα πέντε δισεκατομμύρια -15.000.000.000- ευρώ, ίσως και περισσότερα.

Τι, πρακτικώς, σημαίνουν οι αριθμοί αυτοί; Είναι πάρα πολύ απλό, αν αναλογισθούμε ότι το Α.Ε.Π., δηλαδή ότι παράγουμε όλοι μας -συμπεριλαμβανομένων, όμως, των μισθών που καταβάλλει το δημόσιο- δεν υπερβαίνει τα διακόσια δισεκατομμύρια -200.000.000.000- ευρώ: Ο ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ!

Να το κάνω πιο απλό.

[quote text_size=»small»]

Αν κάθε χρόνο, όλοι μαζί, παράγουμε περίπου διακόσια δις, για να αποπληρώσουμε χρέη του ιδίου μεγέθους, τα οποία τρέχουν με επιτόκια άνω του 10% ετησίως, θα πρέπει για ένα χρόνο και περισσότερο να πάψουμε να καταναλώνουμε οτιδήποτε! Βεβαίως, ουδείς ισχυρίζεται ότι τα χρέη αυτά πρέπει ή/και μπορούν να πληρωθούν μέσα σε ένα έτος. Μόνο κάποιος ανόητος θα το έλεγε.

[/quote]

Όμως, αυτά τα χρέη μπορούν να πληρωθούν μόνον από το όποιο περίσσευμα. Στην περίπτωση των επιχειρήσεων, αυτό σημαίνει από τα κέρδη. Στην περίπτωση όλων των υπολοίπων σημαίνει από τα ποσά που ετησίως αποταμιεύουμε.

– Για να έχουν οι προβληματικές επιχειρήσεις τη δυνατότητα να δημιουργήσουν κέρδη ικανά να αποπληρώσουν τα χρέη τους σημαίνει μια περίοδο χρεοστασίου για τις οφειλές τους και ταυτοχρόνως χρηματοδότηση ώστε να λειτουργήσουν σε επίπεδο πλήρους δυναμικότητος. Υπό την προϋπόθεση, ασφαλώς, ότι είναι πρωτογενώς βιώσιμες. Όμως, με το τραπεζικό μας σύστημα στην κατάσταση που βρίσκεται σήμερα αυτό είναι απλώς αδύνατο να επιτευχθεί.

– Για να έχουμε, οι υπόλοιποι, τη δυνατότητα να δημιουργήσουμε εισόδημα επαρκές για αποταμίευση θα πρέπει να λειτουργεί πλήρως ο ιδιωτικός τομέας, δηλαδή και οι επιχειρήσεις που σήμερα υπολειτουργούν, οι προβληματικές. Επίσης, θα πρέπει να δημιουργούμε τέτοιου ύψους αποταμιεύσεις που να μπορούμε να πληρώσουμε τα χρέη μας και ταυτοχρόνως να υπάρχουν επαρκείς καταθέσεις για να χρηματοδοτούν οι τράπεζες τις επιχειρήσεις.

Δε νομίζω να χρειάζεται περαιτέρω παράθεση αριθμών για να καταλάβει οποιοσδήποτε ότι οι ανωτέρω δύο προϋποθέσεις είναι αδύνατο να ισχύσουν υπό τις παρούσες συνθήκες.

Υπάρχει λύση; ΝΑΙ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ!

Χρειαζόμαστε υψηλούς αναπτυξιακούς ρυθμούς και επαρκή χρηματοδότηση για να τους πετύχουμε.

Οι υψηλοί αναπτυξιακοί ρυθμοί είναι ζήτημα μεταρρυθμίσεων, χωρίς αυτές δεν θα επιτευχθούν. Όχι απαραιτήτως αυτές που προτείνει το Δ.Ν.Τ. ή/και ο Ο.Ο.Σ.Α. και οι εμπειρογνώμονες της Ε.Κ.Τ. και της Ε.Ε., όχι μόνον αυτές. Χρειαζόμαστε έξυπνες και ριζοσπαστικές λύσεις, πρέπει να σκεφθούμε out of the box!

[quote text_size=»small»]

Όλες οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να γίνουν, αλλά προέχουν αυτές που μπορούν να αναθερμάνουν την χειμαζόμενη οικονομία μας και να την απογειώσουν.

[/quote]

– Προέχει, δηλαδή, μια γενναία φορολογική μεταρρύθμιση. Κατ’ αρχήν, ένα Δίκαιο Φορολογικό Σύστημα πλήρους και καθολικής εκπτώσεως των δαπανών από το φορολογητέο εισόδημα και καταργήσεως της φορολογίας της περιουσίας, η οποία έχει -προφανώς- φορολογηθεί κατά την απόκτησή της, αφού μόνον από το εισόδημα προκύπτει. Επίσης, για να λυθεί το πρόβλημα των συσσωρευμένων -και εν πολλοίς μη εκκαθαρισμένων χρεών- απαιτείται μια Φορολογική Σεισάχθεια, η οποία θα απομονώσει το φορολογικό παρελθόν από το παρόν και θα δώσει σε όλους τη δυνατότητα να εργασθούν χωρίς τα εμπόδια της φορολογικής ενημερότητος.

– Επίσης, προέχει μια γενναία ασφαλιστική μεταρρύθμιση, η οποία δεν μπορεί παρά να κινείται στο πλαίσιο της προτάσεως Μάνου, για εθνική σύνταξη 700 ευρώ για όλους, με χρέωση του προϋπολογισμού και κατάργηση των εισφορών αλλά και των επιδοτήσεων σε χρεωκοπημένα ταμεία.

Οι δύο αυτές κολοσσιαίες -για τα ελληνικά δεδομένα- μεταρρυθμίσεις θα δώσουν στην οικονομία ένα ασφαλές πλαίσιο λειτουργίας, δηλαδή θα προσελκύσουν επενδύσεις και θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας ενώ θα εξαλειφθεί το εξευτελιστικό φαινόμενο της μαύρης εργασίας για Έλληνες μέσα στην ίδια τους τη χώρα!!!

Ταυτοχρόνως, για να λυθεί το πρόβλημα της χρηματοδοτήσεως πρέπει να βρεθούν νέα κεφάλαια, τα οποία θα κατευθυνθούν μόνο στην παραγωγή. Η λύση είναι να αμνηστεύσουμε πλήρως -ποινικώς και φορολογικώς- τα ελληνικά κεφάλαια που για οιονδήποτε λόγο είναι τοποθετημένα εκτός Ελλάδος και να τους προσφέρουμε ασφαλή κίνητρα να επαναπατρισθούν, τοποθετούμενα σε παραγωγικές επενδύσεις.

Τι σημαίνει Δίκαιο φορολογικό Σύστημα και Φορολογική Σεισάχθεια, όπως και πως μπορούν να επιστρέψουν οι ελληνικές καταθέσεις από το εξωτερικό θα το περιγράψω σε τρία κείμενα που θα ακολουθήσουν. Όπως είναι προφανές, σήμερα δεν γράφω κάτι καινούργιο. Όλα έχουν ειπωθεί και ασφαλώς όχι μόνον από εμένα. Δυστυχώς, όμως, τόσο η κυβέρνηση όσο και το σύνολο του πολιτικού συστήματος κωφεύουν.

[quote text_size=»small»]

Για να είμαι ειλικρινής, από την κυβέρνηση των λαϊκιστών και δήθεν πατριωτών, δεν περιμένω τίποτα. Ομοίως και από το απαξιωμένο πολιτικό μας σύστημα. Θα καταφέρει κάτι ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Αν κατορθώσει να κεφαλαιοποιήσει την εσωκομματική του νίκη με ριζοσπαστικές πολιτικές προτάσεις, εάν ανανεώσει το κόμμα και αγκαλιάσει ολόκληρη την παράταξη, μπορεί να τα καταφέρει! Για να το καταφέρει, πρέπει να επικοινωνήσει με την κοινωνία, πρέπει να μιλήσει με το μέσο πολίτη και να του εξηγήσει την ανάγκη και το ώφελος των μεταρρυθμίσεων, αλλιώς αυτές θα αποτύχουν.

[/quote]

Πρέπει, επίσης, να εμπνεύσει το όραμα της ανάπτυξης, της δικαιοσύνης και της ευημερίας. Αυτό δεν μπορεί να γίνει με κυνήγι μαγισσών και εξόντωση κοινωνικών ομάδων, όπως επιχειρεί ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και το θλιβερό του παρακολούθημα οι ΑΝ.ΕΛ. Αν συνεχίσουμε να ασχολούμαστε με το παρελθόν είναι απολύτως βέβαιον ότι δεν θα έχουμε μέλλον.

Και κάτι μαγικό, για επίλογο: Αν κατορθώσουμε να ρυθμίσουμε το εσωτερικό μας χρέος, αν δηλαδή επαναφέρουμε την οικονομίας μας σε τροχιά ανάπτυξης, θα αποκλιμακώσουμε ραγδαίως το κόστος του εξωτερικού μας χρέους και θα μπορέσουμε -με σχετική ευκολία- να απομειώσουμε ένα μέρος του και να αναχρηματοδοτήσουμε το υπόλοιπο! Στην πραγματικότητα, το πρόβλημα είναι το εσωτερικό μας χρέος, δεν έχουμε παρά να το εξαλείψουμε, αυτό είναι το χρέος μας στην πατρίδα, το χρέος μας στα παιδιά μας!!! Αυτός είναι ο αληθινός πατριωτισμός…

Previous articleΤΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ΑΠΟΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Next article«ΚΟΜΜΑΤΟΚΥΚΛΟΙ»
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Είναι άγαμος και ζει στο Παγκράτι. Από το 1988 εργάσθηκε ως στέλεχος ή/και ως σύμβουλος διαφόρων εταιριών, επί χρηματοπιστωτικών κυρίως θεμάτων, ενώ από το 2007 είναι επί κεφαλής της ομάδος χρηματοπιστωτικών συμβούλων INTERACTION FINANCE. Επιμελήθηκε και διαμεσολάβησε για τη χρηματοδότηση διαφόρων επιχειρήσεων με συνολικά κεφάλαια της τάξεως των είκοσι πέντε εκατομμυρίων -25.000.000- ευρώ ενώ διαθέτει μεγάλη εμπειρία διαχειρίσεως και αναδιαρθρώσεως προβληματικών επιχειρήσεων, αποτιμήσεων και εξαγορών/συγχωνεύσεων. Έχει εκπονήσει μεγάλο αριθμό μελετών επενδύσεων, επιχειρηματικών σχεδίων και σχεδίων αναδιαρθρώσεως & αναχρηματοδοτήσεως επιχειρήσεων. Είναι πιστοποιημένος εισηγητής σεμιναρίων από τον Ο.Α.Ε.Δ. και έχει διδάξει σε σειρά σεμιναρίων με θέμα τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, την διαχείριση κρίσεως κλπ. Επίσης, έχει παρακολουθήσει μεγάλο αριθμό σεμιναρίων χρηματοπιστωτικής διαχειρίσεως, φορολογικού σχεδιασμού, συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας, διαχειρίσεως ακινήτων, ανωνύμων εταιρειών κλπ. Είναι έφεδρος εν εφεδρεία Λοχαγός (ΠΖ). Υπηρέτησε σε παραμεθόριες μονάδες και επιτελεία ενώ έλαβε μέρος σε ασκήσεις εφεδρείας και διοργανώσεις του ΝΑΤΟ και εκπαιδεύθηκε στη Σχολή Πεζικού. Με την πολιτική ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια ενώ τα τελευταία 10 έτη έχει ενεργή πολιτική δράση στο πλαίσιο της Δεξιάς Παρατάξεως. Έχει σταθεί ενάντια στο λαϊκισμό, αλλά και στον ψευδεπίγραφο εκσυγχρονισμό. Πιστεύει στον αληθινό, εθνικοπατριωτικό, φιλελευθερισμό και όχι στους δήθεν φιλελευθέρους που κρύβουν μόνον αριστερές και εθνομηδενιστικές ιδεοληψίες. Εργάζεται με σκοπό την Ριζική Πολιτική Μεταρρύθμιση, δηλαδή ένα νέο σύνταγμα και πολίτευμα πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών, αυξημένης λαϊκής κυριαρχίας και ευθύνης των πολιτών. Επίσης, πιστεύει ότι πρέπει να εισαχθεί ένα νέο δίκαιο φορολογικό σύστημα πλήρους και καθολικής εκπτώσεως των δαπανών από το εισόδημα ώστε να απαλειφθεί η διπλή φορολόγηση, η οποία συνιστά «νόμιμη κλοπή» και επιβαρύνει ιδιαιτέρως τα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια. Ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να συνοδευθεί από μια γενναία και οριστική μακροχρόνια ρύθμιση, η οποία -χωρίς να χαρίζει τίποτα σε κανέναν!- θα δώσει σε όλους μας τη δυνατότητα να αποπληρώσουμε τα όποια πραγματικά μας χρέη προς το δημόσιο, χωρίς παράλογες προσαυξήσεις και χωρίς την κλοπή του ΕΝΦΙΑ!

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.