Το χάσμα μεταξύ του νέου Ιταλού πρωθυπουργού Ματτέο Ρέντζι και του γερασμένου Αλέξη Τσίπρα είναι ενδεικτικό και του μέλλοντος των δύο χωρών στον κόσμο του αύριο…

Είναι αμφότεροι σαραντάρηδες και δηλώνουν αριστεροί. Κατέχουν το πρωθυπουργικό αξίωμα στις χώρες τους και προφανώς θέλουν το καλό των λαών που εκπροσωπούν. Οι διαφορές τους, όμως, δεν εντοπίζονται μόνον στο ότι ο Ιταλός πρωθυπουργός φοράει γραβάτα και δεν προέρχεται από την σταλινική αριστερά. Είναι έκδηλες και στην αντίληψη που έχουν για το αύριο.

[quote text_size=»small»]

Από την άποψη αυτή, ο Ιταλός πρωθυπουργός είναι πολύ πιο «νέος» από τον «γέροντα» ομόλογό του στην Ελλάδα.

[/quote]

Ιδού πώς βλέπει ο κ. Ματτέο Ρέντζι το μέλλον της χώρας του και της Ευρώπης σε σχέση με το πώς το αντιλαμβάνεται ο κ. Αλέξης Τσίπρας. Σε ειδική έκδοση του περιοδικού TheEconomist, ο Ιταλός πρωθυπουργός, μεταξύ άλλων, έγραφε για την Ιταλία:

«Ξεκινήσαμε να σχεδιάζουμε μία νέα δημόσια διοίκηση που, χάρη στην ψηφιοποίηση, θα μπορεί να βοηθά τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις να εξοικονομούν χρόνο και πόρους. Λάβαμε επείγοντα μέτρα για να επιταχύνουμε την εκδίκαση αστικών υποθέσεων και δίνουμε έμφαση στην μείωση του χρόνου της ακροαματικής διαδικασίας στο μισό, το οποίο επίσης θα έχει οικονομικό αντίκτυπο. Γνωρίζουμε ότι αυτό ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους ξένους επενδυτές. Το 2014 αρχίσαμε να προσελκύουμε και πάλι τα κεφάλαιά τους. Το 2015, εν μέρει χάρη στις μεταρρυθμίσεις αυτές, η Ιταλία θα είναι ακόμα πιο ελκυστική.

»Όσον αφορά το φορολογικό μας σύστημα, 30 εκατομμύρια πολίτες θα λάβουν τα εκκαθαριστικά τους συμπληρωμένα. Ένα απλούστερο φορολογικό σύστημα βοηθά όσους δημιουργούν πλούτο και ενισχύει τις πιθανότητες να πληρώνει καθένας αυτά που οφείλει. Θα συνεχίσουμε τις περικοπές φόρων σε εργαζόμενους και επιχειρήσεις. Έχουμε δεσμευτεί να παράσχουμε φορολογική ελάφρυνση της τάξης των 80 εκατ. ευρώ μηνιαίως σε 11 εκατομμύρια εργαζόμενους και να περιορίσουμε περαιτέρω τους φόρους για τις επιχειρήσεις, έχοντας ήδη μειώσει κάποιους φορολογικούς συντελεστές κατά 10% μέσα στο 2014.

»Χρηματοδοτούμε αυτά τα μέτρα με αποφασιστικές, στοχευμένες μειώσεις σε άχρηστες και μη παραγωγικές δημόσιες δαπάνες, χωρίς να αγγίξουμε τις παρεχόμενες υπηρεσίες αλλά με επαναπροσδιορισμό των δαπανών, προκειμένου οι τελευταίες να μετατραπούν σε κινητήρια δύναμη της οικονομίας.

»Η δημιουργία θέσεων εργασίας, ειδικά για τους νέους, αποτελεί επείγουσα πρόκληση για την Ιταλία και όλη την Ευρώπη. Στην Ιταλία ξεκινήσαμε μία εκτεταμένη μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας. Βασίζεται σε ενιαία μόνιμη σύμβαση με αυξανόμενα δικαιώματα, στην διεύρυνση της προστασίας για όσους χάνουν την δουλειά τους (ιδίως γυναίκες) και στην παροχή κινήτρων προς τις εταιρείες να προβούν σε προσλήψεις. Για την Ιταλία αυτή είναι μία τολμηρή, θεμελιώδης αλλαγή.

»Τελευταίο, αλλά εξ ίσου σημαντικό: το 2015 θα φέρει επανάσταση και στην εκπαίδευση. Με την έναρξη του νέου ακαδημαϊκού έτους, τα ιταλικά σχολεία θα είναι πολύ διαφορετικά, ως αποτέλεσμα δημόσιας διαβούλευσης με δασκάλους, γονείς και μαθητές. Πρόκειται για μία επένδυση στο μέλλον.

[quote text_size=»small»]

Η Ιταλία του αύριο εξαρτάται από το σχολείο του σήμερα.

[/quote]

»Με σκοπό να δείξουμε σε όλο τον κόσμο ότι η Ιταλία αλλάζει στην πράξη, ότι είναι μία χώρα υγιής, ικανή να αποτελέσει πρότυπο, έχουμε την Διεθνή Έκθεση 2015 στο Μιλάνο. Πρόκειται για μία εξαιρετική ευκαιρία ώστε το παγκόσμιο ενδιαφέρον και εκατομμύρια επισκεπτών να στραφούν προς τις ικανότητες της Ιταλίας. Θα είναι, όμως, και μία ευκαιρία να κινητοποιηθούν δισεκατομμύρια ευρώ σε πόρους και να δημιουργηθούν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας».

Αναφερόμενος στο ίδιο άρθρο του στην ευρωπαϊκή ανάπτυξη και το μέλλον της ηπείρου μας, ο Ιταλός πρωθυπουργός γράφει: «Η νέα Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ανακοινώσει ότι θα διανείμει 300 δισεκατ. ευρώ για να την αλλάξει. Θα εξασφαλίσουμε ότι αυτό θα γίνει και θα ζητήσουμε από το τραπεζικό σύστημα να υποστηρίξει την οικονομική ανάπτυξη διοχετεύοντας σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά τα διαθέσιμα 200 δισεκατ. ευρώ από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Όμως, η Ευρώπη είναι κάτι περισσότερο από οικονομικά μεγέθη. Μπορεί και πρέπει να επιστρέψει σε αυτό το οποίο οραματίστηκαν οι ιδρυτές της. Ο κόσμος χρειάζεται μιαν Ευρώπη που πιστεύει στις αξίες της, στις αρχές πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε, με πρώτη την αφοσίωσή της στην ειρήνη. Μία Ευρώπη που, πάνω και πέραν της οικονομικής της ισχύος, συνιστά έναν παίκτη με αποφασιστικό ρόλο στην παγκόσμια τάξη, κατά την διάρκεια μίας εξαιρετικά ευαίσθητης περιόδου που απαιτεί να αναλάβουμε όλοι μεγαλύτερες ευθύνες. Το 2015 αυτό ακριβώς θα κάνουμε στην Ευρώπη».

Ας αντιπαραβάλλει κανείς αυτά που προηγούνται με την αποστειρωμένη γλώσσα του Έλληνα πρωθυπουργού και τα οράματα μίσους και αντιευρωπαϊσμού που εκπέμπει η κυβέρνηση. Εύκολα γίνεται αντιληπτό ποιες είναι οι μελλοντικές τύχες Ελλάδος και Ιταλίας στον κόσμο του αύριο. Όσο για τους απαίδευτους που λένε ότι η Ιταλία μπορεί να αποχωρήσει από την ευρωζώνη είναι, λίαν επιεικώς, βαθειά νυχτωμένοι…

Previous articleΟΙ ΚΑΙΡΟΙ ΟΥ ΜΕΝΕΤΟΙ
Next articleΟ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ Ο ΓΚΡΕΓΚΟΥΑΡ
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Αθανάσιος Χ. Παπανδρόπουλος, γόνος επιχειρηματικής και δημοσιογραφικής οικογένειας των Πατρών (Νεολόγος Πατρών, 1879-1973), γεννήθηκε στο Ψυχικό το 1941 και φέτος συμπληρώνει 50 χρόνια δημοσιογραφικής καρριέρας. Οικονομολόγος και ειδικός σε θέματα επικοινωνίας, έχει τιμηθεί με 42 δημοσιογραφικά βραβεία και είναι Ιππότης της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ουγγαρίας και της Πολωνίας. Εργάστηκε 30 χρόνια στον Οικονομικό Ταχυδρόμο και σε άλλα έντυπα του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη και συνεργάστηκε με γνωστές εφημερίδες και εξειδικευμένα περιοδικά. Σήμερα αρθρογραφεί στις εφημερίδες Εστία, Ναυτεμπορική και είναι σύμβουλος στο περιοδικό Μάνατζερ της Ελληνικής Εταιρείας Διοικήσεως Επιχειρήσεων. Επίσης, παρουσιάζει την εκπομπή «Δρόμοι της Ανάπτυξης» στο οικονομικό τηλεοπτικό κανάλι Sbc. Είναι επίτιμος διεθνής πρόεδρος της Ένωσης Ευρωπαίων Δημοσιογράφων και διοικητικός πρόεδρος του ελληνικού τμήματός της, μέλος του ΔΣ της Ένωσης Συντακτών Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και χρημάτισε επί εξαετία πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού-Ηλεκτρονικού Τύπου. Από το 2002 είναι μέλος της Γερουσίας για την Ένωση της Ευρώπης, από την οποία και τιμήθηκε για τα άρθρα του περί ομοσπονδιακής Ευρώπης.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.