Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
ΕΙΡΗΝΗ ΜΠΕΛΛΑ

ΕΙΡΗΝΗ ΜΠΕΛΛΑ

Η Ειρήνη είναι πτυχιούχος Φιλολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων. Εργάζεται ως δημοσιογράφος (Πολιτική Συντάκτης) από το 1997 στην εφημερίδα ΒΡΑΔΥΝΗ.
ΕΙΡΗΝΗ ΜΠΕΛΛΑ
αναλγησια

ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ

Τελικά  ίσως να μην είναι τόσο μαύρα σε αυτή τη χώρα. Υπάρχει ένας έλληνας πολίτης που δηλώνει ευτυχής. Είναι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θεόδωρος Πάγκαλος που  σε τηλεοπτική του συνέντευξη  ανέφερε ότι είναι ευτυχής που συμμετέχει στην κυβέρνηση Παπαδήμου. Είναι ο ίδιος που παλιότερα, ενώ η κοινωνία έβραζε επί κυβέρνησης Παπανδρέου, τον ακούσαμε να απαντά σε ραδιοφωνική συνέντευξη ότι κοιμάται ήσυχα τα βράδια.

Και είναι ο ίδιος που σε δηλώσεις του σε γαλλικά ΜΜΕ πριν λίγες ημέρες χαρακτήρισε  φασίστες, κομμουνιστές και  ηλιθίους (πιο κομψά) τους αγανακτισμένους.

Ο ίδιος θέλοντας να αποσαφηνίσει   προχώρησε σε μια διορθωτική  αναφορά λέγοντας ότι είπε έτσι όσους επιθυμούν την επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή. Μερικούς τους ξένισε αυτή του η δήλωση. Αλλά πρέπει να αναγνωρίσουμε στον κ. Πάγκαλο ότι είναι ειλικρινής και οι δηλώσεις του έρχονται σε πλήρη συνέπεια των όσων λέει κάθε φορά. Έτσι όταν δεν μπορεί να καταλάβει γιατί αγαναχτεί ο κόσμος γιατί μαζεύονται στο Σύνταγμα, γιατί διαδηλώνουν, γιατί κάθε φορά που κυκλοφορεί αυτός αλλά και οι άλλοι πολιτικοί γίνονται αντικείμενο χλευασμού και διαμαρτυριών, ναι, μπορεί να είναι ευτυχής και ναι, μπορεί να κοιμάται ήσυχος τα βράδια. Άλλωστε κατέληξε σε μια διαπίστωση.

Δήλωσε υπέρ της άποψης να παράγεται πλούτος και να διανέμεται δίκαια, αλλά όπως είπε «όταν παράγουμε χρέη, διανέμονται χρέη και διανέμονται πάντα άδικα». Τόσο απλά.  Αυτό είναι όλο λοιπόν. Γιατί βαρυγκομούμε; Γιατί διαμαρτυρόμαστε; Αυτό το κράτος φτιάξαμε. Αυτό έχουμε. Και τέτοιους πολιτικούς ψηφίζαμε. Ένα κράτος που αντί να κυνηγά  την φοροδιαφυγή, τους πραγματικά κατέχοντες, βρίσκει πάντα τα εύκολα θύματα, τους νομοταγείς πολίτες, αυτούς που έχουν ένα σπιτάκι, έχουν -δεν έχουν μια δουλειά. Αυτούς χτυπά στο ψαχνό αλύπητα. Με άδικα χαράτσια, όπως αυτό της ΔΕΗ. Το κράτος φόβητρο, το κράτος- τιμωρός,  μόνο σε αυτούς που μπορεί. Κόβει μισθούς, κόβει συντάξεις, βάζει νέους φόρους. Ξανααποτυγχάνει. Και αρχίζει πάλι από την αρχή. Στον ίδιο αέναο φαύλο κύκλο. Δείχνει το ανάλγητο πρόσωπο του και απαιτεί να μην διαμαρτυρόμαστε.