Στις βασικές αρχές του Δημοσίου Δικαίου, μας δίδαξαν την διαφορά μεταξύ της τυπικής και της ουσιαστικής έννοιας του Κράτους, με την δεύτερη να νοείται ως την δυνατότητα της εκάστοτε Κυβέρνησης να επιβάλλει την βούλησή της εντός της εθνικής επικράτειας. Κλασσικό παράδειγμα κυβέρνησης χωρίς κράτος ήταν η Ελληνική Κυβέρνηση κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι σκέψεις αυτές μου ήρθαν στον νου, παρατηρώντας τις εικόνες της καθημερινότητάς μας, καθώς διαπιστώνω ότι σε πολλές περιπτώσεις η παρουσία του συντεταγμένου κράτους στην χώρα μας δεν είναι πλέον αυτονόητη.

Χιλιάδες προσφύγων και λαθρομεταναστών περιφέρονται στα λιμάνια, στις εθνικές οδούς και σε διάφορα σημεία της επικράτειας, χωρίς κανείς να τους καταγράφει ή να τους ελέγχει για το ποιοι είναι, και που πάνε. Η προσφυγική κρίση κατέστησε την Ελλάδα μέρος του προβλήματος και όχι της λύσης, ενώ έχει χαθεί κάθε έννοια ευνομίας και παρουσίας του οργανωμένου κράτους με λύσεις για την ζωή των πολιτών του, και των ανθρώπων που εισέρχονται κατά κύματα στην χώρα.

Οι αγρότες βρίσκονται εδώ και πολλές εβδομάδες στα μπλόκα, χωρίς κανείς να συνδιάλεγεται ουσιαστικώς μαζί τους, ενώ οι μεταφορές και το εμπόριο έχουν καταστραφεί, με τους Βούλγαρους να μας μέμφονται για την κατάσταση, και να προκαλούν αντίμετρα, με τον Πρωθυπουργό τους να δηλώνει ανερυθρίαστα ότι η Ελλάδα δεν είναι κανονικό κράτος, χωρίς κανείς να μπορεί να τον διαψεύσει.

Οι επιστημονικοί φορείς απεργούμε για 8η εβδομάδα λόγω του προσχεδίου του ασφαλιστικού, τα Δικαστήρια έχουν νεκρώσει, και η κυβέρνηση έχει διακόψει τις συνομιλίες με κάθε κλάδο, παρά μόνον εάν αποδεχθούμε τον οικονομικό μας σφαγιασμό.

Οι δανειστές έχουν αποχωρήσει, και ουδείς γνωρίζει εάν και πότε θα γυρίσουν, για να ολοκληρωθεί η περίφημη αξιολόγηση της οικονομίας, ενώ η συμφωνία του Ιουλίου προέβλεπε αξιολόγηση έως το τέλος Οκτωβρίου. Η καθυστέρηση αυτή δεν είναι χωρίς κόστος, γιατί οδηγεί και σε αντίστοιχη μετατόπιση της καταβολής δόσης 5.9 δις. € από τους δανειστές, που θα αποτελέσει ανάσα για την οικονομία.

[quote text_size=»small»]

Η ιδιωτική οικονομία έχει βαλτώσει, αφού εξαγωγικό εμπόριο πλέον δεν υπάρχει, η αγροτική παραγωγή σταμάτησε, οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι επιστήμονες απεργούν, και χρήματα από το πιστωτικό σύστημα έχουν πάψει προ πολλού να εμφανίζονται. Η όποια δήλωση από κυβερνητικούς φορείς για επιστροφή στην ανάπτυξη ακούγεται πλέον ως κακόγουστο ανέκδοτο.

[/quote]

Δυστυχώς, όμως, εκτός της οικονομικής καχεξίας και της προσφυγικής κρίσης, εμφανίζονται και φαινόμενα στην δημόσια ζωή που μας απομακρύνουν από αυτό που ονομάζεται Ευρωπαϊκό Κράτος Δικαίου και Δημοκρατίας. Και τούτο διότι η πολυφωνία και η ανοχή στην διαφορετική άποψη και την σκληρή κριτική, δεν φαντάζουν πλέον αυτονόητες από τους θεσμούς της Πολιτείας, ενώ νομοθετούνται διατάξεις που αφορούν την ενημέρωση και είναι προδήλως αντισυνταγματικές, ακόμη και εάν δεχθεί κανείς καλοπροαίρετα ότι οι προθέσεις είναι αγαθές.

Το οργανωμένο Κράτος απουσιάζει από βασικούς τομείς της καθημερινότητας, και αδυνατεί πλέον να εξασφαλίζει τα βασικά δικαιώματα στους πολίτες του, όπως είναι η ασφάλεια, η ελευθερία και δυνατότητα οικονομικής δραστηριότητας. Πολύ φοβάμαι ότι η αδυναμία ή η ανικανότητα της συντεταγμένης Πολιτείας να επιτελέσει τα καθήκοντά της, θα οδηγήσει στην ουσιαστική ανομία και στον έλεγχο τοπικό ή θεματικό από ακραίους κύκλους, που θα την υποκαταστήσουν και θα εκφραστούν με οργή και με μέσο την αυτοδικία.

Ως γνωστόν η φύση απεχθάνεται τα κενά, και εάν θέλουμε να μην φύγουμε από τον σκληρό πυρήνα των Κρατών Δικαίου, θα πρέπει επιτέλους η κυβέρνηση να σπεύσει να τα καλύψει, έστω την ύστατη στιγμή.

Το σκίτσο είναι του Θοδωρή Μακρή

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.