Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
ακομα εκτοσ ευρωπαικων σαλονιων ο τσιπρασ

ΑΚΟΜΑ ΕΚΤΟΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΩΝ ΣΑΛΟΝΙΩΝ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ

Την ώρα που το …σκάκι των πολιτικών αρχηγών για τη συγκρότηση οποιοδήποτε τύπου κυβέρνησης συνεχίζονταν, μια κρίσιμη λεπτομέρεια περνούσε στα χαμηλά. Η προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να εξασφαλίσει συνάντηση με τον Φρανσουά Ολάντ απέβαινε άκαρπη. Η γαλλική προεδρία, επικαλούμενη το πρωτόκολλο που δεν προβλέπει συναντήσεις του Προέδρου με αρχηγούς πολιτικών κομμάτων, έκλεινε την πόρτα στον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ.

Η απροθυμία του Φρανσουά Ολάντ να συναντηθεί με τον Αλέξη Τσίπρα είναι ενδεικτική του τρόπου που λειτουργεί η ΕΕ και οι ξένοι ηγέτες. Υπό μια άλλη εκδοχή αποτελεί μια …ευγενική σύσταση προς το νεοεισερχόμενο στο “μεγάλο ευρωπαϊκό παιχνίδι” Αλέξη Τσίπρα πως τα …ευρωπαϊκά σαλόνια δεν είναι αμφιθέατρα πανεπιστημιακών σχολών υπό κατάληψη.

Η σκέψη των επιτελών του Αλέξη Τσίπρα να τον τοποθετήσουν στο πλευρό του Φρανσουά Ολάντ, έστω και υπό τη μορφή μιας ευκαιριακής φωτογραφίας (photo opportunity) ήταν σωστή, αφού θα συμβόλιζε την απαρχή της κοινής προσπάθειας των δυο ανδρών να μετασχηματίσουν την Ευρώπη. Ήταν όμως μια σκέψη πολιτικά αφελής και ως εκ τούτου μη ρεαλιστική.

Πρώτον, διότι ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει ακόμα ούτε τα θεσμικά, ούτε πολύ περισσότερο τα πολιτικά εχέγγυα του ισότιμου συνομιλητή με τον Γάλλο πρόεδρο. Δεύτερον, διότι δεν είναι βέβαιο ότι το …όραμα του Φρανσουά Ολάντ για μια …άλλη Ευρώπη, ταυτίζεται με το όραμα του Αλέξη Τσίπρα. Τρίτον, διότι ο Ολάντ δεν έχει καμία πρεμούρα να μοιραστεί το όποιο ευρωπαϊκό του όραμα με τον Αλέξη Τσίπρα. Τέταρτο, διότι πέραν και πάνω απ” όλους και όλα, ο πρώτος ξένος ηγέτης που λογικά θα πρέπει να συναντήσει ο Γάλλος Πρόεδρος είναι η Γερμανίδα Καγκελάριος. Με αυτή θα συζητήσει και συμφωνήσει την κατεύθυνση της Ευρώπης. Κι όχι φυσικά με τον Αλέξη Τσίπρα.

Ευκταίο είναι ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ να έλαβε το γαλλικό μήνυμα. Όπως ευκταίο είναι να συνειδητοποίησε έγκαιρα πως το μήνυμα του ελληνικού λαού στην κάλπη, πέραν από την καταδίκη του Μνημονίου, συμπεριλαμβάνει και την ισχυρή του βούληση να διασφαλιστεί η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας.

Στις 6 Μαΐου, οι πολίτες έδωσαν μια μοναδική ευκαιρία στο νεαρό πολιτικό να δείξει πως έχει το ειδικό πολιτικό βάρος να συμμετάσχει ισότιμα στο εγχώριο πολιτικό παιχνίδι. Δεν του έδωσαν καμία εντολή ούτε να αλλάξει την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, όπως η πλειονότητα των πολιτών επέλεξε εδώ και χρόνια, ούτε πολύ περισσότερο την πολιτική δύναμη να ανατρέψει την πορεία της Ευρώπης!

Οφείλει λοιπόν να συνειδητοποιήσει έγκαιρα το πολιτικό του μέγεθος και το κυριότερο, τις δυνατότητες αλλά και τους περιορισμούς που του θέτει η πρόσφατη λαϊκή ετυμηγορία.