Τετάρτη, 22 Νοεμβρίου 2017

new-Deal ΕΠΙΛΟΓΕΣ

Επιλογές θεμάτων και άξιων προσοχής άρθρων από την συντακτική ομάδα του new-Deal
αδρανεια για τουσ αγωγουσ αεριου

ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΩΓΟΥΣ ΑΕΡΙΟΥ

του ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΝΟΥΠΑΚΗ

Πως είναι δυνατό μια πλούσια χώρα σαν την Ελλάδα με πλείστες επενδυτικές ευκαιρίες (λιμάνια, ενεργειακά δίκτυα, ανανεώσιμες πηγές ενέργειες, ορυκτό πλούτο) να αδυνατεί να εξασφαλίσει στους πολίτες της ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο; Κι όχι μόνο αυτό, αλλά να τους εξωθεί στα όρια της φτώχειας και της εξαθλίωσης;

Η εξήγηση βρίσκεται στον παραλογισμό και την υποκρισία της πολιτικής ηγεσίας. Παραλογισμός διότι ενώ υποτίθεται πως οι πολιτικοί προσμετρούν το πολιτικό κόστος, δεν διστάζουν να υποβάλλουν τους πολίτες σε θυσίες χωρίς αντίκρισμα, επιβάλλοντας, άδικα, φόρους και περικοπές μισθών και συντάξεων. Υποκρισία διότι, με πρόσχημα την υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος παρεμποδίζουν και αναστέλλουν σημαντικές αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, που θα δημιουργούσαν θέσεις εργασίας, θα έδιναν έσοδα στο κράτος και θα αναβάθμιζαν τη γεωστρατηγική θέση της χώρας.

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό παράδειγμα η αδράνεια της ελληνικής πολιτείας στο θέμα των αγωγών φυσικού αερίου που σχεδιάζονται να διέλθουν από το ελληνικό έδαφος. Είναι αξιοσημείωτο το ενδιαφέρον κυρίαρχων εταιριών του κλάδου με υψηλή πιστοληπτική ικανότητα, όπως η Statoil, η Ε.ΟΝ, η EGL να προχωρήσουν σε άμεσες επενδύσεις πολλών δισ. € στη χώρα – χωρίς μάλιστα να απαιτούν εγγυήσεις ή συμμετοχή του Δημοσίου.

Παρ” όλα αυτά, η ελληνική κυβέρνηση ενώ δε διστάζει να περάσει άρον άρον τα νέα μέτρα λιτότητας, από φόβο μήπως κατηγορηθεί για ευνοϊκή μεταχείριση κάποιων εταιριών, διστάζει να υποστηρίξει πολιτικά τα δυο project αγωγών (TAP, ITGI) που εντάσσουν την Ελλάδα στο Νότιο Διάδρομο. Αποτέλεσμα, η κοινοπραξία Shah Deniz II που διαχειρίζεται τα κοιτάσματα του Αζερμπαϊτζάν, να εξετάζει εναλλακτικές λύσεις (Nabucco, γερμανικού ενδιαφέροντος) που θα παρακάμπτουν την Ελλάδα, θέτοντας την ουσιαστικά εκτός ενεργειακού παιχνιδιού.

Τέτοια μυωπική πολιτική, την ώρα μάλιστα που η Τουρκία κάνει ό,τι είναι δυνατό για να μεγιστοποιήσει τα στρατηγικά της οφέλη – πρόσφατα υπέγραψε συμφωνίες με Ρωσία και Αζερμπαϊτζάν για δυο διαφορετικούς αγωγούς – κινδυνεύει να αποβεί εθνικά επιζήμια για τη χώρα, σε μια περίοδο που αναζητά ένα καλό νέο για να στείλει διεθνώς το μήνυμα πως μπορεί να πετύχει την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας και να επανέλθει σε τροχιά ανάπτυξης.

Το άρθρο αναδημοσιεύεται από ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ