Πέμπτη, 17 Αυγούστου 2017
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Είναι άγαμος και ζει στο Παγκράτι.
Από το 1988 εργάσθηκε ως στέλεχος ή/και ως σύμβουλος διαφόρων εταιριών, επί χρηματοπιστωτικών κυρίως θεμάτων, ενώ από το 2007 είναι επί κεφαλής της ομάδοςχρηματοπιστωτικών συμβούλων INTERACTION FINANCE.
Επιμελήθηκε και διαμεσολάβησε για τη χρηματοδότηση διαφόρων επιχειρήσεωνμε συνολικά κεφάλαια της τάξεως των είκοσι πέντε εκατομμυρίων -25.000.000- ευρώ ενώ διαθέτει μεγάλη εμπειρία διαχειρίσεως και αναδιαρθρώσεως προβληματικών επιχειρήσεων, αποτιμήσεων και εξαγορών/συγχωνεύσεων.
Έχει εκπονήσει μεγάλο αριθμό μελετών επενδύσεων, επιχειρηματικών σχεδίων και σχεδίων αναδιαρθρώσεως & αναχρηματοδοτήσεως επιχειρήσεων. Είναι πιστοποιημένος εισηγητής σεμιναρίων από τον Ο.Α.Ε.Δ. και έχει διδάξει σε σειρά σεμιναρίων με θέμα τη χρηματοδότηση επιχειρήσεων, την διαχείριση κρίσεως κλπ. Επίσης, έχει παρακολουθήσει μεγάλο αριθμό σεμιναρίων χρηματοπιστωτικής διαχειρίσεως, φορολογικού σχεδιασμού, συμβάσεων αποφυγής διπλής φορολογίας, διαχειρίσεως ακινήτων, ανωνύμων εταιρειών κλπ.
Είναι έφεδρος εν εφεδρεία Λοχαγός (ΠΖ). Υπηρέτησε σε παραμεθόριες μονάδες και επιτελεία ενώ έλαβεμέρος σε ασκήσεις εφεδρείας και διοργανώσεις του ΝΑΤΟ και εκπαιδεύθηκε στη Σχολή Πεζικού.
Με την πολιτική ασχολήθηκε από τα μαθητικά του χρόνια ενώ τα τελευταία 10 έτη έχει ενεργή πολιτική δράση στο πλαίσιο της Δεξιάς Παρατάξεως. Έχει σταθεί ενάντια στο λαϊκισμό, αλλά και στον ψευδεπίγραφο εκσυγχρονισμό. Πιστεύει στον αληθινό, εθνικοπατριωτικό, φιλελευθερισμό και όχι στους δήθεν φιλελευθέρους που κρύβουν μόνον αριστερές και εθνομηδενιστικές ιδεοληψίες.
Εργάζεται με σκοπό την Ριζική Πολιτική Μεταρρύθμιση, δηλαδή ένα νέο σύνταγμα και πολίτευμα πλήρους διαχωρισμού των εξουσιών, αυξημένης λαϊκής κυριαρχίας και ευθύνης των πολιτών.
Επίσης, πιστεύει ότι πρέπει να εισαχθεί ένα νέο δίκαιο φορολογικό σύστημα πλήρους και καθολικής εκπτώσεως των δαπανών από το εισόδημα ώστε να απαλειφθεί η διπλή φορολόγηση, η οποία συνιστά «νόμιμη κλοπή» και επιβαρύνει ιδιαιτέρως τα χαμηλά εισοδηματικά κλιμάκια. Ένα τέτοιο σύστημα πρέπει να συνοδευθεί από μια γενναία και οριστική μακροχρόνια ρύθμιση, η οποία -χωρίς να χαρίζει τίποτα σε κανέναν!- θα δώσει σε όλους μας τη δυνατότητα να αποπληρώσουμε τα όποια πραγματικά μας χρέη προς το δημόσιο, χωρίς παράλογες προσαυξήσεις και χωρίς την κλοπή του ΕΝΦΙΑ!
ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ

Latest posts by ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗΣ (see all)

το τελοσ του κοσμου των ονειρων

ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Όσα ζήσαμε τα τελευταία 8 χρόνια μπορεί να μοιάζουν, αλλά δεν είναι πρωτόγνωρα. Όσοι γνώριζαν την ιστορία και είχαν αντίληψη της πραγματικότητος τα ανέμεναν.

Όσα συμβαίνουν, εντός και εκτός Ελλάδος, μπορεί να μοιάζουν παράλογα, αλλά δεν είναι, υπό την έννοια ότι μάλλον αποτελούν την εύλογη εξέλιξη όσων προηγήθηκαν.

Όσοι αδυνατούν να δουν την μεγάλη εικόνα -τόσο στο χώρο όσο και στο χρόνο- αναζητούν μεταφυσικές ερμηνείες, βλέπουν μεγάλες ή πολύ μεγάλες συνωμοσίες κλπ. Κάνουν λάθος! Οι πάρα πολλές ομάδες και τα τόσο διαφορετικά τα αντικρουόμενα συμφέροντα κάνουν το περιβάλλον χαοτικό και ουδείς μπορεί να το ελέγξει. Η ζωή μας είναι ασύμμετρη, τυχαία, αναπάντεχη. Τελικώς, μάλλον αυτό είναι το μεγαλείο της: να μην ξέρεις τι σου ξημερώνει ή όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος

Συνεπώς, όλες αυτές οι -ανίκητες από τη λογική- δοξασίες, απλώς αποδεικνύουν την ανάγκη των ενηλίκων(;) για παραμύθια, την ανάγκη τους να πιστεύουν ότι η ζωή δεν είναι μόνον αυτό που φαίνεται και ζουν, αυτό που τους υποδεικνύει η λογική. Το παιδί –που πάντα υπάρχει μέσα μας (αεί παίδες, έλεγαν οι Αιγύπτιοι για τους αρχαίους μας προγόνους)- σε κάποιους παραμένει πάντοτε ισχυρότερο, δεν ωριμάζουν ποτέ. Το παιδί που δεν παύει να διαμαρτύρεται για την απομάκρυνσή του από τον κόσμο των παραμυθιών, τον κόσμο όπου όλα είναι δυνατά, τον κόσμο που οι κανόνες της λογικής υποβαθμίζονται, εξαϋλώνονται, παραβιάζονται, αδρανούν και ηττώνται!

Η ερμηνεία της ιστορίας και τη πραγματικότητος μέσω της συνωμοσιολογίας είναι η εκδίκηση της παιδικής ηλικίας. Είναι η ανάγκη να πιστεύει κανείς ότι πίσω από την αλήθεια που βλέπουμε υπάρχει μια άλλη αλήθεια, την οποία υποψιάζονται και αντιλαμβάνονται όσοι έχουν τις κεραίες τους τεντωμένες, στην πραγματικότητα όσοι παραμένουν παιδιά!

Όπως γράφει και ο Νίκος Φαρούπος1 «…καμιά θεωρία συνωμοσίας δεν είναι αληθινή. Οι Αμερικανοί πάτησαν στο φεγγάρι, τους δίδυμους πύργους τους έριξαν Άραβες τρομοκράτες, ο Έλβις δεν ζει, ο Χίτλερ αυτοκτόνησε και δεν την κοπάνησε στη Λατινική Αμερική, η πριγκίπισσα Νταϊάνα σκοτώθηκε σε αυτοκινητιστικό και δεν δολοφονήθηκε, το φάρμακο για τον καρκίνο δεν βρίσκεται κρυμμένο σε ντουλάπι πολυεθνικής, όσο για τους εξωγήινους που πηγαινοέρχονται, όλο και κάποιο σοβαρό αποδεικτικό στοιχείο θα είχαν αφήσει πίσω εκτός από τις αμέτρητες μαρτυρίες «απαχθέντων». Η χαμένη Ατλαντίδα δεν είναι στο τρίγωνο των Βερμούδων, ούτε κάτω από τους πάγους της Ανταρκτικής, κι όσο για τα διαστημόπλοια από τον Σείριο ή τον Άρη, δε φαίνεται να μοίρασαν DNA και πατέντες στους αυστραλοπιθήκους, ούτε πέταξαν με αλεξίπτωτο τον ardipithecus ramidus. Γέμισαν τρεισήμισι χιλιάδες τόμους «ακλόνητες αποδείξεις» για τους Άτλαντες, για να τα οικονομήσουν από μια ιστορία που άκουσε στην Αίγυπτο και έγραψε στον Τίμαιο και στον Κριτία ο Πλάτωνας. Ούτε υπερόπλα υπάρχουν, ούτε επιτυχημένα πειράματα Φιλαδέλφειας, και εννοείται πως οι συναντήσεις των αμέτρητων οργανώσεων τύπου Bilderberg, Trilateral και Illuminati καταλήγουν σε ευχολόγια και δεν κυβερνούν τον ακυβέρνητο -γεμάτο ασύμμετρες απειλές- κόσμο.»

Στην αυγή του 2017, εκατό χρόνια από την γέννηση της Σοβιετικής Ενώσεως, της μεγάλη χίμαιρας, η άνοδος και η πτώση της οποίας σημάδεψε τον 20ο αιώνα, είναι πάρα πολλά αυτά που έχουν αλλάξει, αλλά πολλές παραμένουν και οι ομοιότητες. Ίσως γιατί μόνον 100 χρόνια είναι πολύ μικρό διάστημα για το σύνολο της Ιστορίας. Ακόμη περισσότερο γιατί η Γεωγραφία δεν άλλαξε και η γεωπολιτική συνεχίζει να καθορίζει τις κινήσεις στη «μεγάλη σκακιέρα»!

Αν κάτι πρέπει και αξίζει να ευχηθούμε για το νέο έτος είναι, πρωτίστως, θετική σκέψη με γνώμονα τη λογική και την συνολική θέαση της πραγματικότητος. Να αρχίσουμε να σκεπτόμαστε περισσότερο με το μυαλό και λιγότερο με την καρδιά. Η λογική σκέψη είναι ο μόνος τρόπος επιβιώσεως μιας συναισθηματικής καρδιάς!

Όμως, ότι και να ευχηθούμε, η νέα χρονιά θα είναι δυσκολότερη από αυτή που πέρασε. Τίποτα δεν δικαιολογεί αισιόδοξες προβλέψεις. Θα δοκιμασθεί λογική μας και θα υποφέρει το συναίσθημα. Έστω και αργά, έστω και μετά από 8 χρόνια καθοδικού σπιράλ, εύχομαι να ανακαλύψουμε την θετική σκέψη και να απορρίψουμε τον παραλογισμό της μιζέριας και του ισοπεδωτικού αρνητισμού που μόνο τα άκρα ωφελεί…

1 «Έγκλημα στην Αντίπαρο», εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ, 2015 σελ. 278