Παρασκευή, 20 Οκτωβρίου 2017
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ

Ο Γιώργος είναι δημοσιογράφος.
Ήταν λίγο πριν από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 όταν είδα για πρώτη φορά το φως αυτού του κόσμου στην Αθήνα.
Από τότε είχα άλλοτε την τύχη, άλλοτε την … ατυχία, αλλά και κάποιες φορές την τιμή να συναντηθώ με πολλούς ανθρώπους. Με προσωπικότητες γνωστές και άγνωστες στο ευρύ κοινό, που καθεμιά της άφησε το δικό της αποτύπωμα στη ζωή μου.
Η πορεία μου στο χρόνο συνεχίζεται, «συλλέγοντας» διαρκώς τέτοια Αποτυπώματα.
Αναμφισβήτητα, κορυφαία εμπειρία που σημαδεύει βαθύτατα τούτη την πορεία, υπήρξε η «συνάντησή» μου με την λαμπερή Κυρία που ακούει στο όνομα Δημοσιογραφία!
Ήταν στα μέσα της δεκαετίας του ’80 όταν, υλοποιώντας ένα έντονο εφηβικό όνειρο, επέλεξα να τη σπουδάσω στο εξαιρετικό από κάθε άποψη «Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας». Έκτοτε, η συχνά δύσκολη ή και επώδυνη όμως σε κάθε περίπτωση μεθυστικά υπέροχη διαδρομή στο χώρο, με βρήκε κυρίως στην έντυπη Δημοσιογραφία, αρχικά ως εκπαιδευόμενο – βοηθό αθλητικού συντάκτη στην «ΑΥΓΗ». Μετά και αφού μεσολάβησε μία σύντομη εργασιακή παρένθεση στον ιδιωτικό τομέα και σε μία Τράπεζα, άνοιξε για τα καλά η μεγάλη περιπέτεια: Στον «Δημοκρατικό ΛΟΓΟ», ακολούθως στη «ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ», σε συνδρομητικά περιοδικά, την εβδομαδιαία εφημερίδα «Έξυπνο ΧΡΗΜΑ», στο περιοδικό «Army Magazine», και τα τελευταία σχεδόν 15 χρόνια συνεχώς στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Εδώ και τρία χρόνια καλύπτω το Κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ, ομολογώντας με την ευκαιρία ότι το πιο ενδιαφέρον και συναρπαστικό απ’ όλα είναι το Διπλωματικό.
Η προφανής (μάλλον μη συνειδητή, πλην όμως εμφανής…) προτίμησή μου στα έντυπα Μέσα, δεν αποτέλεσε αιτία άρνησης εμπειριών στα ηλεκτρονικά αδερφάκια τους, όταν ευκαιρίες παρουσιάστηκαν. Με πολιτικό ρεπορτάζ ή εκπομπές ειδησεογραφικές, στο χώρο της TV ήταν στα «άγουρα» χρόνια της ελληνικής τηλεόρασης, στο «Κανάλι 29», και ραδιοφωνικά στο παλαιό «Ράδιο Αθήνα», και αργότερα στον «Πλάνετ».
Μέλος της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών / ΕΣΗΕΑ, (άρα) και της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων / I.F.J.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΟΥΡΔΑΡΑΣ
«σκιωδεισ» βουλευτεσ

«ΣΚΙΩΔΕΙΣ» ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

Τελευταία, αναπτύχθηκε έντονη συζήτηση στους διαδρόμους της Βουλής, αναφορικά με τα «λειτουργικά» προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει η μαζική λειτουργία των (πέντε) Εξεταστικών Επιτροπών για τη διερεύνηση σκανδαλωδών υποθέσεων του πρόσφατου παρελθόντος, όπως έχει ζητήσει η κυβερνώσα παράταξη.

Κεντρικό και βασικό επιχείρημα εκείνων οι οποίοι «γκρινιάζουν», είναι ότι η ενασχόληση μεγάλου αριθμού μελών της Βουλής στις Επιτροπές αυτές, θα επιβαρύνει την πορεία του νομοθετικού έργου, αφού δεν θα μείνουν αρκετοί βουλευτές για να ασχοληθούν με τα σημαντικά νομοσχέδια τα οποία οδεύουν ήδη προς κύρωση…

Για όλους όσοι παρακολουθούν από κοντά τα διαδραματιζόμενα στον Ναό της Δημοκρατίας, ειδικά μάλιστα όσον αφορά τον τρόπο που οι «300» μετέχουν σε αυτό που ονομάζουμε «νομοθετική εργασία» (μελέτη, επεξεργασία σχεδίων νόμων, συζήτηση επί προτεινόμενων διατάξεων, κατάθεση νέων βελτιωτικών προτάσεων ή εισήγηση διορθωτικών τροπολογιών), θα καταλήξει εύκολα στο λίαν απογοητευτικό συμπέρασμα ότι ελάχιστοι είναι εκείνοι οι οποίοι ασχολούνται με τρόπο ουσιαστικό και αποτελεσματικό με το… άθλημα! Αρκετοί υποστηρίζουν ότι είναι ο Κανονισμός της Βουλής που περιορίζει ασφυκτικά τον ρόλο των μελών των βουλευτών, καθώς δεν αφήνει περιθώρια ενεργού εμπλοκής τους στην όλη διαδικασία. Η αλήθεια είναι πως έχουν κατ’ αρχήν δίκιο σε αυτή την επισήμανσή τους. Αλλά εξαιτίας της γενικότερης στάσης τους, το χάνουν!

Δεν έχει σημειωθεί, μέχρι στιγμής, μια δυναμική κινητοποίησή τους, προκειμένου να διεκδικήσουν το κρίσιμο και ουσιαστικότατο αυτό κομμάτι των αρμοδιοτήτων τους. Να πιέσουν ώστε να αλλάξει ριζικά ο Κανονισμός, προς ενίσχυση της αξιοπιστίας των ιδίων και προς αναβάθμιση του νομοθετικού έργου.

Αντιθέτως, στη μεγάλη τους πλειοψηφία είτε παθητικά αποδέχονται τους ισχύοντες όρους του παιχνιδιού είτε απολαμβάνουν τα «οφέλη» της σκιώδους συμμετοχής τους στην κοινοβουλευτική ζωή: όταν συνεδριάζουν οι αρμόδιες Επιτροπές για τη συζήτηση ενός νομοσχεδίου, κατά κανόνα προσέρχονται στην έναρξη, υπογράφουν στο δελτίο… παρουσιών και αμέσως μετά φεύγουν. Ετσι, δεν μετέχουν μεν στη διαδικασία, εισπράττουν δε το «επίδομα» παρουσίας τους σε αυτές τις Επιτροπές… Ούτε, όμως, και όταν το νομοσχέδιο βρεθεί στο τελικό στάδιο της «συζήτησης», αυτή τη φορά στην Ολομέλεια, η εικόνα αλλάζει: η συμμετοχή στη διαδικασία των παράλληλων μονολόγων, είναι μάλλον τυπική, με το βάρος για την υποστήριξη ή την απόρριψη του προτεινομένου νομοσχεδίου να πέφτει στους ώμους των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων και των ελάχιστων (ενός από κάθε κόμμα) εισηγητών.

Τούτων δοθέντων, μοιάζουν μάλλον υποκριτικές οι ενστάσεις περί ενδεχόμενης επιβάρυνσης του νομοθετικού έργου από την ενεργοποίηση και λειτουργία των Εξεταστικών. Και αφού δεν προλαβαίνουν να αλλάξουν τον Κανονισμό, τουλάχιστον ας ρίξουν φως, δίχως προσχηματικές καθυστερήσεις, στις σκοτεινές σκανδαλώδεις πολιτικές υποθέσεις…

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΠΟΥΡΔΑΡΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ»