Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
«το παιχνιδι τελειωσε»! αρχιζει το …ματσ

«ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕ»! ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟ …ΜΑΤΣ

Από που να αρχίσει κανείς; Ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ διαβάζοντας τα νέα, διαφοροποιημένα, στοιχεία για το έλλειμμα της Ελλάδας, αναφώνησε αγανακτισμένος: “Τα παιχνίδια τέλειωσαν. Θέλουμε σοβαρά στατιστικά στοιχεία”. Πλην όμως η αναζήτηση σοβαρότητας δεν αφορά μόνο στην οικονομία.

Σοβαρότητα απαιτεί κι έξαρση της τρομοκρατίας. Τα κτυπήματα διαδέχονται το ένα το άλλο κι είναι τυφλά, κενά ιδεολογικοπολιτικού περιεχομένου. Τι σχέση έχουν οι πυροβολισμοί εναντίον αθώων αστυνομικών νεαρής ηλικίας με τη βόμβα στο σπίτι της Μαριέττας Γιαννάκου, μόνο οι “τρομοκράτες” γνωρίζουν. Αλλά αυτό που γίνεται σταδιακά γνωστό, είναι πως η Ελλάδα αντιμετωπίζει πρόβλημα ασφάλειας. Κι αν δεν λυθεί άμεσα, η πολιτική αποσταθεροποίηση, ως υπαρκτός κίνδυνος σήμερα, θα γίνει πραγματικότητα αύριο.

Σοβαρότητα απαιτεί και το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας. Το σύγχρονο ελληνικό κράτος είναι αποδιαρθρωμένο και αναξιόπιστο. Δεν είναι σε θέση να μαζέψει φόρους και να περιορίσει δαπάνες. Δεν είναι σε θέση να εφαρμόσει πολιτικές, ούτε καν τους νόμους. Δεν είναι σε θέση να γνωρίζει σε ποιους χρωστά και τι του ανήκει. Δεν είναι σε θέση να καταγράψει ακόμα το πρόβλημα του.

Σοβαρότητα απαιτεί και το οικονομικό πρόβλημα. Τι θα παράγουμε; Ποια είναι τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα και πως τα αξιοποιούμε; Ποιο οικονομικό μοντέλο θέλουμε; Σοβαρότητα απαιτεί και το κοινωνικό πρόβλημα. Το πως επιμερίζεται ο παραγόμενος πλούτος. Το πως διαμορφώνονται οι κοινωνικές παροχές και ποιους αφορούν.

Τα παιχνίδια τέλειωσαν! Και δεν χρειάζεται να το πει ένας Λουξεμβούργιος. Το έχουν διαπιστώσει οι Έλληνες πολίτες. Αντιλαμβάνονται ότι αν δεν υπάρξει τώρα ανασυγκρότηση και ανασύνταξη της χώρας ο ελληνικός τρόπος ζωής θα κινδυνεύσει. Τα εθνικά και κοινωνικά αγαθά θα χαθούν. Αντιλαμβάνονται ότι για άλλη μια φορά όλοι “πρέπει να βάλουν πλάτη”. Θα είναι, πάλι, μισθωτοί και συνταξιούχοι; Θα είναι οι τραπεζίτες; Θα είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις; Θα είναι οι φοροφυγάδες, τα ασφαλιστικά ταμεία; Ή όλοι μαζί;

Το ερώτημα ποιοι και κατά πόσο, θα το απαντήσει η νέα κυβέρνηση. Υπό την προϋπόθεση ότι θα θέσει σε εφαρμογή ένα συνολικό μεταρρυθμιστικό σχέδιο που πρωταρχικό του σκοπό θα έχει να αλλάξει παγιωμένες νοοτροπίες και στερεότυπα. Πλην όμως για να γίνει αυτό εκτός από το σχέδιο και την πολιτική βούληση που απαιτείται, χρειάζεται και το κατάλληλο εργαλείο εφαρμογής. Χρειάζεται δηλαδή κράτος. Χρειάζεται ο “μεγάλος ασθενής” να θεραπευτεί. Κι η διαδικασία ίασης δεν παίρνει χρονικές αναβολές.