Πέμπτη, 14 Δεκεμβρίου 2017
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

Ο Δημοσθένης Δαββέτας, γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται μεταξύ Παρισιού και Αθήνας. Ποιητής και συγγραφέας, ζωγράφος και performer γράφει ήδη από το 1982 άρθρα και δοκίμια για τα περιοδικά και τις εφημερίδες Art Forum, Art in America, Art Studio, Beaux-Arts Magazine, Galleries Magazines, Liberation, Parkett, Risk στις πολιτιστικές στήλες. Από το 2010 αρθρογραφεί για την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος.
Σε όλη τη διάρκεια της πορείας του, συμμετέχει στην σύνταξη καταλόγων και μονογραφιών σημαντικών καλλιτεχνών για Μουσεία, ενώ δίνει διαλέξεις σε Σχολές Τέχνης και Πανεπιστήμια.
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ
πολυπολιτισμοσ ή βαρβαροτητα

ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Ή ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

Η απόφαση του υπουργού παιδείας κ. Γαβρόγλου περί κληρώσεως για την σημαία, την έπαρσης της, την πρωινή προσευχή, των Αριστείων κλπ σαν συνέχεια των αποφάσεων του πρώην υπουργού κ. Φίλη και των δηλώσεων Μπαλτά, είναι μέρος μιας γενικότερης πολιτικής ενός ηθικού ιμπεριαλισμού, που άρχισε να ισχυροποιείται από την δεκαετία του ’90 και μετά με την επιβολή του πλανητικού οικονομικού μοντέλου της παγκοσμιοποίησης. Ενώ όμως αρχικά αφορούσε μόνο τον εμπορικό τομέα τα τελευταία πέντε χρόνια παίρνει τις διαστάσεις μιας επιβαλλόμενης ηθικής με ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα. Κοινοί κανόνες πολιτικής συμπεριφοράς κι αποκλεισμού της αντίθετης άποψης αρχίζουν να εφαρμόζονται με «νόμιμο» τρόπο.

Πρόσφατο παράδειγμα η ψήφιση από το Γαλλικό κοινοβούλιο της πρότασης του «Μονάρχη» Μακρόν να ηθικοποιείται η καθημερινότητα των πολιτών. Αν δηλαδή κάποιος κατηγορηθεί για «δημόσια δυσφήμηση, εξύβριση, σεξισμό, πρόκληση για ρατσιστικό μίσος» (όπως λέει κατά λέξη ο νόμος), εκτός των ποινικών κυρώσεων θα χει και μια έκπληξη: δεν θα μπορεί να εκλεγεί στο κοινοβούλιο! Κι είναι αυτό ακριβώς το σημείο που εξόργισε κορυφαίους Γάλλους διανοούμενους.

Γιατί ενώ ο υπάρχον νόμος μπορεί να κάνει καλά την δουλειά του ο καινούργιος μπορεί να βγάλει εκτός πολιτικού παιχνιδιού κάθε «ενοχλητικά αντίθετη» πολιτική άποψη. Γιατί όροι όπως ξενοφοβία, ρατσισμός, σεξισμός κλπ έχουμε δει συχνά να ερμηνεύονται όπως συμφέρει στην εκάστοτε εξουσία. Δημιουργείται έτσι μια «νόμιμη» αστυνομία της γλώσσας και της σκέψης η οποία χρησιμοποιείται από τους προοδευτικούς ως χωροφυλακίστικο κόλπο στην μάχη των ιδεών.

Μετά τον φόβο του Brexit και την επιστροφή του συντηρητισμού ως αντίδραση για τις νεoτερικές ισοπεδωτικές ακρότητες, οι προοδευτικοί επιβάλλουν «νόμιμα» τον πολυπολιτισμό κι οποίος διαφωνεί χαρακτηρίζεται ως βάρβαρος. Πολυπολιτισμός ή βαρβαρότητα λοιπόν. Δημιουργία μιας νεοτερικής ιδεολογίας ηθικού ιμπεριαλισμού που γεννά μια νέα μορφή ρατσισμού: τον προοδευτικό ρατσισμό σε ό,τι διαφωνεί μαζί του.

Ζούμε πια στην εποχή του πλανητικού αυταρχισμού της σκέψης και της γλώσσας με ενδεχόμενο λογικό την πλανητική «δημοκρατική» δικτατορία. Με αποτέλεσμα να διασφαλίζονται ακόμη περισσότερο τα προνόμια των πλουσίων που με δίχως αντίθετη άποψη κυριαρχούν ολότελα και να γίνονται πλουσιότεροι. Ενώ οι φτωχοί φτωχότεροι.