Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ

Ο Δημοσθένης Δαββέτας, γεννήθηκε στην Αθήνα. Ζει και εργάζεται μεταξύ Παρισιού και Αθήνας. Ποιητής και συγγραφέας, ζωγράφος και performer γράφει ήδη από το 1982 άρθρα και δοκίμια για τα περιοδικά και τις εφημερίδες Art Forum, Art in America, Art Studio, Beaux-Arts Magazine, Galleries Magazines, Liberation, Parkett, Risk στις πολιτιστικές στήλες. Από το 2010 αρθρογραφεί για την εφημερίδα Ελεύθερος Τύπος.
Σε όλη τη διάρκεια της πορείας του, συμμετέχει στην σύνταξη καταλόγων και μονογραφιών σημαντικών καλλιτεχνών για Μουσεία, ενώ δίνει διαλέξεις σε Σχολές Τέχνης και Πανεπιστήμια.
ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΑΒΒΕΤΑΣ
η ζωη μασ με τα ρομποτ

Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΑ ΡΟΜΠΟΤ

Όλοι μας ήμασταν και είμαστε γοητευμένοι από την λειτουργία των ρομπότ. Στην καθαριότητα, στ’ αυτοκίνητα, στις συγκοινωνίες, τ’ αεροπλάνα, την ιατρική, ακόμα και την δικαιοσύνη, ο μηχανικός αυτοματισμός αυτών των «υπάρξεων-ρομπότ» είναι κάτι που, ενώ κάποτε φαινόταν γελοίο κι αργότερα επικίνδυνο, σήμερα είναι προφανές κι αναγκαίο. Ενώ κάποτε γινόταν λόγος γι απειλή του ελέγχου από τα ρομπότ, για τις μηχανές αυτές που ελέγχουν τη ζωή μας και εξαρτιόμαστε απ’ αυτές ή ακόμα γινόταν λόγος για μαζική απειλή εργασιακών θέσεων, σήμερα γίνεται αποδεκτό σε μεγάλο βαθμό ότι η εργασία τα επόμενα δέκα χρόνια θα’ χει σχεδόν σ’ όλα τα επίπεδα αυτοματοποιηθεί. Η μείωση των επαγγελμάτων είναι δεδομένη. Γιατί όμως αυτό το γεγονός να μη γίνει αιτία γένεσης νέων μορφών εργασίας που αφορούν ακριβώς την λειτουργία των αυτοματοποιημένων μηχανών; Η συνεχής εξέλιξη και καινοτομία ανοίγει νέα επαγγέλματα που ασχολούνται μεταξύ άλλων με το πώς θα λειτουργήσει ο κόσμος των μηχανών.

Η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και πολλών δραστηριοτήτων της ζωής μας θα’ χει ανάγκη νέους ειδικευμένους στην ρομποτοποιημένη πραγματικότητα. Η εκπαίδευση κι η απασχόληση πολλών νέων εργατών ρομποτικώς, αλλά και η γένεση πολλών καινούργιων θέσεων εργασίας κι επαγγελμάτων ,είναι πραγματικότητα. Γι αυτό και πρόσφατα ο καπιταλιστής Μπιλ Γκέιτς δεν δίστασε να μιλήσει για φορολόγηση των ρομπότ. Συμφώνησε μαζί του κι ο σοσιαλιστής υποψήφιος των προεδρικών εκλογών της Γαλλίας Μπενουά Αμόν. Η «άνομη» συμφωνία ιδεών τους ( εκπροσωπος του κεφαλαίου ο πρωτος , σοσιαλιστης ο δευτερος ) αφορά την παραγόμενη υπεραξία, σύμφωνα με τον όρο που χρησιμοποίησε και ο Μαρξ στο έργο για το Κεφάλαιο, η οποία πρέπει να φορολογηθεί. Βέβαια, μια τέτοια πρόταση είναι νωρίς να γίνει πραγματικότητα. Διότι οι βιομηχανοποιημένες χώρες δεν έχουν ακόμα τεράστια παραγωγή ρομπότ. Για παράδειγμα, οι Η.Π.Α παράγουν περισσότερα, η Ιαπωνία λιγότερα, ακόμα λιγότερα η Γερμανία, η Γαλλία κ.τ.λ.

Η ιδέα όμως αυτή της φορολόγησης μας φανερώνει δύο αναπότρεπτους δρόμους: ο πρώτος είναι η άμεση κι επείγουσα ανάγκη καινοτομικού εκσυγχρονισμού της ζωής μας σε πρακτικά ζητήματα. Ο δεύτερος είναι να γίνει προσεκτικός χειρισμός αυτής της νέας βιομηχανικής επανάστασης (της νανοτεχνολογίας και των ρομπότ) έτσι ώστε η αντικατάσταση των παλαιών επαγγελμάτων από τα νεώτερα (τ’ αυτοματοποιημένα) να μην γίνει όπλο μαζικού πανικού και καταστροφής των πολιτών που θα υποχρεωθούν να χάσουν τη δουλειά τους από τα ρομπότ. Γι αυτό, καλή η φορολογία τους, αλλά μέχρι να φτάσουμε εκεί, ας προετοιμάσουμε τον κόσμο για την υποδοχή τους.