Δευτέρα, 23 Οκτωβρίου 2017
ΜΕΛΙΝΑ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗ

ΜΕΛΙΝΑ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗ

Η Μελίνα είναι γεωπόνος. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης. Ολοκλήρωσε τις προπτυχιακές τις σπουδές στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο τμήμα Αγροτικής Οικονομίας & Ανάπτυξης. Κατέχει μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στην Ολοκληρωμένη Ανάπτυξη Αγροτικού Χώρου από το ίδιο Πανεπιστήμιο. Έχει εργαστεί στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στη Δ/νση Αγροτικής Ανάπτυξης στο τμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων και τώρα εργάζεται ως σύμβουλος αγροτικής ανάπτυξης.
ΜΕΛΙΝΑ ΚΡΙΤΣΩΤΑΚΗ
οι εθελοντεσ του «ευ ζω με τον καρκινο»

ΟΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ ΤΟΥ «ΕΥ ΖΩ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ»

Η έννοια του εθελοντισμού συνδέεται πρωτίστως με την ανιδιοτελή προσφορά και δευτερευόντως με την αλληλεγγύη. Στη σημερινή, δύσκολη, εποχή ο θεσμός αυτός έρχεται πολλές φορές να συμβάλλει στην αντιμετώπιση των πάσης φύσεως προβλημάτων και καλείται να αναπληρώσει κενά που δημιουργεί η αδυναμία των υπηρεσιών του κράτους. Όταν, ιδιαίτερα, λειτουργεί στο πλαίσιο ασθενών που πάσχουν από κάποια νεοπλασματική νόσο τότε η ευαισθησία όλων μας μεγεθύνεται. Για να συζητήσουμε για τον Σύλλογο στήριξης ατόμων με νεοπλασματική νόσο “Ευ Ζω με τον καρκίνο” (www.efzo.gr) και τους εθελοντές – μέλη του απευθυνθήκαμε στην Πρόεδρό του, κ. Καίτη Κουναλάκη – Μπουδάκη, συνταξιούχο αισθητικό, η οποία μας δέχτηκε με μεγάλη χαρά στα γραφεία του Συλλόγου.

Σας ευχαριστώ πολύ κ. Κουναλάκη για την φιλοξενία και θα ήθελα για αρχή να μου αναφέρετε μερικά λόγια για τον Σύλλογο “Ευ Ζω με τον καρκίνο” του οποίου είστε η Πρόεδρος.

Ο Σύλλογος “Ευ Ζω με τον καρκίνο”, ο οποίος είναι μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, δραστηριοποιείται στο Ηράκλειο της Κρήτης από το 2002. Μέλη του μπορούν να γίνουν όσοι επιθυμούν να δείξουν έμπρακτα το ενδιαφέρον και την ευαισθησία τους για θέματα που σχετίζονται με αυτή τη νόσο. Πιο συγκεκριμένα, άτομα που ζουν ή έζησαν την εμπειρία του καρκίνου οι ίδιοι ή αγαπημένα τους πρόσωπα, εθελοντές που επιθυμούν να βοηθήσουν καθώς και διάφοροι επαγγελματίες υγείας. Ο Σύλλογός μας υπάρχει και στηρίζεται, πρώτα απ” όλα, στους εθελοντές του. Πιο συγκεκριμένα, εκείνοι είναι που βοηθάνε αφιλοκερδώς κάθε μέρα σε βάρδιες τους ασθενείς των ογκολογικών τμημάτων του ΠΑΓΝΗ και του Βενιζελείου σε πρακτικά ζητήματα που αφορούν είτε την εξυπηρέτησή τους κατά τη διάρκεια παραμονής τους στο νοσοκομείο είτε την ψυχολογική τους υποστήριξη.

Ποια ήταν η αφορμή ίδρυσης του Συλλόγου;

Ο λόγος που δημιουργήθηκε αυτός ο Σύλλογος ήταν, κυρίως, η εφιαλτική κατάσταση των ασθενών στην Ογκολογική του ΠΑΓΝΗ (την χρόνια ίδρυσης δεν υπήρχε η αντίστοιχη κλινική στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο). Για παράδειγμα θα σας αναφέρω κάποια προβλήματα για τα χρόνια εκείνα όπως το ότι το μηχάνημα της ακτινοθεραπείας ήταν χαλασμένο πολλές φορές (όπως συμβαίνει και σήμερα), οι διάδρομοι του Ογκολογικού τμήματος του νοσοκομείου ήταν γεμάτοι με κρεβάτια, τα φάρμακα δημιουργούσαν ποικίλες παρενέργειες και ανάγκαζαν τους χημειοθεραπευόμενους να έρχονται ξανά και ξανά στο νοσοκομείο με αποτέλεσμα το νοσηλευτικό προσωπικό να δυσκολεύεται στο έργο του, κ.ά. Σημαντικά προβλήματα δηλαδή δομών και λειτουργίας για τα οποία οι γιατροί ενημέρωναν διαρκώς την Πολιτεία αλλά δεν γινόταν κάτι το ιδιαίτερο για τη λύση τους.

Αρχικά, λοιπόν, ασχοληθήκαμε με το πως θα βελτιώσουμε τις συνθήκες νοσηλείας των ασθενών. Με τον καιρό, αρχίσαμε να βλέπουμε πως το κυριότερο για τους ασθενείς αλλά και τους συνοδούς τους ήταν η ψυχολογική τους συμπαράσταση. Ψυχολόγος δεν υπήρχε τότε οπότε σε συνεργασία με την κλινική του ΠΑΓΝΗ πληρώσαμε την εκπαίδευση κλινικής ψυχολόγου, η οποία παρείχε ψυχολογική στήριξη στους καρκινοπαθείς στο γραφείο μας. Αργότερα προσελήφθη στην Ογκολογική του ΠΑΓΝΗ, όπου και παρέμεινε, βοηθώντας σε περιστατικά. Αυτή τη στιγμή βέβαια το ΠΑΓΝΗ δεν απασχολεί ψυχολόγο για τους ογκολογικούς του ασθενείς, το Βενιζέλειο έχει, όμως οι ανάγκες του ΠΑΓΝΗ είναι πολλαπλάσιες γιατί εκεί πηγαίνει πιο πολύς κόσμος.

Απίστευτο! Στην Ογκολογική Κλινική του ΠΑΓΝΗ που εξυπηρετεί καθημερινά τόσους ασθενείς απ” όλη την Κρήτη, όπως και από Κυκλάδες και Δωδεκάνησα, δεν υπάρχει ψυχολόγος;

Δυστυχώς, έτσι είναι. Την εργασία του ψυχολόγου, κάτα κάποιο τρόπο, υποκαθιστούν οι εθελοντές μας (άνδρες και γυναίκες) οι οποίοι βρίσκονται καθημερινά στα 2 νοσοκομεία της πόλης μας δίπλα στους χημειοθεραπευόμενους και τους οικείους τους. Όλοι οι εθελοντές μας έχουν την εμπειρία του καρκίνου, είτε έχουν νοσήσει οι ίδιοι είτε έχουν φροντίσει κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο. Έτσι γνωρίζουν εκ των έσω τις ανάγκες του ασθενή, όπως βέβαια και τις δυνατότητες και αδυναμίες του συστήματος υγείας.

Τι ακριβώς προσφέρουν, κυρία Κουναλάκη, οι εθελοντές του Συλλόγου “Ευ Ζω” στους καρκινοπαθείς των Ογκολογικών τμημάτων των ΠΑΓΝΗ και Βενιζελείου Νοσοκομείου;

Για να μην παρεξηγήσει ο κόσμος, οι εθελοντές μας κλινικές υπηρεσίες δεν προσφέρουν. Όμως, προσπαθούν βάζοντας μπροστά την ψυχή τους και την αγάπη τους για τον συνάνθρωπο να υποστηρίξουν τους ασθενείς, να τους τονώσουν δηλαδή το ηθικό και να τους “ξυπνήσουν” την ελπίδα της ίασης. Επίσης, τους μεταφέρουν την προσωπική τους εμπειρία και μεταδίδουν στους αρρώστους με τη συνεχή, ενεργή και ζωντανή παρουσία τους τη δύναμη να προσπεράσουν τις αντιξοότητες της νόσου αλλά και την πεποίθηση πως στο τέλος θα “νικήσουν”.

Εμείς οι εθελοντές έχουμε εκπαιδευτεί να ακούμε προσεκτικά τους ασθενείς και να απαντάμε σε ερωτήσεις που αφορούν την καθημερινότητα της νόσου. Συντροφεύουμε τους ασθενείς και τους συνοδούς τους (εάν δεν υπάρχουν τους βοηθάμε εμείς) κατά τη διάρκεια της παραμονής τους στο νοσοκομείο και τους βοηθάμε στη διεκπεραίωση των γραφειοκρατικών τους αναγκών. Ακόμη, λόγω της σημερινής κατάστασης με την υποστελέχωση των νοσοκομείων, μεταφέρουμε τα δείγματα του αίματος στα εργαστήρια, τα φάρμακα στο κέντρο διάλυσης, κ.ά. Δρούμε, γενικά, συμπληρωματικά στο υπάρχον σύστημα υγείας ενώ παράλληλα προσπαθούμε να απαλύνουμε τους φόβους, τις ανησυχίες και τις ανασφάλειες των καρκινοπαθών και των φροντιστών τους ώστε να ισορροπήσουν στις συνθήκες και ανάγκες της ασθένειας.

Μιας και αναφέρατε πως οι εθελοντές του “Ευ Ζω” έχουν εκπαιδευτεί να ακούν τους ασθενείς, αλήθεια, πως γίνεται η εκπαίδευσή τους;

Ο Σύλλογος οργανώνει συνεχώς σεμινάρια – μαθήματα για τους νοσοκομειακούς μας εθελοντές από ειδικούς κλινικούς ψυχολόγους, με ειδίκευση στον καρκίνο, σε συνεργασία με το τμήμα Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Η γνώση όπως και η ψυχολογική στήριξη – ενδυνάμωση των εθελοντών μας είναι έργο πρωταρχικής σημασίας για τον Σύλλογο, δεδομένου του δύσκολου έργου που καλούνται να επιτελέσουν καθημερινά.

Εισπράττετε ανταπόκριση από τους ασθενείς;

Πολύ μεγάλη και είναι αμφίδρομες οι σχέσεις που δημιουργούνται μεταξύ εθελοντών και ασθενών. Οι ασθενείς που νοσούν από καρκίνο φοβούνται πως θα πεθάνουν οπότε και μόνο που σε βλέπουν να τους λες πως “το έχω ζήσει αυτό που περνάς, είναι μια δύσκολη ταλαιπωρία αλλά θα περάσει, ξέρω πως διαταράχτηκε η ζωή σου σε όλα της τα επίπεδα αλλά θα βγεις νικητής από αυτό” είναι για αυτούς πάρα πολύ εμψυχωτικό και ενθαρρυντικό ταυτόχρονα. Έχουν αγωνία είτε είναι η πρώτη τους φορά σε χημειοθεραπεία είτε το έχουν ξανακάνει και όλο αυτό είναι ψυχοφθόρο. Είναι γενικά μια δυσάρεστη κατάσταση και εμείς προσπαθούμε καθ΄ όλη τη διάρκεια που είμαστε κοντά τους, σε καθημερινή βάση, να τους διευκολύνουμε όπως μπορούμε.

Δύσκολο κομμάτι είναι και οι συνοδοί – φροντιστές των ασθενών γιατί κάποιες φορές δεν ξέρουν πως να χειριστούν όλο αυτό που περνάνε. Δεν έχουμε στη χώρα μας κάποιο πρόγραμμα εκπαίδευσης των φροντιστών, όπως υπάρχει σε αντίστοιχες του εξωτερικού, οπότε αναλαμβάνουμε και τους συνοδούς στο πλαίσιο των δυνατοτήτων μας πάντα.

Δράτε ως Σύλλογος και ως μεσάζοντες των αναγκών των καρκινοπαθών ασθενών προς την Πολιτεία;

Βεβαίως και λειτουργούμε στο πλαίσιο αυτό. Η καθημερινή παρουσία των εθελοντών μας, στα 2 νοσοκομεία της πόλης του Ηρακλείου, εξασφαλίζει στο Σύλλογο την έγκυρη και έγκαιρη πληροφόρηση για τις ανάγκες και τα προβλήματα των ασθενών που προκύπτουν απρόοπτα λόγω της οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης που όλοι μας βιώνουμε. Οι παρεμβάσεις μας, λοιπόν, προς κάθε κρατική Υπηρεσία που συνδέεται με το εκάστοτε θέμα είναι άμεσες και πιεστικές γιατί είμαστε η “φωνή των καρκινοπαθών”.

“… Δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου, αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος” και αυτό ακριβώς το πράττουν καθημερινά με την στάση τους οι εθελοντές του Συλλόγου “Ευ Ζω με τον καρκίνο”. Ευχαρίστησα θερμά την Πρόεδρό του κ. Καίτη Κουναλάκη – Μπουδάκη για τον χρόνο της και την αποχαιρέτησα με την υπόσχεση πως θα επαναληφθεί η συνάντησή μας αυτή, μελλοντικά, για να μιλήσουμε για τις δράσεις του Συλλόγου. Αν επιθυμείτε να γίνετε μέλη του “Ευ Ζω με τον καρκίνο” μπορείτε να περάσετε από το γραφείο του Συλλόγου στην Κυρίλλου Λουκάρεως 49 και αν θελήσετε να συνδράμετε με οποιοδήποτε ποσό την προσπάθεια των εθελοντών του μπορείτε να απευθυνθείτε στην Τράπεζα Πειραιώς (Αρ. Λογαριασμού: «ΕΥ ΖΩ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ», 6157-010372-656).