Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ

Ο Κων/νος Μαργαρίτης είναι δημοσιογράφος στην έντυπη και ηλεκτρονική δημιοσιογραφία. Συνεργάζεται με την εφημερίδα ΑΞΙΑ, τους τηλεοπτικούςσταθμούς EXTRA ΚΑΙ ΣΚΑΙ.Έχει βραβευθεί απο το Ίδρυμα Μπότση και έχει αναπτύξει έντονη δράση στην Ε.Ε
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΜΑΡΓΑΡΙΤΗΣ
γαλλικη εντολη για αλλαγη τησ εε

ΓΑΛΛΙΚΗ ΕΝΤΟΛΗ ΓΙΑ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΕΕ

Οι εκλογές στη Γαλλία ανέδειξαν νέο Πρόεδρο τον κ. Μακρόν, η ηγεσία της ΕΕ πήρε μια μεγάλη ανάσα και τα κράτη-μέλη αναμένουν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τις νέες ισορροπίες στο εσωτερικό της μεγάλης οικογένειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ευρώπη οφείλει να αποκτήσει άλλο ρυθμό, να δείξει αλληλεγγύη, να σεβαστεί τα μέλη της και να προχωρήσει σε μεγάλες μεταρρυθμίσεις.

Η σαρωτική νίκη του κ. Εμανουέλ Μακρόν δίνει ελπίδα και νέα κουράγια στην Ευρώπη. Η Γαλλία ήρθε αντιμέτωπη με την πιο δύσκολη αλλά και την πιο ξεκάθαρη πολιτική επιλογή από οποιαδήποτε άλλη μεγάλη ευρωπαϊκή χώρα εδώ και πολλές δεκαετίες: μεταξύ του να μείνει στην ευρωζώνη και να κάνει μεταρρυθμίσεις, ή να εγκαταλείψει. Αυτές οι εκλογές δεν είχαν να κάνουν με το μέλλον της δημοκρατίας. Είχαν να κάνουν με το μέλλον της Γαλλίας στην Ευρώπη, αλλά και με το μέλλον της ίδιας της Ευρώπης. Οι Γάλλοι έδωσαν μια ξεκάθαρη απάντηση.

Η μάχη δόθηκε και είχε σαφή προσανατολισμό στις μεταρρυθμίσεις στην ευρωζώνη. Δεν γνωρίζουμε εάν ο νέος Πρόεδρος της Γαλλίας θα έχει επιτυχία σε αυτό το εγχείρημα του, όμως οι θέσεις του είναι σωστές και πρέπει να τύχουν ευρείας στήριξης. Αν επικρατήσει το αισιόδοξο σενάριο για την ευρωζώνη, έτσι θα έπρεπε να ξεκινήσει: με έναν ηγέτη από μια μεγάλη χώρα, που κερδίζει πολιτική εντολή για αλλαγή.

 Η Γαλλία και η Γερμανία έχουν καταγράψει σχεδόν τα ίδια μεγέθη παραγωγικότητας τα τελευταία 50 χρόνια. Και οι δύο χώρες έχουν παρουσιάσει υψηλές οικονομικές επιδόσεις από την εφαρμογή του ευρώ και μετά -με τη Γερμανία να τα πηγαίνει λίγο χειρότερα από τη Γαλλία πριν τη χρηματοπιστωτική κρίση και λίγο καλύτερα μετά από αυτή. Η Γαλλία δεν είναι σαν την Ιταλία -η οποία δεν έχει καταφέρει να παρουσιάσει υψηλή ανάπτυξη παραγωγικότητας απ’ όταν μπήκε στην ευρωζώνη.

Η Γαλλία, ωστόσο, παραβιάζει τα τελευταία χρόνια τους δημοσιονομικούς κανόνες της ΕΕ. Έχει χρέη αντίστοιχα με το 100% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, τη στιγμή που η Γερμανία βρίσκεται σε πορεία προς μείωση της αναλογίας χρέους/ΑΕΠ σε 60% μέχρι τα τέλη αυτής της δεκαετίας-δηλαδή στο επίσημο όριο που θέτει η Ευρωζώνη για το χρέος.

Η επιτυχία του νέου Προέδρου της Γαλλίας να πείσει τη κα Μέρκελ για τα πλεονεκτήματα ενός κοινού προϋπολογισμού στην Ευρωζώνη και ενός κοινού Υπουργού Οικονομικών, όπως παρουσίασε στη προεκλογική του εκστρατεία, θα βασιστεί στο να επιδείξει υπευθυνότητα στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Γαλλίας  όπως προβλέπουν οι συνθήκες.

Η ελληνική κυβέρνηση καλείται να αξιοποιήσει με το καλύτερο τρόπο τις αλλαγές αυτές και να προωθήσει τη μεταρρυθμιστική της ατζέντα με ταχύτερους ρυθμούς.

Τα περισσότερα κράτη-μέλη πιστεύουν ότι η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει, αλλά κανείς δεν παίρνει τη πρωτοβουλία να ξεκινήσει ένας σοβαρός διάλογος, που θα φέρει αποτελέσματα και θα αλλάξει τα δεδομένα στην Ευρώπη. Η ευκαιρία δόθηκε στο κ. Μακρόν.

Πραγματικά, ορισμένοι στο Βερολίνο που είναι περισσότερο δεσμευμένοι στις Γαλλο-Γερμανικές σχέσεις δηλώνουν ότι όσο πιο σκληρές είναι οι διαπραγματεύσεις των δύο χωρών, τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν ώστε η Γερμανία να αλλάξει τη στάση της για το ευρώ.

Απαιτείται πίστη στην ευρωπαϊκή ιδέα και σεβασμός στα δικαιώματα των πολιτών. Η Ευρώπη των λαών και όχι των κρατών είναι το «σύγχρονο» διακύβευμα.