Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017
ΘΑΝΑΣΗΣ Κ.

ΘΑΝΑΣΗΣ Κ.

Ο Θανάσης Κ. αναλύει σε βάθος τα πολιτικά δρώμενα. Πιστεύει ότι από εμάς θα εξαρτηθεί το τελικό αποτέλεσμα. Από μας θα εξαρτηθεί ο παράδεισος ή η κόλαση που θα χτίσουμε...
ΘΑΝΑΣΗΣ Κ.
φορολογια φιλελευθερισμοσ αφηγηματα καινε τον τσιπρα

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ ΚΑΙΝΕ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ

Υπάρχουν μερικές μακροχρόνιες «σταθερές» στην Πολιτική, που τις διαισθάνονται όλοι, τις καταλαβαίνουν όλοι, κανένα δεν θα βρεις να διαφωνήσεις, αλλά ύστερα… τις ξεχνούν! φορολογία

ΦΟΡΟΛΟΓΊΑ: ΤΟ ΤΟΞΙΚΟ ΟΠΛΟ

Η υπέρμετρη φορολογία, είναι το πιο «τοξικό όπλο» για να διαλύσει ένα καθεστώς. Η υπέρμετρη αύξηση της φορολογίας γκρέμισε κυβερνήσεις και διέλυσε αυτοκρατορίες! Πάντα – όχι μόνο τους τελευταίους δύο αιώνες…

Τρία παραδείγματα, ανάμεσα σε πολλά:

  • η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία στο δεύτερο μισό του τρίτου μ.Χ αιώνα (και η «μεταρρύθμιση του Διοκλητιανού),
  • η Βρετανία των Στιούαρτ πριν τον Κρόμβελ, στο πρώτο μισό του 16ου αιώνα
  • και βεβαίως οι φόροι του Άγγλου μονάρχη Γεωργίου του Γ΄ τον 18ο αιώνα στις αποικίες, που προκάλεσαν την εξέγερση των εποίκων στην Αμερική (και οδήγησαν στην γένεση των ΗΠΑ το 1776. Εξέγερση που ξεκίνησε από το λεγόμενο tea party στη Βοστώνη (1773)…

ΟΙ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΗ

Κι από την άλλη πλευρά, μεγάλες μεταρρυθμίσεις στη φορολογία που δημιούργησαν ανακούφιση, θεμελίωσαν ιστορικά πολιτεύματα και ή ανέδειξαν μεγάλες δυνάμεις…

Κλασικό παράδειγμα,

  • η μεταρρύθμιση στη φορολογία του Σόλωνα στην Αθήνα στις αρχές του 6ου π.Χ. αιώνα (και η περίφημη «σεισάχθειά» του),
  • οι μεταρρυθμίσεις στη φορολογία του Οκταβιανού και του Τιβέριου στα πρώτα βήματα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας,
  • οι μεταρρυθμίσεις της Μακεδονικής δυναστείας στο Βυζάντιου του 10ου αιώνα.
  • Και βεβαίως η κατάργηση των «νόμων για τα σιτηρά» στη Βικτωριανή Αγγλία (1846) από τον Συντηρητικό ηγέτη Robert Peel. (Σκεφτείτε, η κατάργηση των δασμών και η απελευθέρωση του εμπορίου, πέρασε στη Βρετανία από τον κυβέρνηση των Συντηρητικών και όχι των Φιλελευθέρων!)
  • Στον 20ο αιώνα έχουμε το κλασικό παράδειγμα της επίσης Συντηρητικής Πρωθυπουργού Θάτσερ στη Βρετανία στη δεκαετία του ’80, που μείωσε τη φορολογία εγκαινίασε και προχώρησε τις αποκρατικοποιήσεις και έβαλε ξανά τη χώρα της στο διεθνές προσκήνιο! Εκεί που κατέρρεε συνεχώς, τις προηγούμενες τρείς δεκαετίες…

Οι φόροι λοιπόν, έπαιξαν πάντα καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις. Η απότομη και υπέρμετρη αύξησή τους λειτουργεί διαλυτικά και καθεστώτα και αυτοκρατορίες.

Ενώ η μείωση τους μπορεί να λειτουργήσει απελευθερωτικά για το δυναμισμό χωρών και κοινωνιών, που ως τότε παρέπαιαν.

Και να αναδείξει όχι μόνο νέες μεγάλες δυνάμεις, αλλά και «οικονομικά θαύματα». Οι περιπτώσεις κάποιων πρώην σοσιαλιστικών χωρών, όπως η Σλοβακία στην κεντρική Ευρώπη, είναι χαρακτηριστικές…

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Ότι ο Τσίπρας, που έφερε τη μεγαλύτερη αύξηση φόρων στη σύγχρονη εποχή (μαζί με την ταυτόχρονη υπέρμετρη αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών που λειτουργούν πια ως «φορολογία» κι αυτές) μπήκε μόνος του στην πιο αδυσώπητη… «μηχανή του κιμά» της Ιστορίας!

Κανείς δεν γλίτωσε ποτέ, από τέτοια φορο-επιδρομή στο παρελθόν. Ούτε και ο Τσίπρας θα γλιτώσει…

ΕΠΙΤΕΥΓΜΑΤΑ ΕΝΑΝΤΙ …ΑΦΗΓΗΜΑΤΩΝ

Δεύτερον, οι φιλελεύθερες αστικές κυβερνήσεις στηρίζουν την επιβολή τους σε ρεαλιστικά «επιτεύγματα».

Ενώ αντίθετα οι αριστερές κυβερνήσεις στηρίζονται σε «προπαγανδιστικά αφηγήματα». (Με τα επιτεύγματα δεν τα πάνε και πολύ καλά…)

Αν μια αστική κυβέρνηση έχει να επιδείξει σοβαρά θετικά αποτελέσματα (στην οικονομία και όχι μόνο) μπορεί να κρατηθεί στην εξουσία. (Καμιά φορά, ούτε και τότε…). Συνήθως οι φιλελεύθερες αστικές κυβερνήσεις δεν τα πάνε καλά στα «αφηγήματα». Αυτό είναι το «αδύνατό» σημείο τους…

Από την άλλη πλευρά, αν μια Αριστερή κυβέρνηση πείθει για το προπαγανδιστικό αφήγημά της, κατά κανόνα «κρατάει». Και «κρατιέται» – δηλαδή παραμένει στην εξουσία. Όχι αναγκαστικά με «δημοκρατικούς» τρόπους, αλλά παραμένει…

Η προπαγάνδα είναι το δυνατό σημείο της Αριστεράς. Όσον «αντέχουν» τα αφηγήματά τους, αντέχουν κι οι ίδιες (ακόμα κι όταν τα «επιτεύγματά» τους είναι θλιβερά…)

ΟΤΑΝ ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΤΑ ΑΦΗΓΗΜΑΤΑ…

Αυτό έπαθε ο δυστυχής Αλλιέντε στη Χιλή το 1973! Πριν προχωρήσει σε πραξικόπημα ο στρατηγός Πινοσέτ (τον οποίο ο ίδιος ο Αλιέντε είχε τοποθετήσει ως… «έμπιστό» του, στο Γενικό Επιτελείο), είχε ήδη ξεσηκωθεί η μεσαία τάξη της χώρας εναντίον του Αλλιέντε!

Πράγμα που ο Αριστεροί συνήθως «ξεχνάνε»…

Αυτό έπαθαν και τα κομμουνιστικά καθεστώτα στη Ρωσία και την Ανατολική Ευρώπη. Κατέρρευσαν τα «αφηγήματά» τους και αντιμετώπισαν είτε εξεγέρσεις των λαών τους, είτε μόνιμη διάβρωση των καθεστώτων τους, είτε τελικά, πραξικοπήματα.

Στα κομμουνιστικά καθεστώτα, «αφήγημα» που ΔΕΝ πείθει, ή που διαψεύδεται και καταρρέει, οδηγεί σε καθίζηση του καθεστώτος συνολικά.

Το ενδιαφέρον εδώ, είναι πως τα «αφηγήματα» του Τσίπρα καταρρέουν πλέον με ρυθμό… πολυβόλου!

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΙΑΒΡΩΝΕΙ ΤΟΝ ΤΣΙΠΡΑ

Κι αυτό διαβρώνει την επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ. Και στην κοινωνία και (πράγμα που φαίνεται δημοσκοπικά) και εσωτερικά (στο ίδιο το Κόμμα του, αλλά και στις σχέσεις με τον κυβερνητικό του εταίρο – πράγμα που «ακούγεται» ήδη, αλλά δεν «φαίνεται» ακόμα!) Όμως η διάβρωση προχωράει και δεν αντιστρέφεται πλέον…

Πολύ περισσότερο που τώρα αρχίζουν τα πολύ δύσκολα της «τρίτης αξιολόγησης»…

Αλλά και της αυστηρής εποπτείας του ΔΝΤ, που θα είναι πολύ πιο αδυσώπητη απ’ ό,τι η «εποπτεία» της Κομισιόν τα τελευταία δύο χρόνια.

Για να μην αναφερθούμε:

στα τεράστια «αγκάθια» με τα ληξιπρόθεσμα του Δημοσίου, που διογκώνονται συνεχώς παρά το γεγονός ότι η κυβέρνηση δανείζεται για να τα «ξεπληρώνει»,

  • ή στα νέα μέτρα λιτότητας που έρχονται (αυτά που ψήφισε ήδη ο Τσίρπας χωρίς να έχουν εφαρμοστεί – αλλά και αυτά που δεν ψήφισε ακόμα)
  • ή στα «πλεονάσματα» που όλο τα «ξεπερνάει» κι όλο χρειάζονται… κι άλλα μέτρα! Χώρια που το ΔΝΤ εξακολουθεί να επιμένει πως είναι «ανέφικτα».
  • Ένα συμπαγές αριστερό καθεστώς θα μπορούσε, ίσως, να αντέξει τέτοιες πιέσεις. Μέχρις ενός σημείου, βέβαια…

Αλλά ένα αριστερό καθεστώς χωρίς προπαγανδιστικά «αφηγήματα», εσωτερικά διαβρωμένο και με συρρικνούμενη την κοινωνική του βάση, ΔΕΝ αντέχει! «Νομοτελειακά», που λένε και οι αριστεροί…

ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΑΣΕΙΣ

Τρίτον, μεγάλες αλλαγές των πολιτικών τάσεων διεθνώς, προκάλεσαν πάντα πολύ μεγάλες ανατροπές σε χώρες όπως η Ελλάδα.

Στις αρχές του 20ου αιώνα, την ώρα που η Ευρώπη πολωνόταν επικίνδυνα και βάδιζε ολοταχώς σε μεγάλη σύγκρουση (τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο – μετά από 90 και πλέον χρόνια Ειρήνης στην Ευρώπη), η «ηττημένη» Ελλάδα (ήδη από το 1897), η «χρεοκοπημένη» Ελλάδα (από το 1893 με το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Τρικούπη) και η «απομονωμένη» Ελλάδα – (μετά το 1902, «παρίας των Βαλκανίων», κυριολεκτικά) – ξαφνικά… «αναγεννάται»! Με το Κίνημα του Γουδή και τον έλευση του Ελευθερίου Βενιζέλου. Και μέσα σε λίγα χρόνια… υπερδιπλασιάζεται και γίνεται πρωταγωνιστής των εξελίξεων στα Βαλκάνια…

Η «φιλελεύθερη» μεταρρύθμιση απελευθέρωσε τότε ένα δυναμισμό, που κανείς δεν πίστευε πως υπήρχε…

Κι ύστερα, 20 χρόνια αργότερα, η μεγάλη παγκόσμια κρίση του 1929, προκαλεί σεισμό σε όλο τον κόσμο, ιδιαίτερα στις ΗΠΑ, αλλά και την Ευρώπη, όπου δημοκρατικά καθεστώτα σαρώνονται. Στην Ελλάδα ο παντοδύναμος τότε Βενιζελισμός καταρρέει και η Βασιλεία παλινορθώνεται, με κατάληξη τη δικτατορία Μεταξά, λίγα χρόνια πριν ξεσπάει η λαίλαπα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Πέντε δεκαετίες αργότερα, η άνοδος των Σοσιαλιστών στην Ευρώπη κατά τη δεκαετία του ’80 (Μιτεράν, Σοάρες, Κράξι) και η «άνθιση της σοσιαλδημοκρατίας», κορυφαίο επίτευγμα της οποίας ήταν η μετατροπή της Κοινής αγοράς σε Ενιαία αγορά και μετά σε Ευρωπαϊκή Πολιτική Ένωση (1992) και σε νομισματική Ένωση (2002) (υπό την αιγίδα του «σοσιαλιστή» Ντελόρ), όλα αυτά φέρνουν την εγκαθίδρυση και μακροημέρευση του ΠΑΣΟΚικού καθεστώτος στην Ελλάδα! Με ανανεωμένη «εκσυγχρονιστική» εκδοχή υπό τον Σημίτη, μετά το 1996.

ΤΟ …ΡΕΥΜΑ ΤΩΝ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΩΝ

Μετά το 2005 όμως, και σίγουρα μετά το 2007 και τη νέα παγκόσμια οικονομική κρίση, αρχίζουν να επικρατούν διεθνώς οι συντηρητικοί και οι φιλελεύθεροι.

Τα σοσιαλιστικά-σοσιαλδημοκρατικά κόμματα στην Ευρώπη καταρρέουν!Στη Βρετανία, στις ΗΠΑ, στη Δυτική Ευρώπη, στην Ανατολική Ευρώπη. Παντού…

Οι κοινωνίες μετακινούνται δεξιότερα. Και οι τζιχαντιστές κάνουν συνεχώς… ό,τι μπορούν για να το επιταχύνουν!

Η Ελλάδα δεν κατάφερε ποτέ να πάει «κόντρα» στο διεθνές ρεύμα! Ποτέ… (Και ευτυχώς, εδώ που τα λέμε…)

Ο Τσίπρας όταν ήλθε στην εξουσία, ονειρευόταν ότι θα γίνει αιτία να μετακινηθεί η Ευρώπη «αριστερότερα»! Ήθελε να γίνει «καταλύτης»ευρωπαϊκών εξελίξεων, ο έρμος… Έγινε! Αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση απ’ ό,τι προσδοκούσε!

Με τον τραγικό του χειρισμό στο μεταναστευτικό (άνοιξε τα σύνορα της χώρας, που «κρατούσαν» ως τότε) έφερε πάνω από ένα εκατομμύριο λαθρομετανάστες στην Ευρώπη, αφύπνισε τα συντηρητικά ανακλαστικάτων λαών της κι αυτό μετακίνησε ολόκληρες κοινωνιών δεξιότερα! (Ένα από τα δύο κυριότερα αίτια του Brexit θεωρείται πλέον, ο φόβος των Βρετανών για το λαθρομεταναστευτικό…)

Κι έτσι προκάλεσε τριγμούς στο ίδιο το οικοδόμημα της Ενωμένης Ευρώπης, απομόνωσε την Ελλάδα (π.χ. από το Σέγκεν), έβγαλε τη χώρα με το ένα πόδι από το ευρώ (τα capital controls σημαίνουν πως είμαστε στο ευρώ, χωρίς να έχουμε ευρώ!) «έδεσε τη χώρα χειροπόδαρα» σε εποπτεία των δανειστών χωρίς προηγούμενο και δεσμεύτηκε ο ίδιος σε τροχιά φιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, που η Αριστερά του Τσίπρα, δεντις θέλει, δεν τις μπορεί, τις έχει καταγγείλει επανειλημμένα, τώρα τις υπέγραψε με τα δύο χεράκια, και τις… σιχαίνεται όσο τίποτε! Κι αυτός και οι δικοί του…

Μπήκε μόνος του σε αληθινό «ναρκοπέδιο», εγκλωβίστηκε μέσα και τώρα δεν ξέρει ούτε που να πάει ούτε πώς να βγει. Και στο μεταξύ ολόκληρος ο διεθνής περίγυρος μετακινείται όλο και προς τα δεξιότεραπολιτικά. Και προς τα φιλελεύθερα οικονομικά…

Κόντρα στο ρεύμα δεν μπορεί να πάει…

Ο ΤΣΙΠΡΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΟΛΥΜΠΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟ ΡΕΥΜΑ

Να κολυμπήσει με το ρεύμα, επίσης δεν μπορεί. Γιατί δεν αντέχει να γίνει «φιλελεύθερο» μεταρρυθμιστικό κόμμα. Και κυρίως, δεν το «αντέχει» όλος ο κρατισμός τον οποίο εκπροσωπεί και ο οποίος των ανέδειξε.

Μπορείς ίσως να κοροϊδεύεις λίγους (ας πούμε 3,5%) για πολύ καιρό… Μπορείς να κοροϊδέψεις πολλούς για λίγο (ας πούμε για 2-3) χρόνια. Αλλά όλους για πολύ ΔΕΝ μπορείς! Κι αν το επιχειρήσεις, θα σε… «φάνε τα μαλλιά» στο τέλος…

Σ’ αυτές τις τρείς μυλόπετρες είναι παγιδευμένος ο Τσίπρας. Για τα καλά…

  • Πρώτον, μπήκε στη «μηχανή του κιμά» από την υπέρμετρη φορολογία… Που ιστορικά καταβροχθίζει και διαλύει κραταιές αυτοκρατορίες, όχι κυβερνήσεις… «ρεμπέτ ασκέρ»!
  • Δεύτερον, προσπάθησε ως πραγματικός αριστερός, να κυβερνήσει με προπαγανδιστικά αφηγήματα που του διαψεύστηκαν όλα – και του διαψεύδονται συνεχώς. Και παταγωδώς.
  • Και τρίτον, είχε την ατυχία να κυβερνήσει όταν οι διεθνείς εξελίξεις πηγαίνουν ακριβώς ανάποδα (κι αντίθετα απ’ ό,τι υπολόγιζε ο ίδιος). Και τον σέρνουν κατευθείαν στον «καταρράκτη»…

Το πρώτο – η υπέρμετρη φορολογία – ήταν συνέπεια της «αριστερής» επιλογής του. Και την πατάει κανονικά…

Το δεύτερο – κατάρρευση αφηγημάτων – απλώς δεν του βγήκε.

Και το τρίτο -κόντρα στο διεθνές ρεύμα – δεν το υπολόγιζε…

Κι όλα μαζί: δεν έχει καμία τύχη!

Θα μπορούσε ίσως να το «παλέψει» λίγο περισσότερο, αν είχε στις γραμμές του μεγάλου διαμετρήματος στελέχη.

Αλλά με… Κουρουπλήδες, και Κατρούγκαλους, και Σκουρλέτηδες και Αχτζιόγλου, που πάς ρε Καραμήτρο;

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Θανάση Κ. στο new deal