Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΣΟΥΛΗΣ

ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΣΟΥΛΗΣ

Ο Λευτέρης Κουσούλης γεννήθηκε στην Ελίκα Λακωνίας το 1952. Γυμνάσιο στη Σπάρτη. Λύκειο στους Μολάους. Σπούδασε στην Πάντειο και στη Γαλλία, στη Νίκαια, την πολιτική και τα φαινόμενα εξουσίας. Από τα φοιτητικά του χρόνια, έχει ιδιαίτερα ασχοληθεί με τη μελέτη των μηχανισμών κοινωνικής και πολιτικής επιρροής. Οδηγός του επιστημονικού προβληματισμού του είναι η πρόταση: «Ιερή είναι μόνο η ελευθερία». Εργάστηκε λίγα χρόνια ως ωρομίσθιος καθηγητής. Από το 1995 εργάζεται στο χώρο του στρατηγικού σχεδιασμού και της επικοινωνίας με την εταιρεία «Λέγειν & Πράττειν». Συμμετείχε στην εκδοτική πρωτοβουλία «Το Πέρασμα», που στο σύντομο βίο της εξέδωσε 15 τίτλους. Ο Λευτέρης Κουσούλης, αρθρογραφεί συχνά στον Τύπο καθώς και στο Διαδίκτυο, τόσο για την πολιτική, όσο και για άλλες καθημερινές πλευρές της ύπαρξης.
ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΚΟΥΣΟΥΛΗΣ
δεθ: συναντηση με τη φθορα

ΔΕΘ: ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΦΘΟΡΑ

Γνωρίζουμε ότι η εξουσία εντάσσει τις λέξεις στο σχέδιό της. Γι’ αυτό συχνά βλέπουμε να αλλοιώνεται και να διαστρέφεται η σημασία και το ήθος των λέξεων μαζί με το ήθος των ανθρώπων.

Όπως συμβαίνει κάθε Σεπτέμβρη ο Πρωθυπουργός ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη. Και όπως συμβαίνει συνήθως, θα επιχειρήσει μια ανακεφαλαίωση. Αναπόφευκτα και μια κάποια υπόσχεση.

Η ανακεφαλαίωση είναι εξ αντικειμένου δύσκολη για τον κ. Τσίπρα. Θα πρέπει να ονομάσει και πάλι τα πράγματα, να τα πει με νέο τρόπο. Να χτίσει νέες σημασίες. Θα συναντηθεί όμως με τη φθορά των λέξεων. Των δικών του λέξεων και τη δική του φθορά.

Η Θεσσαλονίκη ως συμβολικό και πραγματικό βήμα εξαγγελιών, τα τελευταία χρόνια της κρίσης, χρησίμευσε για τον κ. Τσίπρα ως μια αφετηρία εξόρμησης προς την εξουσία. Εκεί, από το παράλληλο πρόγραμμα μέχρι την αλυσίδα των υποσχέσεων, κωδικοποιήθηκε ένα σύγχρονο πολιτικό ψεύδος.

Ο καιρός πέρασε. Και πάντα ο παρατηρητής της όχθης, ο κ. Τσίπρας εν προκειμένω, για να βρεθεί απέναντι στην όχθη των υποσχέσεών του, έπρεπε να περάσει από την κοίτη του ποταμού. Κανείς δε μπορεί να ξεφύγει από τη συνάντηση με την πραγματικότητα. Και η πολιτική δοκιμάζεται και ασκείται μόνο στο πύρινο σημείο αυτής της συνάντησης. Και για τον κ. Τσίπρα, όταν βρέθηκε στην κοίτη του ποταμού, η απέναντι όχθη έμεινε άπιαστο όνειρο.

Οι παραστάσεις που σκηνοθετούνται στην πολιτική σύγκρουση -κάτι παρόμοιο είναι και η ΔΕΘ- όσο και αν διεκδικούν μια πρωτοτυπία, έχουν μέσα τους μια επανάληψη. Αφού πάντα κάτι έχει προηγηθεί. Αφού πάντα κάτι προυπήρξε.

Δεν υπάρχει περιθώριο ανακεφαλαίωσης για τον κ. Τσίπρα. Δεν υπάρχουν άφθαρτες λέξεις για το οπλοστάσιο της μάχης. Η αυταπάτη εξαντλήθηκε και τη βαθιά εκούσια παραπλάνηση μερίδας του λαού είναι εδώ να την αμφισβητήσει η σωτήρια πάντα εμπειρία.

Κι όμως, του απομένει ακόμα μια λέξη. Η συγγνώμη.