Σάββατο, 23 Σεπτεμβρίου 2017
εκκρεμοτητεσ μεγαλων deals η ταμπακιερα τησ «κρισησ»

ΕΚΚΡΕΜΟΤΗΤΕΣ ΜΕΓΑΛΩΝ DEALS Η ΤΑΜΠΑΚΙΕΡΑ ΤΗΣ «ΚΡΙΣΗΣ»

 
Ο Γιώργος Παπανδρέου στη συνέντευξη που παραχώρησε στον Economist εμφανίστηκε να καθησυχάζει τους Γερμανούς φορολογούμενους πως δεν θα χρειαστεί να πληρώσουν εκείνοι την ελληνική κρίση. Ο πρωθυπουργός επανέλαβε πως το μόνο που ζητά η Ελλάδα είναι πολιτική αλληλεγγύη και δανεισμό με ίσους όρους με τα άλλα μέλη της ΕΕ για να ξεπεράσει μια κρίση για την οποία έτσι κι αλλιώς έχει σχέδιο αντιμετώπισής της. Είναι ξεκάθαρο πως ο Γιώργος Παπανδρέου επιλέγει ήπιους τόνους όταν μιλά δημοσίως κι απευθύνεται σε ξένο ακροατήριο ή αναγνωστικό κοινό. Την ίδια ώρα ωστόσο, κυβερνητικές “διαρροές” τον θέλουν να απευθύνεται με αυστηρό ύφος στην Γερμανίδα Καγκελάριο αποδίδοντας σε αυτήν και την κυβέρνησή της την ευθύνη για τις συντονισμένες επιθέσεις απαξίωσης της Ελλάδας και τα κερδοσκοπικά παιχνίδια που παίζονται εις βάρος της.
 
Πρόκειται για “διαρροές” που φιλοτεχνούν τον μύθο του αποφασιστικού πρωθυπουργού που ίσως και να μην απέχει πολύ απ” την πραγματικότητα, καθώς η Άνγκελα Μέρκελ είναι η μοναδική αρχηγός μεγάλου ευρωπαϊκού κράτους την οποία ο Γιώργος Παπανδρέου δεν έχει συναντήσει κατ” ιδίαν. Και μόνον αυτό το στοιχείο αποτυπώνει το χάσμα που χωρίζει τους δυο ηγέτες.

Βεβαίως, όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά. Και η δοκιμασία των ελληνογερμανικών σχέσεων κάθε άλλο παρά αδικαιολόγητη είναι. Υπάρχει μια σειρά διακρατικών deals που μένει να ολοκληρωθούν κι ένα έντονο γερμανικό ενδιαφέρον για την πλήρη παράδοση του ΟΤΕ στην Deutsche Telekom. Το ΠΑΣΟΚ ευθύς εξαρχής είχε εναντιωθεί στη συγκεκριμένη συμφωνία που είχε προχωρήσει η προηγούμενη κυβέρνηση κι ήδη απ” τις πρώτες μέρες ανάληψης της εξουσίας κινήθηκε, όπως είναι σε θέση να γνωρίζει το NEW DEAL, μια παρασκηνιακή διαδικασία για την ανατροπή της συγκεκριμένης συμφωνίας.

Προφανώς, η συγκεκριμένη μεθόδευση δεν άφησε αδιάφορους τους Γερμανούς, οι οποίοι μέσω του ΟΤΕ θα μπορούν στο μέλλον να ελέγχουν το σύνολο των τηλεπικοινωνιών στα Βαλκάνια. Εύκολα υποθέτει κανείς πως η κατάσταση που βιώνουμε την ώρα τούτη, οφείλεται κι ως ένα σημαντικό βαθμό στo ιδιότυπο “μπρα ντε φερ” ελληνικού δημοσίου με τον τηλεπικοινωνιακό γερμανικό κολοσσό.

Φαίνεται πως για το Βερολίνο η έκβαση της υπόθεσης είναι ύψιστης στρατηγικής σημασίας. Όχι μόνο για το τεράστιο οικονομικό όφελος που θα έχει η γερμανική εταιρία. Ούτε και για τα ανυπολίγιστης σημασίας στρατηγικά χαρακτηριστικά που τη συνοδεύουν. Αλλά κυρίως για λόγους κύρους και ισχύος. Τυχόν ατυχή για τα γερμανικά συμφέροντα έκβαση της υπόθεσης κινδυνεύει να καταστεί “καταλύτης” για τον σταδιακό περιορισμό της γερμανικής οικονομικής κυριαρχίας στην Ελλάδα και τα τεράστια οικονομικά οφέλη που έως τώρα έχει αποφέρει και στους Γερμανούς φορολογούμενους…