Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017
ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΒΟΛΙΑΣ

ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΒΟΛΙΑΣ

Ο Ηλίας Καραβολιάς γεννήθηκε το 1976. Σπούδασε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών της Νομικής και Οικονομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησε τον θεωρητικό τομέα ειδίκευσης (Γενικής Θεωρίας και Οικονομικής Πολιτικής) με έμφαση στις Κεφαλαιαγορές, στην Θεωρία Παιγνίων και στην Οικονομική Ψυχολογία.
Είναι επίσης απόφοιτος του Institute of Maritimes and Economic Studies στο Kensigton του Λονδίνου, όπου σήμερα διατηρεί τον τίτλο του Α' αντιπροέδρου.
Δούλεψε στο Asset Management της Northstar Finance στην Έλλάδα και μετά στον χώρο του Investment Banking στο Λονδίνο μέσω της Αxiom Capital και της Upgrade London.
Yπήρξε Council Member στην διεθνή πλατφόρμα συμβούλων Gershon Lehrman Group για θεσμικούς επενδυτές και οργανισμούς.Ήταν στο Advisory Board του think tank Paratus Global Europe και διετέλεσε Αssociate Partner της διεθνούς εταιρείας συμβούλων σε συγχωνεύσεις/εξαγορές, InVent Solutions.
Συμμετείχε στο Board of Directors δύο εισηγμένων εταιρειών στην Σόφια( Marble Arts και Mayfair Group) και για σύντομο διάστημα ήταν μέλος του Investment Committee στο SF Global Fund
Από το 2009 -2014 έδινε διαλέξεις και ήταν αναλυτής στο Institute of Diplomacy and Global Affairs του Αμερικανικού Κολεγίου στην Αθήνα καθώς και στο Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών.
Aρθρογράφοςσε έντυπα και εφημερίδες,διατηρεί συνεργασία με ελληνικά αλλά και διεθνή sites.Έχει κληθεί ως ομιλητής σε διάφορα συνέδρια με αντικείμενο τα διεθνή χρηματοοικονομικά, την γεωπολιτική, κ.ακαι φιλοξενείται κατά καιρούςσε εκπομπές ελληνικών και ξένων ΜΜΕ. Πρόσφατα έγινε μέλος του Scientific Committee στο American Institute of Geostrategy με έδρα το Los Angeles.
ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΒΟΛΙΑΣ
χωρα σε ελευθερη πτωση

ΧΩΡΑ ΣΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΤΩΣΗ

Aν δε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα μάτια μας για να βλέπουμε, τότε θα τα χρειαστούμε για να κλάψουμε”, έλεγε ο Sartre. Ζούμε μέσα σε μια πλήρη αφυδάτωση των νοημάτων, μέσα σε μια αόρατη αλληλεπίδραση των πάντων. Γίναμε, εδώ και 6 χρόνια, ιμάντες μεταφοράς του κινδύνου στις παγκόσμιες αγορές χρήματος και κερδοσκοπίας. Με το δόλωμα της ελάφρυνσης του χρέους πορευόμαστε χωρίς πυξίδα, χωρίς αστρολάβο. Τα φορτία της σκέψης δεν καταλήγουν στα δάχτυλα της γραφής ή στις χορδές της φωνής.

Στην Ελλάδα της κρίσης οι περιορισμοί αυξάνονται, οι ανισότητες διευρύνονται, οι ορθολογιστές περιθωριοποιούνται. Δεν πρόκειται απλά και μόνο για τα απόνερα του λαικισμού,για τις απλές συνέπειες μιας στρεβλωμένης δημοκρατίας. Η χώρα όλη χάθηκε στην φαντασιακή θέσμιση της συλλογικής θυσίας,της ατομικής ενοχής και της υποσυνείδητης οπισθοχώρησης. Η επανάσταση δεν ταιριάζει πλέον στους Έλληνες.

Παλεύουμε για όλους  αλλά ο καθένας μόνος του. Στο μεταίχμιο της δαρβινικής οικονομίας του νεοφιλελευθερισμού, είμαστε όλοι και μόνοι μας ταυτόχρονα. Με μόνιμο εχθρό το αδηφάγο, φαύλο και σπάταλο Κράτος. Χωρίς να ξέρουμε το Υποκείμενο » Αγορές» .Απρόσωπο, αόρατο, πανταχού παρών. Στα κουπόνια των ομολόγων μας γράφεται η θυσία μας,οι μισές συντάξεις, οι ελάχιστοι μισθοί, τα ανύπαρκτα κοινωνικά στηρίγματα των γερόντων μιας κοινωνίας με δημογραφικό πρόβλημα.

Αλλά η αλήθεια είναι αμείλικτη: Η Ελλάδα δεν μπορεί να σηκωθεί ξανά στα πόδια της γιατί πολύ απλά τα πόδια ήταν πήλινα. Ο βασιλιάς ήταν γυμνός.Η καλοπέραση ήταν εφήμερη, με δανεικά. Η κατανάλωση ήταν αφαίρεση απο μελλοντικά αβέβαια εισοδήματα. Οι περισσότεροι ήθελαν να ανεβούν στον κοινωνικό ανελκυστήρα και όλοι μαζί στριμωχθήκαμε στο ασανσέρ της καθίζησης. Χωρίς φώς, χωρίς έξοδο κινδύνου. Η Ελλάδα αιωρείται στον φωταγωγό της παγκοσμιοποίησης ακριβώς γιατί νόμιζε ότι ήταν μέρος της.

Στην χώρα της κρατικοδίαιτης οικονομίας και του πρόχειρου επιχειρείν, της αρπαχτής με εικονικά τιμολόγια και απλήρωτα ένσημα, η μεσαία τάξη βλέπει τον πάτο να πλησιάζει.΄΄Η πραγματικότητα είναι αυταπάτη αλλά επίμονη΄΄ έλεγε ο Einstein. Aλλά ξέχασα !Τι Einstein και Sartre να διαβάζουμε τώρα, αφού οι πρόγονοι μας ,οι αρχαίοι Έλληνες, (νομίζουμε) ότι τα είπαν…. όλα ! Και κάτι ευλογημένοι γέροντες προφήτεψαν το Τέλος μας από την…Νέα Τάξη Πραγμάτων ! Καημένε Ρωμιέ τι σου έμελλε να πάθεις καθώς βαυκαλιζόσουνα με την ένδοξη ιστορία σου..