Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

ΚΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ;

ΚΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ;

Ο Λευτέρης Κουσούλης υποστηρίζει ότι υπάρχουν εποχές όπου η επιθετικότητα του προφορικού λόγου στον δημόσιο χώρο επιλέγεται με σκοπό να περιορίσει το ενδεχόμενο της κατανόησης, να απομακρύνει την αυθεντική σχέση με τα πράγματα και να καταστήσει ευχερέστερη την αποδοχή της παραποιημένης πραγματικότητας.

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ!

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ!

Ο Λευτέρης Κουσούλης σημειώνει ότι η σχέση της πολιτικής και των πολιτικών με τον χρόνο έχει μια άλλη διάσταση. Η πολιτική επιχειρεί πάντα να θέσει τον χρόνο στην υπηρεσία της και να τον υποτάξει στη δράση της, καθώς αυτοπροβάλλεται αλόγιστα και ανορθολογικά ως ο κύριος του χρόνου.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ

ΥΜΝΟΣ ΣΤΟ ΤΙΠΟΤΑ

Ο Λευτέρης Κουσούλης σημειώνει ότι η παρακμή είναι η αδυναμία μιας κοινωνίας και ενός λαού να διακρίνουν το ασήμαντο από το σημαντικό. Το πρώτο από το δεύτερο, το μικρό από το μεγάλο. Παρακμή είναι η παράλυση που προκύπτει.

KEIMENA

KEIMENA

Ο Λευτέρης Κουσούλης σημειώνει ότι το ρήμα «κείμαι» είναι ξεχασμένο στην εποχή της ταχύτητας. Αν και το συναντάμε στις επιτύμβιες πλάκες –αιωνιότητα αναζητούν και οι τεθνεότες!–, ξεχνιέται εύκολα μπροστά στον εντυπωσιασμό και την ταχύτητα της οθόνης.

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΒΥΘΙΣΗ

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΒΥΘΙΣΗ

Ο Λευτέρης Κουσούλης σημειώνει ότι μέσα σε αυτό το μέτωπο των εντυπώσεων και της παράστασης, συντελείται σταθερά και αδιατάρακτα η αθόρυβη βύθιση. Πρόκειται για τον καθοδικό κύκλο που οδηγεί τα πράγματα από μέρα σε μέρα σε μια δυσμενέστερη κατάσταση.

ΤΟ ΣΥΜΒΑΤΙΚΟ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ

ΤΟ ΣΥΜΒΑΤΙΚΟ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ

Ο Λευτέρης Κουσούλης επισημαίνει ότι η συμβιβασμένη η χώρα, και ο λαός της, παρατηρεί τον κόσμο δίπλα της, με τα μάτια του περίκλειστου οικισμού. Η συνείδηση του καθενός είναι η μόνη εκρηκτική ύλη που μπορεί να ανατινάξει τα τείχη του.

ΤΡΕΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ

ΤΡΕΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ

Ο Λευτέρης Κουσούλης επισημαίνει ότι η πολιτική υπήρχε και θα υπάρχει διά του λόγου. Που μεταφέρει το πολιτικό περιεχόμενο στην κοινή ακρόαση και στην κοινή θέα. Στο μέτωπο του λόγου σκηνοθετείται και αποκρύπτεται συχνά το πραγματικό πολιτικό σχέδιο.