Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
ΚΩΣΤΑΣ ΔΗΜ. ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΔΗΜ. ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Κώστας Χρονόπουλος είναι συνταξιούχος. Του αρέσει να αρθρογραφεί και να σχολιάζει τα τεκταινόμενα.
ΚΩΣΤΑΣ ΔΗΜ. ΧΡΟΝΟΠΟΥΛΟΣ
ασυλο ανιατων νεοελληνων

ΑΣΥΛΟ ΑΝΙΑΤΩΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΩΝ

Είναι ευτύχημα πως βαδίζουμε προς αναθεώρηση του κανονισμού του Δουβλίνου σχετικά με τους αιτούντες άσυλο πρόσφυγες. Δεν θα ευθύνονται πλέον για αυτούς οι χώρες / πύλες πρώτης εισόδου. Όπως π.χ. η Ελλάδα και η Ιταλία αλλά (μεταξύ άλλων) θα:

  • Γίνεται (προκαθορισμένος) καταμερισμός και στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
  • Θα συνυπολογίζονται παράγοντες όπως: οικογένεια, προηγούμενη κατοικία, σπουδές
  • Θα γίνεται έλεγχος ταυτοτήτων, δακτυλικών αποτυπωμάτων. Έτσι ώστε να εμποδιστεί η μετεγκατάσταση τρομοκρατών και καταζητούμενων για εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου.

Εύλογο το ενδιαφέρον για την εξέλιξη αυτή, ιδιαίτερα για τη χώρα μας.

Σε προσωπικό όμως επίπεδο, αλλά και επειδή έχω πολύ ασχοληθεί / αρθρογραφήσει πάνω σε θέματα ασύλου – κυρίως «Πανεπιστημιακού» διατηρώ ισχυρότατες επιφυλάξεις. Ποια τα ουσιαστικά οφέλη, που τυχόν θα αποκομίσει η Πατρίδα μας;

ΚΙ ΑΝ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΠΩΦΕΛΗΘΟΥΝ ΑΠ¨Ο ΤΟ ΆΣΥΛΟ;

Σκέπτομαι τι θα συμβεί αν έκνομοι λαθρομετανάστες θελήσουν να επωφεληθούν από το … «Διεθνές μας ρεζιλίκιον, κοινώς, » Πανεπιστημιακό Άσυλό» μας.

Αν δηλαδή ζητήσουν να κατευθυνθούν / εγκατασταθούν στα γνωστά ευαγή Ανώτατα Ιδρύματα μας, όπως το κάνουν οι μόνιμοι, παράνομοι ένοικοι – τρόφιμοι τους. Οι διάφοροι – ντόπιοι και ξένοι – Α Σ Υ Λ Ι Τ Ε Σ, οι περιφερόμενοι /περαστικοί Αλήτες οι έμποροι ναρκωτικών, οι βιαστές, οι κατασκευαστές εμπρηστικών μηχανισμών (για … ειρηνικούς κοινωφελείς σκοπούς κοινωνικής αλλαγής/ μετάλλαξης προς αναρχοαυτόνομη αριστερή κατεύθυνση), μολότωφ κ.ο.κ.

Τι θα κάνουν οι εξουσιαστές μας, οι «Αρχές» Αστυνομικές , Δικαστικές, Πανεπιστημιακές; Με τι μούτρα (λαϊκ.) και με ποιό δικαίωμα (ηθικά) θα τους αρνηθούν την φιλοξενία;

Γιατί να διατίθενται αίθουσες (εδώ και πολλά χρόνια) του Πολυτεχνείου για μόνιμη εγκατάσταση, αλλά και κατασκευή βομβών σε αίθουσες – εργαστήρια μόνον στους μπαχαλάκηδες;

Δεν δικαιούνται ανάλογης κατανόησης και οι » εισαγόμενοι συνάνθρωποί μας ανάλογων προδιαγραφών και επιδόσεων»; Ρατσιστές είμαστε;

ΆΣΥΛΟ ΑΝΙΑΤΩΝ ΑΣΥΛΙΤΩΝ ΑΛΗΤΩΝ

Πριν 12 περίπου χρόνια είχα χαρακτηρίσει τα «Ιδρύματα»: Άσυλα Ανιάτων Ασυλιτών και Αλητών» όπου ορισμένα ανάπηρα διανοητικά και ακρωτηριασμένα ηθικά άτομα διδασκόντων ή διδασκομένων, περαστικών, περιθωριακών αντικοινωνικών όντων καταφεύγουν στο καταφύγιο / κατάλυμα του διαβόητου πλέον «Πανεπιστημιακού Ασύλου».

Κατ” εξαίρεση, στον Τόπο μας το «Πολιτικό Άσυλο» δίνει το δικαίωμα /ευχέρεια /δυνατότητα σε αλλοδαπούς να κάνουν χρήση του «Πανεπιστημιακού Ασύλου» (όπως το τελευταίο έχει καταντήσει) χωρίς να παραβιάζουν ή να συλούν έναν ήδη πολύ παραβιασμένο πολυσυλημένο χώρο, όπου όλοι οι …»καλοί» εγκληματίες χωράνε. Χωρίς διακρίσεις, αποκλεισμούς, ρατσισμούς, χώρα προέλευσης κ.ο.κ

Δεν θα σταθώ στην …τραγική παρεξήγηση – εννοιολογική, νομική, συνταγματική -αναφορικά με την ελεύθερη διακίνηση ιδεών για δύο λόγους επειδή:

  • Έχω επανειλημμένα αναφερθεί και αναλύσει περί τίνος (θα πρέπει) να πρόκειται και πως αντιμετωπίζεται.
  • Έχω πεισθεί πως οι «αρμόδιοι» δεν έχουν καμία απολύτως ιδέα περί του αντικειμένου. Με αποτέλεσμα να συγχέουν την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών με την ασύδοτη διακίνηση και εμπορία ναρκωτικών, έκνομων ενεργειών, βιασμών, ξυλοδαρμών, τραμπουκισμών, τρομοκράτησης και κατασκευής εμπρηστικών μηχανισμών. Στην καλύτερη – χειρότερη περίπτωση επιμένουν να την ανέχονται (!).

Επομένως η … «θεσμοθετημένη» (λόγω χρησικτησίας, βλακείας, ανεκτικότητας, ανικανότητας και κρατικής μπαχαλοποίησης, καθώς και κοινωνικού μιθριδατισμού ) ύπαρξη «Ασύλων εκτραχυλισμού και ανομίας, υπονομεύει – πρακτικά αχρηστεύει /καθιστά αδύνατη την εφαρμογή της αναθεώρησης της συνθήκης του Δουβλίνου στον Τόπο μας.

ΥΓ Αν δεν συνέλθουμε έγκαιρα, η Πατρίδα θα μετατραπεί – κυριολεκτικά και μεταφορικά – σε ένα ασύνορο, εκτεταμένο «Άσυλο Ανιάτων Νεοελλήνων (…Πανεπιστημιακών πάντως προδιαγραφών).

Διαβάστε το προηγούμενο άρθρο του Κώστα Δημ. Χρονόπουλου στο new deal