Παρασκευή, 18 Αυγούστου 2017
ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΒΟΛΙΑΣ

ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΒΟΛΙΑΣ

Ο Ηλίας Καραβολιάς γεννήθηκε το 1976. Σπούδασε στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών της Νομικής και Οικονομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Ακολούθησε τον θεωρητικό τομέα ειδίκευσης (Γενικής Θεωρίας και Οικονομικής Πολιτικής) με έμφαση στις Κεφαλαιαγορές, στην Θεωρία Παιγνίων και στην Οικονομική Ψυχολογία.
Είναι επίσης απόφοιτος του Institute of Maritimes and Economic Studies στο Kensigton του Λονδίνου, όπου σήμερα διατηρεί τον τίτλο του Α' αντιπροέδρου.
Δούλεψε στο Asset Management της Northstar Finance στην Έλλάδα και μετά στον χώρο του Investment Banking στο Λονδίνο μέσω της Αxiom Capital και της Upgrade London.
Yπήρξε Council Member στην διεθνή πλατφόρμα συμβούλων Gershon Lehrman Group για θεσμικούς επενδυτές και οργανισμούς.Ήταν στο Advisory Board του think tank Paratus Global Europe και διετέλεσε Αssociate Partner της διεθνούς εταιρείας συμβούλων σε συγχωνεύσεις/εξαγορές, InVent Solutions.
Συμμετείχε στο Board of Directors δύο εισηγμένων εταιρειών στην Σόφια( Marble Arts και Mayfair Group) και για σύντομο διάστημα ήταν μέλος του Investment Committee στο SF Global Fund
Από το 2009 -2014 έδινε διαλέξεις και ήταν αναλυτής στο Institute of Diplomacy and Global Affairs του Αμερικανικού Κολεγίου στην Αθήνα καθώς και στο Κέντρο Φιλελεύθερων Μελετών.
Aρθρογράφοςσε έντυπα και εφημερίδες,διατηρεί συνεργασία με ελληνικά αλλά και διεθνή sites.Έχει κληθεί ως ομιλητής σε διάφορα συνέδρια με αντικείμενο τα διεθνή χρηματοοικονομικά, την γεωπολιτική, κ.ακαι φιλοξενείται κατά καιρούςσε εκπομπές ελληνικών και ξένων ΜΜΕ. Πρόσφατα έγινε μέλος του Scientific Committee στο American Institute of Geostrategy με έδρα το Los Angeles.
ΗΛΙΑΣ ΚΑΡΑΒΟΛΙΑΣ
ασ δοκιμασουμε να πεταξουμε

ΑΣ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΤΑΞΟΥΜΕ

Στην αυγή του νέου έτους συνειδητοποιούμε ότι ποτέ δεν έτρεχε ο χρόνος τόσο γρήγορα σε τουτο εδω τον τόπο. Ποτέ οι χρονιές, οι μήνες, οι μέρες δεν περνούσαν τόσο βιαστικά. Βυθισμένοι στο άγχος, στις σκέψεις για το δύσκολο αύριο,στην αναμονή μιας καλής είδησης, ζούμε ταχύτατα χωρίς να τρέχουμε. Αλλά ο χρόνος κυλά, φεύγει. Δεν έχει σημασία αν είναι 2016, 2012, 2010: Πέρασαν 7 χρόνια και ο νους έμεινε κολλημένος.Τα όνειρα δεν πάνε παραπέρα, κόλλησαν. Οι ευχές στο facebook είναι ξόρκι στο κολλημένο παρόν.Η ελληνική κοινωνία περνάει απο τον ένα χρόνο στον άλλο ασυνείδητα, απροσάρμοστα.

Ζούμε καιρούς ζοφερούς. Η οικογένεια γίνεται καταφύγιο ζεστασιάς, προστασίας, αισιοδοξίας. Ζητάμε απο τα μάτια των γονιών μας να δούμε την ευτυχία των προηγούμενων δεκαετίων. Τότε που δεν υπήρχαν χρέη και λιτότητα. Τότε που όλα ήταν απλά, αγνά, σχεδιασμένα σε χαμηλές ταχύτητες. Αναγκαστική πλέον θα είμαστε εγκλωβισμένοι στην αισιοδοξία, δεν έχουμε άλλη επιλογή.

Οφείλουμε να φυλακίσουμε στα υπόγεια του νου την απόγνωση, το άγχος, τους φόβους. Η Ελλάδα ζεί στις ψυχές μας, όχι στο μυαλό μας. Είμαστε απόγονοι της Ελπίδας, της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας, του Πολιτισμού. Ας αντιληφθούμε ότι ο μόνος απο μηχανής θεός μας είναι οι Αρχές, οι Αξίες, οι Ρίζες μας. Να μιλάμε ελληνικά, να γράφουμε ελληνικά. Να μην φοβόμαστε τον ξένο. Να βοηθάμε τον συνάνθρωπο. Να δίνουμε, οχι μόνο να παίρνουμε. Να αγαπάμε, να νιώθουμε. Χωρίς αυτά, δεν είμαστε Έλληνες και δεν θα βοηθήσουμε την επόμενη γενιά.

Η Οικονομία δεν μπορεί να διαλύσει την Κοινωνία μας. Δεν μπορεί το Χρήμα που λείπει να μας κάνει να πενθήσουμε. Οι Έλληνες ζούμε για το Μέλλον, για το Αύριο των παιδιών μας. Κανείς και τίποτα δεν μπορεί να μας κόψει το δικαίωμα στο Όνειρο. Ας μην ξεχνάμε ότι χωρίς όνειρα δεν μπορούμε να πατάμε στη γη. Ας δοκιμάσουμε να πετάξουμε…

Καλή χρονιά, με υγεία.