Τρίτη, 19 Σεπτεμβρίου 2017
θυματα (οικονομικου) πολεμου;

ΘΥΜΑΤΑ (ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ) ΠΟΛΕΜΟΥ;

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Βιώνει η χώρα ανελέητο οικονομικό πόλεμο; Μπορεί να ναι κι έτσι. Αλλιώς πως εξηγείται – μεταξύ πολλών άλλων – κι η προχθεσινή “απειλή” του οίκου αξιολόγησης Standard & Poor’s περί επικείμενης υποβάθμισης της Ελλάδας σε ΒΒΒ- όσον αφορά στην μακροπρόθεσμη πιστοληπτική της ικανότητα. Με πρόσχημα το δημόσιο χρέος και τα ελλείμματα (που κάθε άλλο παρά ελληνική πρωτοτυπία είναι…) μεγάλα κερδοσκοπικά funds, προφανώς καθοδηγούμενα όχι μόνο απ” το κίνητρο του υπέρμετρου κέρδους.., επιχειρούν να εκβιάσουν την κυβέρνηση να συναινέσει σε μια σειρά επιχειρηματικών deals που εκκρεμούν στο παρασκήνιο, για να αποφύγει η χώρα την πτώχευση.

Υποτίθεται πως οι αγορές δεν έχουν πειστεί για την ικανότητα της κυβέρνησης να εφαρμόσει το πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης και πως τα “σκληρά μέτρα” που έχει εξαγγείλει δεν αρκούν για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Είναι όμως σαφές πως οι πιέσεις για τη λήψη επιπλέον μέτρων στοχεύουν ακριβώς στο να προκαλέσουν ακριβώς το λόγο για τον οποίο προβλέπουν πως το πρόγραμμα δεν θα υλοποιηθεί. Δηλαδή την πρόκληση έντονων κοινωνικών αντιδράσεων.

Ήδη η κοινωνία βρίσκεται σε αναβρασμό. Όλες σχεδόν οι κοινωνικές τάξεις βιώνουν τις επιπτώσεις της κρίσης και με δυσκολία ανταποκρίνονται στις ανάγκες της καθημερινότητας και νέα καταιγίδα μέτρων προβλέπεται να οξύνει περαιτέρω την κατάσταση. Κι είναι η ακριβώς η όξυνση αυτή στην οποία ποντάρουν ισχυρά πολιτικά κέντρα αποφάσεων στο εξωτερικό για να κάμψουν τις όποιες αντιστάσεις προβάλει η κυβέρνηση στις απαιτήσεις της ΕΕ.

Η παραπάνω διαπίστωση πολλώ απέχει από τα λογής “σενάρια συνωμοσίας” που ενίοτε κυκλοφορούν στην πολιτική αγορά και βρίσκουν απήχηση σε διάφορους κύκλους. Και προφανώς δεν μπορεί να λειτουργήσει ως άλλοθι ή δικαιολογία για τις εγγενείς αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας ή για τα στερεότυπα επί των οποίων οικοδομήθηκε το προβληματικό – όπως διαπιστώνεται – “μοντέλο ανάπτυξης” της χώρας. Πολύ περισσότερο που η κρίση που βιώνει σήμερα ο τόπος δεν αναιρεί την ανάγκη και απαίτηση για ριζικές μεταρρυθμίσεις και το κυριότερο για αλλαγή νοοτροπίας του συνόλου των πολιτών.

Είναι όμως σαφές πως η κατάσταση υπερβαίνει τα στενά εθνικά όρια και προσλαμβάνει χαρακτηριστικά ενός διεθνούς παιχνιδιού ισχύος με επίκεντρο την Ελλάδα και θύμα τους απλούς πολίτες.