Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017
για να κερδισουμε το μελλον…

ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ…

του ΝΙΚΟΥ ΚΑΡΑΜΠΑΣΗ

 

Θα το πω από την αρχή και ξεκάθαρα: Πρέπει σήμερα κι’ όλας ο Πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου που δίνει έναν τιτάνιο αγώνα σε διεθνές επίπεδο για την πατρίδα μας, «να κόψει το βήχα» στα σενάρια περί δήθεν «παγώματος» των καταθέσεων (ήδη φύγανε οι μεγαλοκαταθέτες «σηκώνοντας» πάνω από 20 δις ευρώ μην φύγουν και οι…μικροί) και για «ντόμινο κανονιών» ακόμη και σε τράπεζες (ή σε κάποια μεγάλη από αυτές).

 

Αντί να φέρνουμε λεφτά στη χώρα (όπως ο Μπερλουσκόνι) τα διώχνουμε και όσα υπάρχουν τους λέμε να τα πάρουν και να φύγουν και τρέχουμε μετά …αλλόφρονες να δανειστούμε ανα την υφήλιο υπό την χλεύη «των…ρεμαλιών». Θα πρέπει να σταματήσει τα συνεχόμενα εγκληματικά λάθη (προφανώς είναι σε διαρκές …vertigo) το επιτελείο υπό τον Γ.Παπακωνσταντίνου που δυστυχώς δεν φαίνονται ικανοί να αντιμετωπίσουν καταστάσεις όπως αυτή που έχουν κληθεί να αντιμετωπίσουν. Ισως να μην φταίνε αυτοί, γιατί ενδεχομένως «τόσο μπορούν». Αλλά εδώ και καιρό δείχνουν να έχουν χάσει και το γήπεδο και τη…μπάλλα. Δεν είναι κακό να γίνονται και «διορθωτικές κινήσεις» εν πλω. Οπως ΔΕΝ είναι δυνατόν, μετά την…ετήσια εμποροπανήγυρη του κλεισίματος των δρόμων(με τη βούλα του ΚΚΕ) να έρχονται εφοριακοί και τελωνειακοί να τινάξουν στον αέρα ό,τι απέμεινε. Μετά τους…μασκοφόρους των δρόμων, έρχονται και τα άλλα…πιστόλια του Φαρ Ουέστ, για να βγούνε κι αυτοί στο..μεϊντάνι.

 

Όλα αυτά (και πολλά άλλα) δείχνουν οτι «δεν ειναι στραβός ο γιαλός, αλλά εμείς στραβά αρμενίζουμε» και πρέπει να συνέλθουμε γρήγορα, σαν κοινωνία (αν δεν θέλουμε να πέσουμε σαν μια χαρούμενη μεθυσμένη παρέα στο…γκρεμό). Το i-R στηρίζει την εθνική προσπάθεια του Γιώργου Παπανδρέου όχι μόνο να βγούμε από την κρίση αλλά και να την μετατρέψουμε σε ευκαιρία ανάπτυξης. Γιατί αν αυτό πετύχει, θα έχουμε όσο χρόνο και όρεξη θέλουμε μετά να…πλακωνόμαστε και να διαφωνούμε.

Αυτή η εξωφρενική αβεβαιότητα για το τι μας ξημερώνει, αυτή η απίστευτη θολούρα και ο κουρνιαχτός των λύκων, πρέπει να πάρουν τέλος. Η μεταπολίτευση οδεύει με βήμα ταχύ στο τέλος της. Ο,τι ήταν να μας δώσει, το έδωσε. Τώρα πρέπει να τελειώνουμε με τις παθογένειες της και να πάμε σε μια «άλλη εποχή».

Ασφαλώς θα γίνει «με πόνο και αίμα»(όπως η μεταλαβιά είναι «στο όνομα του σώματος και του αίματος του Χριστού») – όπως κάθε γέννα. Κανείς δεν είπε ότι θα είναι εύκολο. Ομως καθώς καταρρέει ένας κόσμος (όπως στην ταινία «2012») ένας άλλος κόσμος…γεννιέται(όπως στο 3d avatar). Και πρέπει να φροντίσουμε να είναι καλλύτερος.

Σε αυτές τις πολύ δύσκολες εποχές, που το επόμενο διάστημα θα γίνουν ακόμη πιο δύσκολες, υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ. Και προς τα εκεί πρέπει να βαδίσουμε.
Δεν θα μιλήσω για όλους τους εγκληματικά λανθασμένους χειρισμούς που έγιναν, για τα αρχιλαμόγια που γνωρίζουμε, για συμπεριφορές και χαρακτήρες που είναι για…φτυσιμο. Αυτά όλα, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θα τα συμπαρασύρει το ρεύμα του νέου και η σκόνη του χρόνου, αν και επειδή είναι σύμφυτα με τον ανθρώπινο χαρακτήρα, θα τα ξαναβρούμε μπροστά μας…(με άλλα πρόσωπα). Γι αυτό χρειάζονται θεσμοί σε διαρκή εγρήγορση…

Προς το παρόν – και με αυτό τελειώνω αυτό το σημείωμα – η μάχη είναι μπροστά μας. Και πρέπει να είμαστε (μέσα στην αντάρα…) ήρεμοι, συντεταγμένοι και έτοιμοι να κερδίσουμε το μέλλον. Για το παρελθόν που φεύγει, ας κρατήσουμε μόνο ό,τι καλλύτερη ανάμνηση μπορούμε κι ας το αποχαιρετίσουμε…

ΑΠΟ ΤΟ i-reporter.gr