Παρασκευή, 17 Νοεμβρίου 2017
το αλλοθι του ποθεν εσχεσ

ΤΟ ΑΛΛΟΘΙ ΤΟΥ ΠΟΘΕΝ ΕΣΧΕΣ

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Τελευταία, κυριαρχεί η άποψη πως το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας θα λυθεί αν φορολογηθούν περισσότερο οι «έχοντες». Για την πολιτική νομιμοποίηση της άποψης επιστρατεύτηκε για άλλη μια φορά η μέθοδος της δημοσιοποίησης «παχυλών» αμοιβών διαφόρων επωνύμων που «προκαλούν το δημόσιο αίσθημα».

Για άλλη μια φορά, η προσέγγιση του οικονομικού προβλήματος γίνεται δια της τεθλασμένης. Για άλλη μια φορά, κάποιοι επιμένουν να μας δείχνουν το δάκτυλο κι όχι το δάσος… Για άλλη μια φορά επιχειρείται να δημιουργηθούν συνθήκες κοινωνικού εμφυλίου. Όσοι κατάφεραν να κερδίσουν αρκετά παραπάνω, ακόμα κι αν δε τα άξιζαν, ενοχοποιούνται. Εκείνοι που τους επέτρεψαν να το κάνουν, μένουν, αθώοι, στο απυρόβλητο.

Ποιος ευθύνεται για το «μαύρο» χρήμα που συγκεντρώθηκε στα χέρια «λίγων» και «μυημένων» και μεταφέρθηκε σε «ασφαλή» σημεία στο εξωτερικό; Ποιος ευθύνεται για το καθεστώς ανομίας που επικρατεί σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας ζωής και διατρέχει όλες τις κοινωνικές τάξεις; Ποιος ευθύνεται για το υπερτροφικό και διεφθαρμένο κράτος; Ποιος ευθύνεται για την ύπαρξη εργαζομένων και συνταξιούχων δυο ταχυτήτων; Ποιος ευθύνεται για την κατασπατάληση των φυσικών πόρων της χώρας; Ποιος ευθύνεται που η επιχειρηματική τάξη καλόμαθε να κάνει «χρυσές δουλειές» μόνο με το κράτος; Ποιος ευθύνεται που η χώρα ζει με δανεικά και δεν παράγει; Ποιος ευθύνεται που το «πόθεν έσχες» ουδέποτε ελέγχθηκε απ’ αυτούς για τους οποίους θεσπίστηκε;

Αναπάντητα ερωτήματα και υπάρχουν πολλά ακόμα. Αλλά κάποια στιγμή πρέπει να τεθούν απ’ τους πολίτες και να απαντηθούν υπεύθυνα απ’ τους υπεύθυνους. Και πρώτα απ’ όλα απ’ την ίδια την πολιτική τάξη της χώρας που εμφανίζεται να έχει και το μαχαίρι και το πεπόνι. Εμφανίζεται… Διότι με το μέγεθος που έχει προσλάβει η αποκαλούμενη «διαπλοκή», είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν πράγματι η πολιτική τάξη διαθέτει «μαχαίρι» για να κόψει το «πεπόνι» – αν κι εφόσον έχει απομείνει κάτι απ’ αυτό…

Έως ότου λοιπόν τα… αποκτήσει επί της ουσίας, καλό θα ήταν να δώσει πρώτη το παράδειγμα της ριζικής αλλαγής νοοτροπίας που απαιτείται για να εξέλθει ο τόπος απ’ την πολυεπίπεδη, ηθική, θεσμική, οικονομική κι κυρίως πολιτική κρίση. Η εφαρμογή του «πόθεν έσχες» είναι μια καλή ευκαιρία. Αντί να αναζητείται ο τρόπος επέκτασής του στους πολίτες, να εφαρμοστεί πρώτα στους πολιτικούς κι εν συνεχεία σε όσους με τον α ή το β τρόπο άσκησαν κρατική εξουσία.

Διαφορετικά, η επέκταση του πόθεν έσχες θα χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για να ακυρωθεί η ουσία και το νόημα του. Διότι, απλά, θα χρειαστεί άλλο ένα κράτος για να ελέγξει το «πόθεν έσχες» των πάντων – κάτι που θα μπορούσε απλά να πράξει μια έντιμη, μη διεφθαρμένη Εφορία.