Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017
καταστολη πολιτικα νομιμοποιημενη

ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΜΕΝΗ

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Προτού η βία και η τρομοκρατία παταχθούν επιχειρησιακά, αντιμετωπίζονται πολιτικά! Ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, το γνωρίζει πολύ καλά. Όπως γνωρίζει πως κάθε μέτρο καταστολής είναι καταδικασμένο σε αποτυχία αν δεν έχει τη συγκατάθεση της κοινής γνώμης, αν δεν είναι πολιτικά νομιμοποιημένο.

Την περασμένη Παρασκευή, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη προέβη σε κίνηση ματ εναντίον των πάσης φύσεως ταραξιών που απειλούν να μετατρέψουν σε πεδίο μάχης τις ελληνικές πόλεις με αφορμή την θλιβερή επέτειο από τη “δολοφονία”, όπως ο ίδιος τη χαρακτήρισε, του 16χρονου μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από σφαίρα αστυνομικού.

Ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης δεν έκανε τίποτα περισσότερο απ” ό,τι επιτάσσει η κοινή λογική. Βγήκε στα ΜΜΕ και καταδίκασε δημόσια τη βία απ” όπου κι αν προέρχεται, διαμηνύοντας προς πάσα κατεύθυνση πως “δεν θα παραδώσουμε την Αθήνα στους βανδαλισμούς των περιθωριακών ομάδων”. Το μήνυμά του ακολούθησε η έκκληση προς τους προέδρους όλων των κομμάτων, αλλά και του Προέδρου της Δημοκρατίας για τη συγκρότηση “κοινωνικού μετώπου κατά της βίας”. Βάζοντάς τους εκ των προτέρων στο παιχνίδι και καλώντας τους δημόσια να αναλάβουν τις πολιτικές τους ευθύνες, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης έλυσε ουσιαστικά τα χέρια της Αστυνομίας, η οποία πλέον θα μπορέσει να δράσει, ώστε να επιβάλει την έννομη τάξη.

Σε αντίθεση με την τακτική που ακολούθησαν οι προκάτοχοί του, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης δεν επιχείρησε να χαϊδέψει τα αυτιά της Αστυνομίας, κλείνοντας το μάτι σε ανεξέλεγκτη και παράνομη δράση. Διόλου τυχαία μίλησε για “περίπτωση ακραίας αστυνομικής βίας” και “δολοφονία που σημάδεψε την πορεία του τόπου” τον φόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Παράλληλα, διαχώρισε τις περσινές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας απ” τους βανδαλισμούς των κουκουλοφόρων που ακολούθησαν. “Οι νέοι δίκαια βγήκαν στους δρόμους για να εκφράσουν την εκφράσουν την οργή τους” είπε, ενώ προσδίδοντας στις διαμαρτυρίες ευρεία κοινωνική διάσταση συμπλήρωσε “αλλά και να διαδηλώσουν ενάντια σε όσα έχουν κάνει την Ελλάδα ουραγό της Ευρώπης, δηλαδή διαμαρτυρήθηκαν για τα προβλήματα της διαφθοράς, για τις μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας στην Ελλάδα, για την κατάσταση της Παιδείας”.

Με τον τρόπο αυτό ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης άλλαξε το πεδίο της αντιπαράθεσης. Δεν είναι η Αστυνομία εναντίον της κοινωνίας. Αλλά η κοινωνία, σε συνεργασία με την Αστυνομία, εναντίον περιθωριακών ομάδων που βρίσκουν “ευκαιρία και ιδεολογικό άλλοθι για να επενδύσουν στη διάλυση του κράτους και την υποκουλτούρα της βίας”. Διαχωρίζοντας δικαίους και αδίκους, δηλαδή τους “δίκαια διαμαρτυρόμενους” νέους και τις “περιφερειακές ομάδας που θέλουν να δημιουργήσουν άβατα και γκέτο”, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης νομιμοποιείται κι έναντι των νέων που είναι και το κυριότερο ζητούμενο.