Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΕΡΒΑΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΕΡΒΑΣ

Ο Απόστολος Δέρβας είναι δημοσιογράφος. Γεννήθηκε το 1978 και μεγάλωσε (με αφίβολο αποτέλεσμα) στην Καισαριανή. Η εισαγωγή του στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης & Διεθνών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου είχε ως αποτέλεσμα τη διχοτόμηση του τμήματος σε Πολιτικής Επιστήμης & Ιστορίας (από όπου και αποφοίτησε) και Διεθνών & Ευρωπαϊκών Σπουδών. Το μεταπτυχιακό του (Master's) σε ΜΜΕ και Επικοινωνία στο Πανεπιστήμιο του Coventry, σημαδεύτηκε από τη διατριβή «Οι ΝΑΤΟ-ϊκοί βομβαρδισμοί στη Σερβία το 1999» η οποία δεν ήταν πολύ εύπεπτη για τους Αγγλοσάξωνες. Έχει κάνει περάσματα από τον 902 Αριστερά στα FM και Αθήνα 984 –άγνωστο αν οι σταθμοί θέλουν να το θυμούνται. Στο γραπτό τύπο, υπηρέτησε το lifestyle ένστικτο του Έλληνα στο περιοδικό Best Ever και κάλυψε το Ολυμπιακό ρεπορτάζ για λογαριασμό της ιαπωνικής εφημερίδας Yomiuri Shimbun. Σήμερα εργάζεται ως συντάκτης στις τηλεοπτικές εκπομπές «Περί γης ο λόγος» της ΕΤ3, «Γαία ελληνική» της ΕΤ1, «Γη της ευφορίας» και «Κέντρο της περιφέρειας» επίσης στην ΕΤ3.
ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΕΡΒΑΣ

Latest posts by ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΔΕΡΒΑΣ (see all)

υπαρχουν και τοξικα φυτα

ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟΞΙΚΑ ΦΥΤΑ

Τι θα κάνατε αν δεχόσασταν επίθεση από ένα τοξικό φυτό; Δεν πρόκειται για σενάριο επιστημονικής φαντασίας αλλά για μια πραγματικότητα αφού τα φυτά που δρουν ως κατακτητές χώρου, ανταγωνίζονται την ντόπια βλάστηση και μπορούν να είναι πραγματικά επικίνδυνα. Τα χωροκατακτητικά είδη δεν είναι πάντοτε εξωτικά είδη ζώων. Πριν δυο χρόνια, ο αγρότης Πατρίκ Ιμπέρ έπεσε θύμα ενός εξωτικού… φυτού! «Καθάριζα τα ζιζάνια, μας λέει, και τα υγρά από αυτό το φυτό μου έκαψαν το χέρι. Στην αρχή δε νιώθεις κάτι, μετά από μια εβδομάδα όμως κυκλοφορούν στον οργανισμό σου και ‘φουντώνεις’.»

Το φυτό αυτό είναι το Εράκλιουμ Μαντεγκατσιάνουμ, ένα μεγάλο και εντυπωσιακό αγριόχορτο που εισήχθη το 19ο αιώνα στην Ευρώπη ως καλλωπιστικό λουλούδι, για να εξαπλωθεί σε όλη τη βορειοδυτική Ευρώπη. Χάρη στην ικανότητά του να φυτρώνει άνετα σε κάθε περιβάλλον, μπορεί να βρεθεί σήμερα στο πλάι των δρόμων, στις όχθες ποταμών, σε δάση μέχρι και αστικές περιοχές. Αποτελεί αληθινό κίνδυνο για τον άνθρωπο, διότι οι χυμοί του περιέχουν μια τοξική ουσία, που –όταν έρθει σε επαφή με το δέρμα και σε συνδυασμό με έκθεση στο φως- μπορεί να προκαλέσει σοβαρά εγκαύματα. Και το μεγάλο αυτό αγριόχορτο απειλεί επίσης το οικοσύστημα όπου εγκαθίσταται.

Υπεύθυνο για την έρευνα σο Βέλγιο είναι το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο του Γκεμπλού και η γεωπόνος Νόρα Πιερέ ανέλαβε να περιγράψει το ένοχο αγριόχορτο: «Είναι ένα πολύ υψηλό φυτό με μεγάλα φύλλα που δημιουργεί σκίαση στο έδαφος, μειώνοντας τη δυνατότητα της προϋπάρχουσας βλάστησης για ανάπτυξη. Έτσι, λίγο – λίγο καταλαμβάνει τη θέση άλλων ειδών, απομακρύνοντάς τα με τη μείωση του διαθέσιμου χώρου. Απειλεί με αυτό τον τρόπο την εγχώρια βιοποικιλότητα της περιοχής όπου εγκαθίσταται.»

Υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι να απαλλαγούμε από αυτό το καταστροφικό φυτό. Παρ’ όλα αυτά, είναι απαραίτητο να φοράμε προστατευτικές στολές και το ξεκαθάρισμα να γίνεται πριν το φθινόπωρο.

«Καλός χρόνος να αντιμετωπίσουμε αυτά τα φυτά είναι πριν βγουν οι σπόροι. Κανονικά θα πρέπει να γίνεται τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο, όταν τα φυτά αυτά ανθοφορούν χωρίς να έχει αποκαλυφθεί ο σπόρος.»

Η αντιμετώπισή τους, το καλοκαίρι γίνεται με το κόψιμο του φυτού 15 εκατοστά κάτω από το έδαφος, ξεριζώνοντας και καίγοντας το εσωτερικό του φυτού. Είναι μια δύσκολη δουλειά, απαραίτητη όμως αν θέλει κανείς να αποφύγει την εμφάνιση και διάδοση των σπόρων του φυτού. Όλα αυτά προκειμένου να αποτραπεί η εξάπλωση αυτού του επικίνδυνου αγριόχορτου, που είναι ήδη παρών σε μεγάλες περιοχές της Ευρώπης. Τα χωροκατακτητικά είδη αγνοούν τα εθνικά σύνορα και γι αυτό η συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο είναι απαραίτητη.

Γι αυτό και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δια στόματος του εκπροσώπου της Λάντισλαβ Μίκο υποστηρίζει πως «το ζήτημα των εξωτικών χωροκατακτητικών ειδών δεν είναι κάτι νέο για την Επιτροπή και ήδη έχουμε κάνει κάποιο έργο ιδιαίτερα για την ταυτοποίηση των ειδών. Έχουμε αρκετά προγράμματα γι αυτό. Εκείνο που χρειάζεται τώρα όμως, είναι μια συμφωνία, πάνω στη δράση. Προετοιμάζουμε το σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης, το οποίο θα απαιτεί τη στενή συνεργασία των κρατών – μελών και μαζί με αυτό, θα πρέπει να αποφασίσουμε τα είδη τα οποία θα επιχειρήσουμε να εξαλείψουμε και ποια δεν μπορούμε παρά μόνο να περιορίσουμε.»

Σε κάθε περίπτωση είναι απαραίτητη μια συντονισμένη δράση, διότι όπως είδαμε οι κίνδυνοι είναι σοβαροί. Για τη γεωργία, την οικονομία και την υγεία της Ευρώπης.