Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017
διλημμα (αυτο)εξαπατησησ

ΔΙΛΗΜΜΑ (ΑΥΤΟ)ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Το δίλημμα που θέτει ο Κώστας Καραμανλής ενώπιον των ψηφοφόρων, είναι ευθύνη (η δική του και της ΝΔ) ή ανευθυνότητα (του Γιώργου Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ). Αναμφίβολα πρωτοτυπεί. Διότι, έχει δομήσει όλη την προεκλογική του καμπάνια, πάνω σε δυο έννοιες που χρίζουν υποκειμενικής αξιολόγησης.

Με απλά λόγια, το ποιος είναι υπεύθυνος και ποιος είναι ανεύθυνος, κρίνεται απ’ τους πολίτες – ψηφοφόρους. Ο κ. Καραμανλή παρακάμπτει – εσκεμμένα – τη συγκεκριμένη διαδικασία. Επιχειρεί να αφαιρέσει απ’ τους πολίτες το δικαίωμα της αξιολόγησης και σπεύδει να αυτοπροσδιοριστεί ως υπεύθυνος, προκαταλαμβάνοντας την κρίση τους. Προφανώς γνωρίζει ότι αυθαιρετεί. Όπως γνωρίζει και το ρίσκο της επιλογής του.

Διότι, με εξαίρεση το αμιγώς κομματικό του ακροατήριο, που δεν θα είχε τον παραμικρό ενδοιασμό να ταυτιστεί με την άποψή του Αρχηγού, υπάρχει μια σημαντική μερίδα ψηφοφόρων που κρίνουν και αξιολογούν με τα δικά τους κριτήρια τη στάση και το έργο κάθε πολιτικού αρχηγού. Είναι οι «μετακινούμενοι» ψηφοφόροι που αξιώνουν ή/και διεκδικούν για τον εαυτό τους το δικαίωμα της κρίσης και της αξιολόγησης και δυσανασχετούν όταν κάποιος επιχειρεί να τους υποβάλει τη δική του. Κι είναι οι ψηφοφόροι που με την ψήφο τους έκαναν τη διαφορά στις δυο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις κι έδωσαν στον Κώστα Καραμανλή δυο απανωτές εκλογικές νίκες.

Σε αντίθεση με την αναμέτρηση του 2004, όπου στη ρητορική του ο κ. Καραμανλής συμπεριελάμβανε το «μεσαίο χώρο», αποσκοπώντας ακριβώς στο προσεταιρισμό αυτών των ψηφοφόρων, στην αναμέτρηση του 2009, ο πρόεδρος της ΝΔ δείχνει να απευθύνεται κυρίως στο κομματικό του ακροατήριο. Δείχνει περισσότερο να ενδιαφέρεται να κρατήσει συντεταγμένο το σκληρό πυρήνα του κόμματος, παρά να απευθυνθεί εκ νέου σε ένα ευρύ φάσμα της κοινωνίας για να διεκδικήσει άλλη μια νίκη.

Η τακτική του αποκαλύφθηκε με τον πλέον ανάγλυφο τρόπο στη τηλεμαχία των δυο υποψηφίων πρωθυπουργών. Ο πρωθυπουργός δεν ανέπτυξε κανένα όραμα (έστω «ασαφές» και «γενικόλογο», όπως κατηγόρησε τον συνυποψήφιο του) για τη χώρα. Γύρισε πολλές φορές στο «ένδοξο» παρελθόν, στα χρόνια του «σκανδάλου του Χρηματιστηρίου», των Ιμίων και του Οτσαλάν, αντιπολιτεύτηκε το ΠΑΣΟΚ για το «ανύπαρκτο» πρόγραμμά του για την οικονομία και για τα χρέη που οι κυβερνήσεις του φόρτωσαν την Ελλάδα. Και το κυριότερο επέμεινε να περιγράφει τα «δυσάρεστα» θεωρώντας, παραδόξως, πως έτσι πιστώνεται «υπευθυνότητα» και «αξιοπιστία».

Το ερώτημα είναι αν η τακτική που ακολουθεί είναι σχεδιασμένη για να υπηρετήσει ένα στόχο διαφορετικό απ’ αυτόν της νίκης στις επικείμενες εκλογές. Αν ναι, τότε ο κ. Καραμανλής εξαπατά συνειδητά τους ψηφοφόρους της ΝΔ. Αν όχι, τον εαυτό του…