Κυριακή, 19 Νοεμβρίου 2017
καποιον που να (τουσ) ταιριαζει…

ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΝΑ (ΤΟΥΣ) ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ…

του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΥΡΙΔΗ

Οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν! Ακριβέστερα, έχουν τους ηγέτες που τους αντιπροσωπεύουν… Στο πρόσωπο του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, οι Ιταλοί βρήκαν τον ιδανικό εκπρόσωπο. Τον άνθρωπο που έχει φιλοδοξία για χρήμα και δύναμη – χαρακτηριστικά που θέλγουν, κατά βάση, και το αδύναμο φύλο… Κι είναι γνωστή η αδυναμία των Ιταλών στο αδύναμο φύλο.

Όπως γνωστή είναι κι η αδυναμία τους στη μητέρα τους. Κατά κύριο λόγο, μητριαρχική κοινωνία η ιταλική, δίνει το δέοντα σεβασμό στο ρόλο της μητέρας. Κι ο Σίλβιο αποδεδειγμένα είχε μεγάλη αδυναμία στη μητέρα του που έφυγε εν πλήρη ημερών στα 97 της… Αυτός είναι κι ο λόγος, σύμφωνα με τους κοινωνιολόγους, που οι Ιταλοί έχουν ροπή στο ποδόγυρο. Μεγαλώνουν καταπιεσμένοι από τη μάνα κι όταν φύγουν από το φουστάνι της και φτιάξουν τη δική τους οικογένεια τού «δίνουν και καταλαβαίνει». Φυσικά, τα… σπασμένα τα πληρώνει η σύζυγος…

Όλα αυτά βεβαίως, ο Καβαλιέρε τα γνωρίζει. Κι είναι η συνταγή της επιτυχίας του. Όλη αυτή η φημολογία γύρω απ’ τον «έκκλητο» βίο του, τροφοδοτείται απ’ τον ίδιο. Κι ας το εμφανίζει ως συνωμοσία σε βάρος του. Διότι τι είδους συνωμοσία είναι αυτή όταν ελέγχει το μεγαλύτερο μέρος του ιταλικού Τύπου; Και ποιοι είναι αυτοί που θα τολμούσαν να του εναντιωθούν;

Άλλωστε κι ο ίδιος δεν διστάζει να ομολογήσει ότι «οι Ιταλοί με αγαπούν έτσι όπως είμαι». Πλην όμως δεν τον ψηφίζουν μόνο από… αγάπη. Διότι, πέραν των άλλων ο Μπερλουσκόνι τόλμησε και πήρε αποφάσεις σκληρές που δεν τόλμησαν να πάρουν οι αντίπαλοί του. Χωρίς δεύτερη σκέψη καθάρισε τις ιταλικές πόλεις, όχι μόνο απ’ τα σκουπίδια, αλλά κι από τους λαθρομετανάστες. Αγνοώντας τις επικρίσεις των Ευρωπαίων περί παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων, προτίμησε τις θετικές κρίσεις των Ιταλών.

Από την άλλη, άνθρωπος της «πράξης» και της … δράσης, απ’ την εμπειρία του ως επιχειρηματίας, δίνει πρακτικές λύσεις και πάντως, όπως αναγνωρίζουν εχθροί και φίλοι, την Ιταλία δεν την κατέστρεψε. Τώρα αν έχει καταφέρει να καταστρέψει το ενδιαφέρον των Ιταλών για την πολιτική, αυτό είναι άλλο ζήτημα. Άλλωστε, ανάλογη μεθοδολογία ακολουθούν κι άλλοι ηγέτες.

Το φαινόμενο Μπερλουσκόνι εξηγεί εν πολλοίς και τις προτιμήσεις των Ελλήνων στο πρόσωπο του Κώστα Καραμανλή και του Γιώργου Παπανδρέου. Είναι σαφές ότι ο Πρωθυπουργός προσεγγίζει περισσότερο τόσο το σωματότυπο, όσο και τη νοοτροπία του μέσου Έλληνα, την ώρα που ο Αρχηγός του ΠΑΣΟΚ θα ταίριαζε περισσότερο στους Σουηδούς – όπως λέει ο κι ο Γιώργος Καρατζαφέρης. Σε κάθε περίπτωση διαλέγουμε και παίρνουμε…