Σάββατο, 16 Δεκεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
«εντολοδοχοι» χωρισ… χριστοφορακουσ

«ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΙ» ΧΩΡΙΣ… ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΑΚΟΥΣ

Προεκλογικά ο Κώστας Καραμανλής έλεγε με κατηγορηματικό τρόπο: «Χρήματα απ’ τη Siemens, η ΝΔ δεν πήρε». Μάλιστα…! Δηλαδή, πολιτικοί της ΝΔ μπορεί να πήραν, αλλά το κόμμα, τίποτα… Προ ημερών ο Θεόδωρος Πάγκαλος άφησε να εννοηθεί ότι δεν είναι πολιτικά ανήθικο, πολυεθνικές να χρηματοδοτούν κόμματα. Προσοχή, άλλο να χρηματοδοτούν κόμματα κι άλλο να χρηματίζουν πολιτικούς…

Προεκλογικά, ο Μπαράκ Ομπάμα έκανε το εξής απλό: Δημοσιοποίησε στο Διαδίκτυο, όλους όσους χρηματοδότησαν την καμπάνια του. Από τον απλό Αμερικάνο, έως τον ισχυρό κεφαλαιοκράτη. Έδωσε έτσι την ευκαιρία στον κόσμο να μάθει ποιος τον στηρίζει. Οι Αμερικανοί τον ψήφισαν όχι μόνο γιατί ήταν ο πρώτος Αφροαμερικάνος που διεκδίκησε την Προεδρία. Ούτε επειδή απλώς είναι ειλικρινής και μιλάει ωραία. Τον ψήφισαν κυρίως για το οικονομικό του πρόγραμμα, το οποίο ήταν προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις των δυνάμεων της νέας Οικονομίας που τον υποστήριζαν.

Τον ψήφισαν διότι τους έπεισε πως γνώριζε το δρόμο που γεννά ελπίδα για μια νέα δυναμική ανάπτυξης και ευημερίας που θα συνεργάζεται και δεν θα αντιμάχεται την ποιότητα της ζωής και το περιβάλλον που ζούμε. Και πως έχει και τα κατάλληλα… οχήματα για να τον ακολουθήσει. Ουδείς είχε την παραμικρή αμφιβολία πως θα έδινε τη μάχη για να περάσει ο νόμος για την πράσινη οικονομία. Ουδείς είχε την παραμικρή αμφιβολία πως τα ισχυρά λόμπι της «βρώμικης» παραγωγής θα αντιδρούσαν. Αλλά ο Ομπάμα δεν είχε τον παραμικρό ενδοιασμό να δώσει τη μάχη μέχρις εσχάτων για να επιβάλει την άποψή του. Είχε τη στήριξη της πλειοψηφίας των Αμερικανών πολιτών.

Πίσω στην Ελλάδα, τα μισόλογα, οι υποψίες, οι υπαινιγμοί ακόμα κυριαρχούν. Ο Κώστας Καραμανλής έχει μείνει να λέει πως το κόμμα του δεν πήρε χρήματα από το Siemens… Το ίδιο θα απαντούσε σε ερώτηση αν οι Έλληνες εφοπλιστές στο Σίτι του Λονδίνου χρηματοδότησαν το κόμμα του… Ή αν οι Έλληνες τραπεζίτες στήριξαν ή στηρίζουν το κόμμα του… Αναγκάζεται να διακινδυνεύσει να διαψευστεί, από φόβο μήπως υποστεί πολιτικό κόστος από την αποκάλυψη της αλήθειας. Αν και νέος πολιτικός αδυνατεί να αντιληφθεί τη νέα πραγματικότητα. Οι εποχές άλλαξαν. Οι πολίτες είναι σε θέση να γνωρίζουν αρκετά και να υποψιάζονται πολλά περισσότερα. Ενοχλούνται απ’ την υποκρισία.

Ο Θεόδωρος Πάγκαλος αν και πρεσβύτερος του Κώστα Καραμανλή δείχνει να έχει πιο φρέσκο μυαλό. Λέει διστακτικά και υπό τύπο ερωτήματος – από φόβο κι αυτός για μια κοινωνία που έχει εκπαιδευτεί να ζει με την υποκρισία και το ψέμα… – μήπως θα πρέπει να δούμε τα πράγματα διαφορετικά; Μήπως δεν είναι και τόσο κακό, τα κόμματα να πουν ανοικτά στον κόσμο ποιος τα χρηματοδοτεί και τα υποστηρίζει, αντί να το κάνουν εν κρυπτώ; Και να μη φοβούνται πως κάποιος Χριστοφοράκος ή Siemens θα τους «βγάλει τα άπλυτα στη φόρα;»

Είναι δυνατό να πιστέψει κανείς σήμερα πως τα κόμματα κι οι ηγεσίες τους δεν είναι εντολοδόχοι μεγάλων συμφερόντων; Είναι και παραείναι. Είναι όμως κι εντολοδόχοι των μικρών. Θυμίζουμε ότι στις σύγχρονες δημοκρατίες μια η ψήφος του εργάτη, μια και του κεφαλαιοκράτη. Άρα, οι πολιτικοί είναι εντολοδόχοι όλων. Οφείλουν να υπηρετούν τα συμφέροντα ΟΛΩΝ. Η ικανότητά τους κρίνεται από τον τρόπο να πετυχαίνουν το συμφέρον του ενός να είναι και συμφέρον του άλλου. Δύσκολη η ισορροπία, αλλά αυτή (πρέπει να) είναι η δουλειά τους. Και καμιά άλλη…