Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017
ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ

ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ

Η Χρυσούλα είναι διεθνολόγος. Γεννήθηκε το 1982 στο Ηράκλειο Κρήτης. Είναι απόφοιτη του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου και κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος (Master’s) στο αντικείμενο «Ευρωπαϊκό Δίκαιο και Πολιτική» που απέκτησε μετά από μονοετή κύκλο σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Portsmouth και της Χάγης. Αμέσως μετά έζησε 5 υπέροχους και άκρως εποικοδομητικούς μήνες ως stagier στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες. Αυτό το διάστημα αρθρογραφεί.
ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΣΤΥΛΙΑΝΑΚΗ
συγχωνευεται κι απορυθμιζεται η ερευνα

ΣΥΓΧΩΝΕΥΕΤΑΙ ΚΙ ΑΠΟΡΥΘΜΙΖΕΤΑΙ Η ΕΡΕΥΝΑ

Έντονες αντιδράσεις έχουν προκαλέσει οι εξαγγελίες του Υπουργείου Ανάπτυξης περί «αναδιάταξης του ερευνητικού ιστού» στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο της κατάργησης ή συγχώνευσης φορέων του Δημοσίου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα που αποφάσισε η κυβέρνηση, το Υπουργείο Ανάπτυξης ανακοίνωσε στις 3 Ιουνίου 2009 ότι «συγχωνεύονται σε ένα ενιαίο ερευνητικό κέντρο με δραστηριότητα στον τομέα ανθρωπιστικών και κοινωνικών επιστημών το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ) και το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ)».

Ως αναδιάταξη μεταξύ άλλων, θεωρείται ο ακρωτηριασμός του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, με την απομάκρυνση τριών Ερευνητικών Ινστιτούτων (Ινστιτούτο Βιολογικών Ερευνών & Βιοτεχνολογίας, Θεωρητικής & Φυσικής Χημείας, Οργανικής & Φαρμακευτικής Χημείας) και του Εθνικού Κέντρου Τεκμηρίωσης.

Οι σκοποί που εξυπηρετεί η εν λόγω «στρατηγική επιλογή της κυβέρνησης» όπως χαρακτηριστικά ονομάζεται, είναι σύμφωνα με το Υπουργείο Ανάπτυξης ο εξορθολογισμός, η οικονομία και η βελτίωση της έρευνας.

Τη γνώμη αυτή, δε συμμερίζεται στο ελάχιστο το Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΙΕ, το οποίο με ψήφισμα του υποστηρίζει ότι εκτός από μη σύννομες (δεν προηγήθηκε σχετική γνωμοδότηση του Εθνικού Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας όπως προβλέπει ο νόμος (Ν.1514/85 αρ.25) και είναι αντίθετες με τις εισηγήσεις της ειδικής επιτροπής του), οι εξαγγελθείσες μεταρρυθμίσεις κάθε άλλο παρά επιτυγχάνουν το σκοπό τους. Συγκεκριμένα, τονίζει ότι το μέτρο «προκαλεί παρατεταμένη και μεγάλης κλίμακας απορύθμιση της έρευνας σε όλα τα επίπεδα», «συνεπάγεται διασπάθιση πόρων και ανθρώπινων δυνάμεων, και μεγάλες απώλειες εισροών λόγω της αναπόφευκτης διακοπής ευρωπαϊκών προγραμμάτων» και «οπισθοδρομεί την έρευνα σε παρωχημένες αντιλήψεις μονομέρειας και μονοθεματικότητας».Χαρακτηρίζει μάλιστα το μέτρο ως «προϊόν ανεπίτρεπτης προχειρότητας, ερασιτεχνισμού και ανομολόγητων σκοπιμοτήτων».

Παράλληλα, η Διοίκηση και ο Σύλλογος προσωπικού του ΕΚΚΕ διαμαρτύρονται σθεναρά για το μέλλον που επιφυλάσσει η κυβέρνηση στο μοναδικό δημόσιο Ερευνητικό Κέντρο της χώρας στις κοινωνικές επιστήμες. Όπως υποστηρίζουν, δεν προηγήθηκε κανένας διάλογος μεταξύ των ερευνητικών κέντρων και της εποπτεύουσας αυτά αρχής (ΓΓΕΤ, Υπ. Ανάπτυξης) αλλά, «ακόμη και όταν τέσσερις μέρες πριν την απόφαση, ζητήθηκε ευθέως – και ενώπιον της ερευνητικής κοινότητας – από τον Γενικό Γραμματέα Έρευνας και Τεχνολογίας να διαψεύσει ή επιβεβαιώσει την φήμη περί κατάργησης του ΕΚΚΕ που ήδη κυκλοφορούσε, εκείνος εκτέθηκε ηθικά δηλώνοντας άγνοια». Επίσης δηλώνουν ότι  η πρωτοβουλία αυτή «συνεπάγεται την υποβάθμιση της κοινωνικής έρευνας και τη συρρίκνωση της ερευνητικής κοινότητας. Παράλληλα, σηματοδοτεί την αδιαφορία της Πολιτείας για τις κοινωνικές επιστήμες και καθιστά την επιβίωση και άνθησή τους στόχο ιδιαίτερα δυσπρόσιτο».

Τέτοιες πρωτοβουλίες είναι απορίας άξιες, τη στιγμή που σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα στην κατέχει επονείδιστες θέσεις στον τομέα της έρευνας, στην Ευρώπη των 27 (πέμπτη από το τέλος ως προς το σύνολο των δαπανών, ανεξαρτήτως προέλευσης (0,57% του ΑΕΠ) και προ-τελευταία ως προς τη δημόσια δαπάνη για την έρευνα (0,68% των δημοσίων δαπανών). Αντίστοιχες από το τέλος θέσεις κατέχει βάσει όλων των δεικτών που αφορούν στον αριθμό και το κόστος των απασχολουμένων στην έρευνα). Πόσο μάλλον, όταν τα υπό απειλή ερευνητικά κέντρα έχουν επιδείξει σημαντικότατο έργο, έχουν αξιολογηθεί και επιβραβευθεί επανειλημμένα.

Οι αλλαγές αυτές θα επιφέρουν ένα καίριο πλήγμα στη λειτουργία των ΕΙΕ και ΕΚΚΕ, ενώ γίνονται ερήμην των ερευνητών και χωρίς κανένα σχέδιο. Τόσο το ΕΙΕ, όσο και το ΕΚΚΕ, καλούν το Υπουργείο Ανάπτυξης να παγώσει την απόφαση του, και δηλώνουν αποφασισμένοι να μην υποχωρήσουν, αξιοποιώντας όλα τα νόμιμα μέσα για να περιφρουρήσουν ότι οικοδομήθηκε με τόσο κόπο στο πεδίο της έρευνας όλα αυτά τα χρόνια.