Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
συγχωρεση για τουσ… μετανιωμενουσ

ΣΥΓΧΩΡΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ… ΜΕΤΑΝΙΩΜΕΝΟΥΣ

Είναι εμφανές ότι ο Αλέκος Αλαβάνος έχει μετανιώσει που υπέδειξε τον Αλέξη Τσίπρα ως πρόεδρο του ΣΥΝ. Φρόντισε να το δείξει όταν αποφάσισε να πάει ο ίδιος στο debate των πολιτικών αρχηγών. Φροντίζει να το δείχνει σε κάθε δημόσια εμφάνιση του. Το έδειξε και στη συνεδρίαση της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ, την Πέμπτη, όταν αποχώρησε επιδεικτικά προειδοποιώντας πως αν μιλούσε θα έλεγε πολύ σκληρά πράγματα.

Ωστόσο, η μετάνοιά του – όσο κι αν δεν διατυπώθηκε ακόμα δημόσια – δεν θα φέρει τη συγχώρηση. Κατ’ επέκταση, ούτε εύκολα πίσω τους ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς που πίστεψαν στο εγχείρημα της «ανανέωσης» αλλά έμειναν με την προσδοκία. Ακόμα χειρότερα, τους πολίτες που αισθάνθηκαν ότι αγόρασαν ένα ωραίο περιτύλιγμα, χωρίς περιεχόμενο…

Τον Αλέξη Τσίπρα ο κόσμος δεν τον γνώριζε. Ούτε κι ήταν υποχρεωμένος να τον γνωρίζει. Ο Αλέκος Αλαβάνος όμως, ήταν υποχρεωμένος να γνωρίζει – πόσο μάλλον όταν είχε κατά νου να παραχωρήσει τη θέση του στο νεαρό πολιτικό. Αν δεν ήξερε ή δεν κατάλαβε, τότε ελέγχεται για ανικανότητα. Αν ήξερε και παρ’ όλα αυτά τον πρότεινε, τότε ελέγχεται για πολιτική υστεροβουλία. Κι έναντι των ψηφοφόρων της Κεντροαριστεράς κι έναντι των συντρόφων του μέσα στο κόμμα.

Με το ΠΑΣΟΚ να παραπαίει οι ψηφοφόροι της Κεντροαριστεράς ήταν έτοιμοι να δεχθούν οτιδήποτε καινούργιο. Κι ο κ. Αλαβάνος έσπευσε να τους το προσφέρει. Ο Αλέξης Τσίπρας φαινόταν να έχει όλες τις προδιαγραφές. Από την άλλη, όσο, ο ΣΥΡΙΖΑ ζούσε τη δημοσκοπική άνοιξη, ο Αλαβάνος είχε επικρατήσει κατά κράτος έναντι των εσωκομματικών «ανανεωτικών» του αντιπάλων. Αν τα ποσοστά αυτά καταγράφονταν και στην κάλπη θα ήταν ο πόλος ισχύος της Κεντροαριστεράς, έχοντας ως θεματοφύλακα στο κόμμα ένα νέο πολιτικό της απολύτου επιρροής του.

Τίποτα όμως δεν έγινε όπως το είχε σχεδιάσει. Ο νεαρός πολιτικός κι οι νεαροί συνεργάτες επέδειξαν αλαζονεία όταν απαντούσαν στις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για συνεργασία και ασέβεια σε παλαιότερους συντρόφους μέσα στο κόμμα. Μοιραία καλλιεργήθηκε κλίμα δυσφορίας εντός που άρχισε να διαχέεται κι εκτός κόμματος.

Η κατάσταση επιδεινώθηκε από τις πολιτικά άστοχα επιλογές με τα «Δεκεμβριανά», την οικονομική κρίση και το Βατοπαίδι. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν απέκρουσε τις κατηγορίες ΚΚΕ και ΛΑΟΣ ότι «χαϊδεύει τα αυτιά των νέων», ανακάλυψε την έξοδο από την οικονομική κρίση αποκλειστικά στην κατάργηση του Συμφώνου Σταθερότητας και μοίραζε εξίσου τις ευθύνες για το Βατοπαίδι σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

Εκτός των άλλων, ο Αλέκος Αλαβάνος ελέγχεται και για αδυναμία κατανόησης του πολιτικού περιβάλλοντος και χάραξης στρατηγικής. Πλέον θα ελέγχεται και για την πρόθεσή του να μεταθέσει τις ευθύνες της ήττας αλλού…