Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
παπαγαλοι επικοινωνιασ

ΠΑΠΑΓΑΛΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

 

Οι πάσης φύσεως εκλογικές αναμετρήσεις είναι η χαρά των επικοινωνιολόγων και των διαφημιστών. Είναι η ώρα που κρίνονται οι ικανότητές τους, δοκιμάζεται η εφευρετικότητά τους, αξιολογείται το πολιτικό τους αισθητήριο. Ουδείς – πολύ περισσότερο οι πολιτικοί – αμφισβητούν τη χρησιμότητά τους σε μια εποχή που κατακλύζεται από εικόνες και συμβολισμούς, που κινείται γρήγορα και εντατικά και τα συναισθήματα εναλλάσσονται χωρίς την ουσιαστική παρεμβολή της λογικής και της περίσκεψης.

Σε αυτό το πλαίσιο, επικοινωνιολόγοι και διαφημιστές αναβιβάζονται σε σύγχρονους «μεσσίες» που, υπό προϋποθέσεις, μπορούν να καθορίσουν ένα εκλογικό αποτέλεσμα, επιβάλλοντας την επικοινωνία σε βάρος της πολιτικής. Πρόκειται για άλλη μια πλάνη που εντέχνως καλλιεργείται απ’ τους ίδιους… Μια παγίδα στην οποία με ευκολία πέφτουν πολιτικοί ανεπαρκείς που αδυνατούν να διακρίνουν τη σχέση αλληλεπίδρασης επικοινωνίας και πολιτικής, που έχουν αποδεχθεί νομοτελειακά την επικράτηση της επικοινωνίας και που παραδίδονται ως βορά στις διαθέσεις και τα τερτίπια των λογής «γκουρού» που παρασιτούν στις παρυφές του πολιτικού συστήματος.

Η αλήθεια όμως είναι αμείλικτη. Η επικοινωνία δεν είναι πολιτική. Ούτε η πολιτική, επικοινωνία. Πολιτική κι επικοινωνία συνυπάρχουν και συνεργάζονται αρμονικά, μόνο όταν η δεύτερη τίθεται στην υπηρεσία της πρώτης – υπό την προϋπόθεση ότι πολιτική, όπως και κάθε προϊόν προς επικοινωνία, υπάρχει… Ως εκ τούτου, είναι σαφές πως όπως η επικοινωνία δεν είναι σε θέση να παράγει προϊόντα, έτσι και δεν παράγει πολιτική. Κατά συνέπεια, αυτό καθεαυτό το «προϊόν της πολιτικής» έχει τον πρώτο λόγο. Κι η επικοινωνία καλείται να το αναδείξει με τον καλύτερο και αποτελεσματικότερο τρόπο.

Ενόψει λοιπόν των ευρωεκλογών και του βομβαρδισμού διαφημιστικών μηνυμάτων που θα δεχθούν τις προσεχείς τρεις εβδομάδες, είναι στη διακριτική ευχέρεια των ψηφοφόρων να διακρίνουν, αν υπάρχει και ποιας ποιότητας είναι, «το προϊόν της πολιτικής» που επικοινωνούν οι διαφημιστές. Είναι στη διακριτική τους ευχέρεια να διακρίνουν κι αν «το προϊόν της πολιτικής» σχετίζεται με τις Ευρωεκλογές. Διότι, καλώς ή κακώς, την 7η Ιουνίου οι Έλληνες πολίτες ψηφίζουν για την Ευρώπη που θέλουν. Και ψηφίζουν αυτούς που θεωρούν ικανότερους να την αναδιαμορφώσουν και να την προφυλάξουν, από μια νέα κατάσταση που απειλεί να μεταβάλει προς το αρνητικότερο, τις έως σήμερα «παραδοχές» και «κεκτημένα» μεγάλης μερίδας των Ευρωπαίων πολιτών.