Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝΔΡΕΟΥ

Ο Κωνσταντίνος Ανδρέου είναι συγγραφέας.
φοβαται ο γιαννησ το θεριο…

ΦΟΒΑΤΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟ ΘΕΡΙΟ…

Όπως ήταν αναμενόμενο και με τον αέρα της πρωτιάς, την επομένη των εκλογών ο ΣΥΡΙΖΑ μίλησε για αναντιστοιχία  λαϊκής βούλησης και κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης των κομμάτων και ζήτησε εκλογές. Το πόσο όμως το εννοεί πραγματικά ότι τις θέλει μένει να αποδειχθεί, γιατί μια σειρά από λόγοι μας οδηγούν να συμπεράνουμε πως πιθανότατα δεν είναι παρά ένα ακόμη αντιπολιτευτικό πυροτέχνημα εκ του ασφαλούς.

Ας μη μείνουμε στην ούτως ή άλλως τραβηγμένη απ’ τα μαλλιά συνταγματική ερμηνεία περί απώλειας της δεδηλωμένης η οποία μπορεί να χαθεί μόνο σε εθνικές εκλογές ή ήττα σε ψήφο εμπιστοσύνης και ας δούμε τους νέους συσχετισμούς που δημιουργήθηκαν και αν αυτοί δίνουν κυβερνητική λύση, στην περίπτωση που στις επόμενες εκλογές διατηρηθούν ως έχουν. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ απώλεσαν μεγάλο μέρος των δυνάμεών τους, ωστόσο το άθροισμά τους είναι αρκετά πάνω από το ποσοστό που παρά την κρίση, παρά το χάϊδεμα αυτιών, παρά τις υποσχέσεις σε όλους και για όλα, έπιασε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Γεγονός είναι ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν επιθυμεί να αθροίζονται τα ποσοστά της συγκυβέρνησης. Ωστόσο είναι νομοτέλεια να αθροίζονται, αφού Σαμαράς και Βενιζέλος, έχουν ταυτίσει σε μεγάλο βαθμό τις πολιτικές τους επιλογές και κυρίως, όπως οι ίδιοι λένε, τις ανελαστικές εθνικές προτεραιότητες.

Τι μπορεί λοιπόν να προκύψει σε μια ενδεχόμενη αναμέτρηση με αφορμή την εκλογή προέδρου της Δημοκρατίας σε μερικούς μήνες από τώρα; Πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ, φυσικά χωρίς αυτοδυναμία και προς αναζήτηση συμμάχων. Εν δυνάμει σύμμαχοι, η κατεδαφισμένη και διχασμένη ΔΗΜΑΡ, και οι ιδεολογικά αντίπαλοι αλλά σύμμαχοι στο πάλαι ποτέ αντιμνημονιακό μέτωπο, «Ανεξάρτητοι Έλληνες».

Πόσο όμως είναι πιθανό αυτό να γίνει όταν τα κόμματα αυτά μετά τη συντριβή που υπέστησαν, αφ’ ενός μπορεί μετά από πολωτικές εθνικές εκλογές να μην υπάρχουν, και αν υπάρχουν οι δυνάμεις τους ακόμα και αν θέλουν να συμμαχίες, να μην επαρκούν. Το πιο πιθανό είναι να κοιτάξουν, κάνοντας ακραία αντιπολίτευση, να ανακτήσουν μέρος από το χαμένο έδαφος και να αφήσουν για το μέλλον φθοροποιές κυβερνητικές συνεργασίες. Άρα μιλάμε, πως μπορεί να έλθει ο ΣΥΡΙΖΑ πρώτο κόμμα, αλλά έτσι όπως εμφανίζεται ο πολιτικός χάρτης να αποδειχθεί κόμμα πολιτικά ανάδελφο και είτε να οδηγηθεί σε επιστροφή της εντολής, είτε να οδηγηθεί σε αυτοκτονική συνεργασία με τους πολιτικούς του αντιπάλους.

Ούτως ή άλλως ο πολυκερματισμός του συστήματος δεν μπορεί με τα δεδομένα που έχουν διαμορφωθεί να δώσει αυτοδύναμες κυβερνήσεις. Μια λύση θα ήταν να βρεθεί η προεδρική πλειοψηφία από τη σημερινή βουλή, κάτι που είναι αριθμητικά εφικτό, πολιτικά όμως για τη ΝΔ και τον πρωθυπουργό θα ήταν ομολογία φόβου και ήττας. Και φυσικά θα ενίσχυε περαιτέρω τον ΣΥΡΙΖΑ. Άρα το πιθανότερο είναι να έχουμε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες λόγω προεδρικής εκλογής στις αρχές του επόμενου χρόνου, έστω κι αν στην πραγματικότητα δεν την επιθυμούν οι δύο μονομάχοι.