Σάββατο, 25 Νοεμβρίου 2017
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ

Ο Δημήτρης Ρέππας γεννήθηκε το 1952. Είναι οδοντίατρος, πτυχιούχος του Πανεπιστημίου Αθηνών. Το 1974 εντάχθηκε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το 1975 εκλέχθηκε Πρόεδρος του Συλλόγου Φοιτητών της Οδοντιατρικής Σχολής και μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδας (ΕΦΕΕ), στις πρώτες μετά τη Δικτατορία ελεύθερες εκλογές των φοιτητικών οργάνων. Από το 1976 έως 1981 ήταν Γραμματέας αναπληρωτής της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το 1981 εκλέγεται για πρώτη φορά Βουλευτής Αρκαδίας. Το 1984 εκλέχθηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το 1993 εκλέχθηκε μέλος του Προεδρείου της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στις 22 Ιανουαρίου 1996 αναλαμβάνει Υπουργός Τύπου & Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Ο Πρωθυπουργός του αναθέτει τη θέση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου. Τη θέση αυτή διατηρεί μετά τις εθνικές εκλογές του 1996 και του 2000 μέχρι τον Οκτώβριο του 2001, επί έξι χρόνια. Τον Οκτώβριο του 2001 εκλέγεται μέλος του Εκτελεστικού Γραφείου της Κεντρικής Επιτροπής, μετά το 6ο Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Στις 24 Οκτωβρίου 2001 αναλαμβάνει Υπουργός Εργασίας & Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Θέση που διατηρεί μέχρι τις εκλογές του Μαρτίου 2004. Κατά τη διάρκεια της υπουργικής θητείας του διετέλεσε μέλος της οκταμελούς Κυβερνητικής Επιτροπής και άλλων κυβερνητικών οργάνων. Ανέλαβε σειρά νομοθετικών και κοινωνικών πρωτοβουλιών στους τομείς της ενημέρωσης, της απασχόλησης και της κοινωνικής ασφάλισης.
Το πρώτο εξάμηνο του 2003, στο πλαίσιο της Ελληνικής Προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, άσκησε τα καθήκοντα του Προέδρου του Συμβουλίου Υπουργών Κοινωνικών Υποθέσεων.
Στις 7 Μαρτίου 2004 εκλέγεται και αναλαμβάνει καθήκοντα Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑ.ΣΟ.Κ., θέση στην οποία επανεκλέγεται από τους συναδέλφους του Βουλευτές και το 2006 διατηρώντας αυτή την ιδιότητα καθ' όλη την κοινοβουλευτική περίοδο, μέχρι τις εκλογές του Οκτωβρίου 2009. Με την ιδιότητα αυτή συμμετείχε στα κορυφαία όργανα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. (Πολιτικό Συμβούλιο, Κοινοβουλευτικό Συμβούλιο και Εθνικό Συμβούλιο).
Στις 4 Οκτωβρίου 2009 εκλέγεται και αναλαμβάνει Υπουργός Υποδομών, Μεταφορών & Δικτύων.
Στις 27 Ιουνίου 2011 ορκίζεται Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.
Ως Υπουργός και ως Βουλευτής έχει συμμετάσχει σε πολλά Διεθνή Συνέδρια και έχει εκπροσωπήσει την Ελλάδα και το ΠΑ.ΣΟ.Κ. σε Διεθνείς Οργανισμούς και Εκδηλώσεις. Έχει δημοσιεύσει πολλές μελέτες - άρθρα και το βιβλίο «Πρόσωπο με πρόσωπο με τα Μέσα Ενημέρωσης» (Εκδόσεις Καστανιώτη).
Είναι παντρεμένος και έχει δύο παιδιά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΡΕΠΠΑΣ
το μηνυμα τησ καλπησ για πασοκ-κεντροαριστερα

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΗΣ ΚΑΛΠΗΣ ΓΙΑ ΠΑΣΟΚ-ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ

1.    Ποιο ΠΑΣΟΚ για ποια Κεντροαριστερά

Σε παρέμβασή μου πριν από τις εκλογές στις 15 Μαΐου 2014 μεταξύ των άλλων έχω γράψει: « Το ΠΑΣΟΚ, ας μην έχει το άγχος των δημοσκοπήσεων, ας μην επιδίδεται σε προσδιορισμό του ύψους του πήχη κατά το δοκούν. Το αποτέλεσμα των εκλογών, ασχέτως ποσοστού, θα είναι κακό αν το ΠΑΣΟΚ συνεχίσει να πορεύεται όπως τώρα και θα είναι καλό αν βγάλει τα συμπεράσματά του και από την επόμενη κιόλας ημέρα αναλάβει τις αναγκαίες πρωτοβουλίες με αλλαγή πολιτικής στάσης».
Η ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς και κατά μείζονα λόγο του ΠΑΣΟΚ μπορεί να επιτύχει μόνο με όρους συμμετοχής της βάσης και όχι με όρους κορυφής ή συμφωνίας αξιωματούχων μέσω επικοινωνιακής επιβολής τους στη δημόσια ζωή. Αυτό προϋποθέτει πάνω απ’ όλα αξιόπιστη σχέση της ηγεσίας με τη βάση που στηρίζεται στην αλήθεια και μόνο.

Η αλήθεια είναι ότι το ΠΑΣΟΚ απώλεσε περίπου 400 χιλιάδες ψήφους σε σχέση με το 2012, υποχώρησε κατά 35% ως προς την ποσοστιαία δύναμη που είχε στις προηγούμενες εκλογές και αναδείχθηκε για πρώτη φορά, από την ίδρυσή του, στην τέταρτη θέση και μάλιστα με  μονοψήφιο εκλογικό ποσοστό.

Η θριαμβολογία της ηγετικής ομάδας θα μου ήταν κατανοητή, μόνο για την αντοχή του ΠΑΣΟΚ εφόσον δήλωνε ταυτοχρόνως πως έλαβε το μήνυμα και σχεδιάζει ριζική αλλαγή πλεύσης.

Αντιθέτως, με δηλώσεις της μας παραπέμπει στην ιστορία του Χότζα και στον τρόπο που έκανε την καλύβα να φαίνεται ευρύχωρη. Αν έπρεπε να κοιτά κάπου η ηγετική ομάδα, δεν είναι το κάτω των δημοσκοπήσεων αλλά το πάνω των εκλογικών αναμετρήσεων του παρελθόντος. Είναι λυπηρό, στα όρια της ιστορικής στρέβλωσης, αυτό που συνέβη κατά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων.
Για όλα τα κόμματα υπήρχε η συγκρίσιμη στήλη των εκλογικών αποτελεσμάτων του 2012 με εξαίρεση το ΠΑΣΟΚ. Η αναφορά των αποτελεσμάτων της Ελιάς του 2014 με κενή την κάρτα για τα αποτελέσματα του ΠΑΣΟΚ του 2012 φανερώνει πως η ηγετική ομάδα ερμηνεύει αντίστροφα την ψήφο προς την ΕΛΙΑ σε σχέση με την πραγματικότητα. Η ψήφος μου στο ΠΑΣΟΚ ήταν ψήφος για αλλαγή πορείας και όχι ψήφος έγκρισης της πολιτικής και της στάσης του ΠΑΣΟΚ. Πιστεύω πως το ίδιο ακριβώς ισχύει για ένα σημαντικό ποσοστό ψηφοφόρων της ΕΛΙΑΣ. Πιστεύω, επίσης, πως αν στις πρόσφατες εκλογές κατέρχονταν το ΠΑΣΟΚ ως ΠΑΣΟΚ και η ΕΛΙΑ με τις άλλες, εκτός του ΠΑΣΟΚ, δυνάμεις της, θα είχαμε πλήρη αποκάλυψη των πραγματικών μεγεθών. Κι όμως, το ΠΑΣΟΚ με αυτή την ιστορική πορεία και καταγραφή, εμφανίστηκε στις εκλογές ως ισοϋψής εταίρος με θνησιγενείς πολιτικές κινήσεις.

2.    Συνέδριο ΠΑΣΟΚ για την επανίδρυση της Παράταξης

Το εκλογικό αποτέλεσμα επιβάλλει στο ΠΑΣΟΚ  να προχωρήσει αμέσως σε ένα ιδρυτικό συνέδριο παράταξης. Το συνέδριο αυτό θα είναι ανοικτό και αντιπροσωπευτικό με τις εγγυήσεις μιας κοινά αποδεκτής οργανωτικής επιτροπής.
Εξ’ ορισμού συμμετέχουν σ’ αυτό όλοι ανεξαιρέτως εφόσον το επιθυμούν.
Το περιεχόμενό του θα εστιαστεί σε δύο κυρίως θέματα:
α) την κομματική έκφραση του χώρου (όνομα, σύμβολα) για τα οποία θα αποφασίσει το συνέδριο
β) την φυσιογνωμία και την πολιτική στάση, το πρόγραμμα και τις συμμαχίες.

Δεν μπορεί να συγκροτηθεί Συνέδριο για όποιας μορφής νέο κομματικό φορέα αν δεν προηγηθεί Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, που ως αυτόνομο και αυτοκυρίαρχο θα αποφασίσει για τον εαυτό του.

Δε νοείται η παράκαμψη του ΠΑΣΟΚ, της ιστορίας και της παρακαταθήκης του ώστε να ιδιοποιηθούν τον πολιτικό χώρο σχήματα και παράγοντες που θεωρούν ότι η παράταξη τους ανήκει. Διαφορετικά, η ρήξη είναι αναπόφευκτη και οριστική. Η χώρα έχει ανάγκη από έναν φορέα της σύγχρονης σοσιαλιστικής Αριστεράς και σ’ αυτό καταλύτης μπορεί να είναι μόνο το ΠΑΣΟΚ, των Αρχών του και της βάσης του.

3.    Προοδευτική Προγραμματική Συμφωνία

Το ΠΑΣΟΚ υπάρχει όχι για τον εαυτό του και τα στελέχη του αλλά για τη χώρα και τους πολίτες.

Οφείλει να συμβάλει στην ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, όχι με τη διαμόρφωση του τρίτου πόλου, αλλά του ενός εκ των δύο ισχυρών πόλων που λειτουργούν σχηματικά ως Αριστερά και Δεξιά, όπως σε όλες τις προηγμένες δημοκρατίες.

Το πολιτικό σύστημα είναι διπολικό με επιμέρους αποχρώσεις έως και σημαντικές διαφορές στο εσωτερικό κάθε πόλου, δεν είναι τριπολικό.

Πριν από δέκα μήνες, στο συνέδριο του ΙΣΤΑΜΕ στις 3/9/2013 είχα διατυπώσει ευθέως την πρότασή μου για τη νέα Κεντροαριστερά. Αυτό το εγχείρημα δεν μπορεί να αποκλείει εξ’ ορισμού το κόμμα που στεγάζει το μεγαλύτερο ποσοστό αυτών που αυτοχαρακτηρίζονται κεντροαριστεροί.

Μεταξύ άλλων, σε αυτή την παρέμβασή μου έγραφα: «Το ΠΑΣΟΚ πρέπει να είναι ανοικτό στο ενδεχόμενο της προοπτικής σύμπραξης για το σχηματισμό κυβέρνησης με το ΣΥΡΙΖΑ αν οι συνθήκες το επιβάλλουν». Δεν ξεχνώ την ανιστόρητη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ περί Πινοσέτ και χούντας, ούτε την αγαστή σύμπνοια στο «κίνημα αγανακτισμένων» ναζί και αναρχικών, δεξιών και αριστερών και ακόμη δεν μου διαφεύγει το ότι με την παρασκηνιακή ενεργοποίηση μηχανισμών και συμφερόντων ένας πρωθυπουργός οδηγήθηκε σε παραίτηση και μια χώρα σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις, εν μέσω εμφυλιοπολεμικού κλίματος, μόνο και μόνο για να επιβληθεί το επιθυμητό κυβερνητικό status. Διατηρώ τις απόψεις μου για το προγραμματικό κενό του ΣΥΡΙΖΑ, του οποίου η κυβερνητική ετοιμότητα δεν πείθει. Αν όμως η λαϊκή εντολή δοθεί προς αυτή την κατεύθυνση, το ΠΑΣΟΚ οφείλει να κάνει τις επιλογές του. Τούτων δοθέντων δεν βρίσκω ορθή ούτε τη μονοσήμαντη προς το ΣΥΡΙΖΑ πολιτική κριτική της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, την ίδια ώρα που ευνουχίζει τον αντιπαραθετικό λόγο της προς την Δεξιά.
Η χώρα έχει ανάγκη από:

– ρήξεις αλλά με δημοκρατία,
-ανατροπές αλλά με δημιουργία,
-αλλαγές αλλά με ασφάλεια.

Αυτή η προοπτική μπορεί να στηριχθεί σε ένα ευρύ μέτωπο προοδευτικών δυνάμεων στη βάση μιας προγραμματικής συμφωνίας σε τέσσερις βασικούς τομείς:

α. Περιφρούρηση της πολιτικής και των δημοκρατικών θεσμών απέναντι στην αμφισβήτηση του Κοινοβουλευτισμού και τη διαπλοκή συμφερόντων.
β. Διασφάλιση του ευρωπαϊκού κεκτημένου απέναντι σε πρακτικές περιθωριοποίησης της χώρας και διολίσθησης στη δραχμή.
γ. Στήριξη των δημιουργών για μια παραγωγική και ανταγωνιστική Ελλάδα απέναντι στον κρατισμό και την κρατικοδίαιτη διαφθορά.
δ. Σύναψη νέου κοινωνικού συμβολαίου, με ανάδειξη της ατομικής και συλλογικής ευθύνης και υπεράσπιση των δικαιωμάτων απέναντι στη μεσαιωνική αντίληψη για τα αγαθά της παιδείας, της υγείας, της εργασίας και της ασφάλισης.
Η πορεία του ΠΑΣΟΚ και η πορεία της Κεντροαριστεράς είναι απόλυτα συνυφασμένες: ή κερδίζουν και οι δύο ή χάνουν και οι δύο. Ποιοι θέλουν το πρώτο και ποιοί το δεύτερο; Ζητείται απόδειξη.