Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΠΛΕΤΑ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΠΛΕΤΑ

Η Παναγιώτα Μπλέτα γεννήθηκε στην Λακωνία ενώ μεγάλωσε στο Χαλάνδρι. Σπούδασε στη Νέα Υόρκη:
ΜΒΑ - Μεταπτυχιακός τίτλος στη Διοίκηση και Οργάνωση Επιχειρήσεων, New York Institute of Technology BSc Marketing-Management - Πτυχίο στην Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων και Marketing, City University of New York
Δραστηριοποιήθηκε έντονα στο χώρο της Τοπικής αυτοδιοίκησης όπου και διακρίθηκε:
Αντιδήμαρχος Χαλανδρίου - Πρόεδρος των Δημοτικών Επιχειρήσεων Πολιτισμού και Ανάπτυξης στο Δήμο Χαλανδρίου, Δημιουργίαπρώτου Δημοτικού Κ.Ε.Π. στην Ελλάδα –Κ.Ε.Π. Χαλανδρίου
Υποψήφια Νομάρχης-Nομός Λακωνίας -Επικεφαλής Νομαρχιακής Παράταξης - Δημιουργία πρότυπου Newsletter, που αφορούσε ταΕυρωπαϊκά προγράμματα σε σχέση με τηνΠεριφέρεια και συνέβαλλε ουσιαστικά στην απορρόφησή τους.
Συνεργάστηκεεπαγγελματικά με μεγάλους ελληνικούς και ξένους επιχειρηματικούς ομίλους, που δραστηριοποιούνται στο χώρο των call centers, έρευνας, επικοινωνίας,εκπαίδευσης, καθώς και εστίασης αναλαμβάνοντας υψηλές διοικητικές θέσεις:
Σχεδίασε και υλοποίησε projects με σημαντικά ωφέλιμη αξία για το Ελληνικό κοινό –Γραμμή Ενημέρωσης σεισμόπληκτων0800-18000, Γραμμή Εξυπηρέτησης Πολιτών 1464 κτλ
Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με την αρθρογραφία και τησυγγραφή. Έχουν εκδοθεί: το πολιτικό βιβλίο «ΟΙ ΠΕΝΗΝΤΑ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ», το οικονομικό δοκίμιο«ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ» και τρεις ποιητικές της συλλογές «ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ», «UNFUCK THE WORLD» (έχει εκδοθεί και στα αγγλικά)και «ΓΥΜΝΕΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ».
ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΠΛΕΤΑ
σταυρωση η πολιτικη πραξη τησ αυτοθυσιασ

ΣΤΑΥΡΩΣΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΘΥΣΙΑΣ

H μη παθολογική αυτοχειρία γίνεται εν συνειδήσει και  λογίζεται ως συμβολική πράξη μαρτυρίου. Η πράξη αυτή  αποτελεί  συνήθως ένα τελετουργικό αποπομπής των κακών παραγώγων της εξουσίας, λαμβάνει χώρα μπροστά σε ένα απαθές πλήθος νοημόνων και μη νοημόνων και θεμελιώνει το εναρκτήριο λάκτισμα στην αποποινικοποίηση της αλτρουικής σκέψης και των ανθρώπινων συναισθημάτων.

Η απόγνωση είναι η αιτία της μη παθολογικής αυτοκτονίας, η οποία ενσαρκώνει νοητικά συναισθήματα αγωνίας και πάλης απέναντι στην ανθρώπινη αδικία. Στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτός που αυτοκτονεί δεν είναι παράφρονας αλλά απεγνωσμένος, που  προτάσσει την απόγνωσή του, ως αίτημα πολιτικής πράξης στην εντροπίατης εξουσίας.Και αυτό γιατί ηαποσυνθεμένη εξουσία δίνει προτεραιότητα στη συμμόρφωση και όχι στον άνθρωπο.

Η απόγνωση είναι η αντανακλαστική επανάσταση στον αποχαρακτηρισμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων, από τους εκμεταλλευτές της  φυσική ς και ηθικής υπόστασης του ανθρώπου.

Η ίδια η Σταύρωση ως ηθική αυτοχειρία αποτελεί πολιτική πράξη αυτοθυσίας .προκειμένου για την εξασφάλιση της προσωπικής, κοινωνικής και πολιτικής ελευθερίας του ανθρώπου.

Η διάκριση του κακού και του καλού δεν αποτελεί γνώρισμα του χαρακτήρα των ανθρώπων. Δεν γεννιόμαστε γνωρίζοντες να ξεχωρίζουμε το καλό από το κακό. Ο χαρακτήρας δεν αποτελεί υποκείμενο της ηθικής όπως μας διδάσκει η Αγγλοσαξονική φιλοσοφία, δεν περιχαρακώνεται στις αυτοφυείς   καλές και κακές αποκλίσεις, αλλά καλλιεργείται, μαθαίνει σε αυτές μέσω των πολιτικών συστημάτων.

Άρα στην βάση της ηθικής πυραμίδας αξιών, πάνω στην οποία θα πρέπει να στηρίζεται το όποιο πολιτικό σύστημα, δεν θα πρέπει να υπάρχει διάκριση μεταξύ του καλού και του κακού, αλλά αγάπη προς τον άνθρωπο.«Το κυριότερο πράγμα είναι να αγαπάς τους άλλους σαν τον εαυτό σου, αυτό είναι το παν, τίποτε άλλο δεν χρειάζεται» κατάθεσε ο Ντοστογιέφσκι .

Το ίδιο πόρισμα πραγματεύεται και η Σταύρωση, που ως διαχρονικό πολιτικό κίνημα,   επιχειρεί να αναδιατάξει  τον άξονα των συναισθηματικών ημισφαιρίων της πολιτικής σφαίρας, με την απεμπόληση του πόνου και της απόγνωσης, σε έναν κόσμο που κινδυνεύει από την σήψη της ανθρωπιστικής του συνείδησης.

Η ηθική τρομοκρατία του πόνου και της απόγνωσης, έχει ως στόχο την αναβάθμιση της Δημοκρατίας, μέσα από την εξάλειψη των ανισοτήτων.

Η Σταύρωση αποτελεί το πρώτο, μεγαλύτερο και αποτελεσματικότερο «τρομοκρατικό χτύπημα» στην πολιτική ιστορία της «δίδυμης ανθρωπότητας»…

Εκατοντάδες χιλιάδες μικροί «μεσσίες» από την Παλαιστίνη και την Ινδία μέχρι την Ελλάδα, που καταδικάστηκαν να παρατηρούν , ως αυτόπτες μάρτυρες, , τον εαυτό τους και τον συνάνθρωπο τους να απανθρακώνει την αξιοπρέπεια του καθημερινά, αποφασίζουν να πάρουν την μοίρα στα χέρια τους και να απανθρακώσουν την φυσική τους ύπαρξη στο «Τέμενος των Αξιών»…

Το αίμα συναντά το αίμα στο «Τέμενος του Σινά» αλλιώς πως θα ξεκίναγαν οι επαναστάσεις βελτίωσης του ανθρώπινου είδους, οι δράσεις καταπολέμησης των ανθρώπινων ανισοτήτων, η αντίσταση στην πραγματική τρομοκρατία…

Το άρθρο δημοσιεύεται στο www.nobile.gr