Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ

Ο Παναγιώτης είναι κατά βάση δημοσιογράφος, αν και τα τελευταία χρόνια ασχολείται ευρύτερα με την επικοινωνία. Γεννήθηκε στην Αθήνα, αλλά μεγάλωσε στο Ηράκλειο Κρήτης.
Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις, και έκανε μεταπτυχιακό στις Στρατηγικές Σπουδές. Ως πολιτικό επιστήμονα και διεθνολόγο τον κέρδισε η δημοσιογραφία, όπου σε αυτήν βρήκε και τον κατάλληλο τρόπο έκφρασης των όσων σπούδασε και του άρεσε να ασχολείται. Επί μια δεκαετία εργάστηκε στην τηλεόραση (ΕΤ2, ΕΤ3, POLIS, ΣΚΑΙ) ως ρεπόρτερ, παρουσιαστής και αρχισυντάκτης εκπομπών, στο ραδιόφωνο (ΑΝΤ1, PLANET), στον περιοδικό Τύπο (ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, ΚΕΦΑΛΑΙΟ, ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ). Από το 1996 μέχρι και τον Ιούλιο του 2013 υπήρξε πολιτικός και διπλωματικός συντάκτης στην εφημερίδα ΕΞΠΡΕΣ κι από το 2004 ο βασικός συντελεστής της στήλης γνώμης «ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣ». Επί σειρά ετών αρθρογραφεί στα περιοδικά ΕΠΙΛΟΓΗ και ΤΑΣΕΙΣ, ενώ από τον Ιούνιο του 2009 διατηρεί το new-Deal, το οποίο ίδρυσε μαζί με τον Αλφόνσο Βιτάλη.
Από το καλοκαίρι του 2012 ασχολείται πιο οργανωμένα με την πολιτική και εταιρική επικοινωνία, ως διευθύνων σύμβουλος της Apertus Alveo Communications...
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΑΥΡΙΔΗΣ
συγκυβερνηση με τουσ κορυφαιουσ του πασοκ

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΟΡΥΦΑΙΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Προτού η Ευρώπη αφήσει την Ελλάδα να χρεοκοπήσει και να γεμίσουν οι τσέπες των κερδοσκόπων που έχουν στοιχηματίσει πολλά στην ελληνική πτώχευση, ο Γιώργος Παπανδρέου προέβη σε ένα πρωτοφανή και πολιτικά παρακινδυνευμένο ελιγμό. Η πρωτοβουλία του να συζητήσει με τον Αντώνη Σαμαρά το ενδεχόμενο συγκρότησης κυβέρνησης εθνικής ενότητας, αποδείχθηκε πως δεν ήταν μια πρόσκληση συστράτευσης στην Αντιπολίτευση, αλλά μια πρόσκληση συστράτευσης στα κορυφαία στελέχη του ΠΑΣΟΚ με απώτερο στόχο την επανασυσπείρωση της κυβερνητικής παράταξης που βρισκόταν σε αναβρασμό.

Τα περί συγκυβέρνησης με όλα τα χαρακτηριστικά της δραματικότητας που προσδόθηκαν με το θρίλερ των εκατέρωθεν διαρροών, μπορεί να απαντούσε στην απαίτηση των δανειστών για συναίνεση, αλλά ουσιαστικά επιβάλλονταν από την πραγματικότητα που απαιτούσε τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα με την αξιοποίηση έμπειρων και μπαρουτοκαπνισμένων στελεχών “πρώτης γραμμής” σε κρίσιμα κυβερνητικά πόστα.

Δεδομένου ότι το πολιτικό σύστημα στην πλειονότητα του έχει αποδεχθεί τη διαδικασία του δανεισμού της χώρας και άρα τη λογική των σκληρών όρων που τον συνοδεύουν, το ζητούμενο για την νέα κυβέρνηση είναι, αφενός η εφαρμογή του μεσοπρόθεσμου προγράμματος και αφετέρου η επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου, με στόχο να αποτινάξει το ζυγό του χρέους και να απελευθερώσει την ελληνική οικονομία από τα δεσμά που πνίγουν την παραγωγική της δυνατότητα.

Ιδιαίτερα, η “επαναδιαπραγμάτευση” του Μνημονίου υπερβαίνει τον κίνδυνο της μη καταβολής της 5ης δόσης που θα γίνει με την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου προγράμματος (ήδη χθες ψηφίστηκε στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής) και συναντά το ζητούμενο ενός πολιτικού συμβιβασμού που αρχίζει πλέον να συζητά, στο σύνολο της, η Ευρώπη, υπό το βάρος των κοινωνικών αντιδράσεων που προκαλεί σε όλα τα κράτη – μέλη η ανεξέλεγκτη δράση του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Σε αυτή τη νέα συζήτηση που ανοίγει πλέον στην ΕΕ, η Ελλάδα πρέπει να συμμετάσχει με τις καλύτερες δυνάμεις της και τα ικανότερα στελέχη της. Είναι προφανές ότι “η λογική της παρέας” την οποία κατήγγειλε η Βάσω Παπανδρέου, δεν αποδίδει. Ούτε βεβαίως ο μύθος των “τεχνοκρατών” που θα αναλάβουν με “κρύο αίμα” και χωρίς το βάρος του πολιτικού κόστους να λαμβάνουν αποφάσεις.

Η νέα κυβέρνηση Παπανδρέου θα μετρηθεί εκ του πολιτικού αποτελέσματος, ώστε να εκτονωθεί η ένταση της “πλατείας” – που είναι και το βασικό ζητούμενο. Και η “πλατεία” δεν θα εκτονωθεί με την εναλλαγή προσώπων σε ένα κυβερνητικό σχήμα, αλλά με την ισχυρή πεποίθηση ότι θα υπάρξει επιτέλους δικαιοσύνη στην κατανομή των οικονομικών θυσιών και προοπτική ανάπτυξης που θα εξασφαλίσει θέσεις εργασίας.