Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017
ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ

ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ

Ο Κώστας Χρυσόγονος γεννήθηκε στις Σέρρες το 1961, πήρε πτυχίο της Νομικής Σχολής Θεσσαλονίκης το 1983 (βαθμός 9.90) και διδακτορικό της Νομικής Σχολής Ανόβερου το 1987. Είναι γνώστης της αγγλικής, γαλλικής και γερμανικής γλώσσας. Διδάσκει στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης από το 1990, όπου εκλέχτηκε ομόφωνα καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου το 2003. Το συγγραφικό του έργο περιλαμβάνει 17 βιβλία και περίπου 100 άλλες μελέτες. Άσκησε κριτική για τη στρέβλωση της ευρωπαϊκής ενοποίησης στο βιβλίο του «Το μετέωρο βήμα της Ευρώπης» (2003) και για το ελληνικό πολιτικό σύστημα στα βιβλία «Η ιδιωτική δημοκρατία – Από τις πολιτικές δυναστείες στην κλεπτοκρατία» (2009) και «Η καταστρατήγηση του Συντάγματος την εποχή των μνημονίων» (2013). Αγωνίστηκε από την πρώτη στιγμή κατά της μνημονιακής υποτέλειας, έγινε ιδρυτικό μέλος του Ενωτικού Κοινωνικού Μετώπου το 2011 και εκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ το 2013.
Το Μάιο του 2014 θέτει υποψηφιότητα για ευρωβουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ
ΚΩΣΤΑΣ ΧΡΥΣΟΓΟΝΟΣ
ρευστοτητα  καταθεσεισ…και «μονταζιερα»

ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ…ΚΑΙ «ΜΟΝΤΑΖΙΕΡΑ»

Την τελευταία εβδομάδα αντικείμενο εντατικής πολιτικής εκμετάλλευσης από την μνημονιακή συγκυβέρνηση αποτέλεσε η δήλωση ενός ιστορικού στελέχους της αριστεράς για «αναγκαστικό δάνειο», που θα μπορούσε να απαιτηθεί από τους πολίτες με ετήσιο εισόδημα άνω των 100.000 ευρώ για την αντιμετώπιση των δημοσίων δαπανών σε περίπτωση σχηματισμού μιας κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός έσπευσε να διαστρεβλώσει προκλητικά τη δήλωση αυτή κάνοντας λόγο για δήθεν «κούρεμα καταθέσεων» εάν οι ψηφοφόροι αποδοκιμάσουν πανηγυρικά την κυβέρνησή του στις επερχόμενες ευρωεκλογές και έτσι ανοίξει ο δρόμος για την διεξαγωγή εθνικών εκλογών.

Πίσω από την διαστρέβλωση κρύβεται το επίπεδο του πολιτικού πολιτισμού ενός ολόκληρου συστήματος, το οποίο συγκροτείται από ηγεμονικούς σχηματισμούς φεουδαρχικού τύπου και δεν ανέχεται όχι μόνο την εσωκομματική διαφωνία, αλλά ούτε καν τις αποχρώσεις στην έκφραση των στελεχών του. Είναι αδύνατο για το σημερινό πρωθυπουργό και τους ομοίους του, στελέχη αυτού του συστήματος εξουσίας, έστω και να αντιληφθούν τον πλουραλισμό που υπάρχει σε ένα κόμμα με δημοκρατική εσωτερική οργάνωση και λειτουργία. Γι’ αυτό και συγχέουν, ηθελημένα ή αθέλητα, τις δηλώσεις στελεχών με την κομματική γραμμή και πολιτική.

Οι πολιτικές θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τις επερχόμενες ευρωεκλογές, αλλά και πέρα από αυτές, καθορίσθηκαν κατά δεσμευτικό για το κόμμα τρόπο στην «Διακήρυξη για της Ευρωεκλογές 2014» που εγκρίθηκε με ευρεία πλειοψηφία στην τελευταία συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής. Στο κεφάλαιο «η πρότασή μας για τη σύγχρονη Ελλάδα» της ευρωδιακήρυξης διαβάζουμε ότι «απαιτείται αποκατάσταση της ρευστότητας» στην οικονομία.

Με άλλες λέξεις, απαιτείται αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης, το οποίο διατάραξαν οι μνημονιακές πολιτικές και συμπεριφορές όπως το «κούρεμα» των ομολογιούχων – φυσικών προσώπων τον Φεβρουάριο-Μάρτιο του 2012, οι δηλώσεις του περισπούδαστου Γιώργου Παπακωνσταντίνου περί «Τιτανικού», η κινδυνολογία περί παντός είδους καταστροφών σε περίπτωση εκλογικής επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ κλπ.

Η θέση για αποκατάσταση της ρευστότητας, και άρα της εμπιστοσύνης, βρίσκεται στον λογικό αντίποδα οποιασδήποτε σκέψης περί «κουρέματος» καταθέσεων. Το ζητούμενο μάλιστα, προκειμένου να αποκατασταθεί ένα μέρος τουλάχιστον της χαμένης ρευστότητας από την ελληνική οικονομία και να τεθούν οι βάσεις της ανάπτυξής της, είναι η επιστροφή των καταθέσεων οι οποίες μετατράπηκαν σε χρήμα σε φυσική μορφή και αποθησαυρίστηκαν σε έπιπλα και κρύπτες. Αυτές ανέρχονται, κατ΄ εκτίμηση, σε περίπου 20 έως 25 δις ευρώ και θα μπορούσαν, αν επέστρεφαν, να σηματοδοτήσουν τη μεταστροφή της ανίατης πιστωτικής συρρίκνωσης και ασφυξίας της τελευταίας τετραετίας σε επέκταση και άρα ανάπτυξη.

Η επιστροφή αυτή όμως προϋποθέτει να γίνει ορατό για όλους ότι το δημόσιο χρέος και άρα τελικά η όλη εθνική οικονομία έχουν εισέλθει σε βιώσιμη τροχιά. Και τούτο δεν μπορεί να συμβεί χωρίς ουσιώδη απομείωση του κεφαλαίου του χρέους, την οποία ούτε μπορεί ούτε θέλει να διεκδικήσει η μνημονιακή συγκυβέρνηση. Η ανατροπή της, με αφετηρία της επερχόμενες ευρωεκλογές, είναι αναγκαία για να αποκτήσει μέλλον ο τόπος μας.