Πέμπτη, 23 Νοεμβρίου 2017
πυρηνικη ενεργεια…οχι ευχαριστω

ΠΥΡΗΝΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ…ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

του ΑΛΦΟΝΣΟΥ ΒΙΤΑΛΗ  

Η απληστία εκδικείται και εκδικείται σκληρά.  Και αυτοί που πάντα την πληρώνουν είναι τα εκατομμύρια των απροστάτευτων πολιτών που τους «καθησυχάζουν» με διάφορους μύθους που ελάχιστη σχέση έχουν με την πραγματικότητα. Πρώτα μια παχιά λόγια και μετά τους εξοντώνουν. Μετά τους θεωρούν παράπλευρες απώλειες .

Δεν θα πάμε πολύ μακριά. Μόλις μερικά χρόνια πίσω ατην Ελλάδα , στη Βόρειο Ελλάδα .

Υπάρχει μήπως κανένας που ξεχνάει τα τραγικά στατιστικά ; Την έκρηξη των κροσμάτων καρκίνου και λευχαιμίας…Ξεχνάει κανείς ότι αρκετές χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο της τότε τραγωδίας , το Τσερνομπίλ , πολλοί αθώοι πολίτες (και δυστυχώς πολλά παιδιά) πλήρωσαν με την ζωή τους τις συνέπειες της πυρηνικής έκρηξης και της διασποράς του ραδιενεργού υλικού.

Ας σταματήσουν λοιπόν τα «παραμυθάκια» ότι η Ιαπωνία είναι πολύ πιο μακριά …Ότι η καταστροφή είναι τοπικό φαινόμενο με τοπικές επιπτώσεις .

Όχι βέβαια αυτά δεν γράφονται για να πανικοβληθεί ο κόσμος . Δεν χρειάζεται κι΄ άλλος πανικός σε τόσο δύσκολες εποχές.

Απλά χρειάζεται να κατανοήσουμε όλοι ότι δεν μπορεί να είμαστε ήσυχοι και ασφαλείς , όταν γύρω μας είναι  σπαρμένες,  και πολλές φορές απασφαλισμένες «πυρηνικές βόμβες.

Η Ιαπωνία είναι πράγματι μια ανεπτυγμένη χώρα με σοβαρούς ανθρώπους , εξέχοντες επιστήμονες και πολίτες ψύχραιμους και συνειδητούς .

Αφού γνώρισε τον τρόμο και το ολοκαύτωμα της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, υπέθεταν πολλοί ότι αυτός ο λαός , τουλάχιστον θα απέφευγε τον πειρασμό της πυρηνικής ενέργειας και της χρήσης της ακόμα και για ειρηνικούς σκοπούς.

Όμως ο νόμος του εύκολου και μεγάλου κέρδους , η απληστία και κυρίως η χωρίς έλεγχο και προδιαγραφές ανάπτυξη , οδήγησαν αυτόν τον λαό που γνώρισε τον όλεθρο και την καταστροφή της ατομικής βόμβας , να έχει στο έδαφος του περί τα 55 εργοστάσια πυρηνικής ενέργειας.

Και δεν φτάνει μόνο αυτό . Η πλέον σεισμογενής χώρα στον κόσμο «φύτεψε» στο όνομα του μεγάλου κέρδους στο ασταθές έδαφος της «55 βόμβες».

Βέβαια η Ιαπωνία είναι μια χώρα που διακρίνεται για την σοβαρότητα της . Μόνο που σε αυτή την τόσο προηγμένη χώρα τα περισσότερα από τα πυρηνικά εργοστάσια είναι της γενιάς Β . Δηλαδή μιας γενιάς πυρηνικών εργοστασίων με προδιαγραφές που έχουν ξεπεραστεί και ανήκουν στο παρελθόν , μιας και εδώ και μερικά χρόνια είμαστε στην γενιά D.
Και δεν φτάνει μόνο αυτό . Όπως μεταδίδουν πολλά μεγάλα και έγκυρα διεθνή Μ.Μ.Ε , τα περισσότερα πλέον από τα πυρηνικά εργοστάσια της Ιαπωνίας αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα με την ασφάλεια τους λόγω της οικονομικής κρίσης.

Με άλλα λόγια πρόκειται για μια χώρα παραδομένη σε σχεδόν απασφαλισμένες πυρηνικές βόμβες , ελέω του κέρδους , της απληστίας και μιας μη βιώσιμης ανάπτυξης.

Τα όσα καθησυχαστικά ακούγονται περί του ότι και αν ακόμα υπάρξει μεγάλη πυρηνική έκρηξη στην Ιαπωνία δεν κινδυνεύουμε άμεσα , διότι π.χ δεν θα φτάσει ΄πη θα φτάσει πολύ εξασθενημένο το πυρηνικό νέφος στην Ευρώπη κ.α , είναι απλώς καθησυχαστικά ευχολόγια . Διότι κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει ούτε που και πόσο θα εξασθενίσει το πυρηνικό νέφος , ούτε τι θα μεταφερθεί με τις βροχές , ούτε ποια προϊόντα από αυτά που θα καταναλώσουμε θα έχουν ραντισθεί με θανατηφόρα ραδιενέργεια.

Καλό είναι να μην υπάρχει πανικός . Καλό θα είναι να ακούμε τις οδηγίες και τις συμβουλές των ειδικών .
Όμως καλύτερο απ΄όλα θα είναι να αποκτήσουμε (ή να ξανααποκτήσουμε συνείδηση) για τις εφαρμογές της πυρηνικής ενέργειας.

Τότε στις δεκαετίες του 70 και του 80 διαδήλωναν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον πλανήτη (ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων) με κεντρικό σύνθημα «Πυρηνική Ενέργεια…Όχι Ευχαριστώ».

Αν αφήσουμε για λίγο πίσω μας τα «ορφανά» πυρηνικά όπλα τα οποία «περιφέρονται» από την διάλυση της πρώην ΕΣΣΔ  , βλέπουμε ότι η χρήση της πυρηνικής ενέργειας για «ειρηνικούς σκοπούς» , έχει απλωθεί , παρά τα όσα έχουν συμβεί με κορωνίδα  μέχρι στιγμής το Τσέρνομπιλ.

Τα όσα τώρα συμβαίνουν στην Ιαπωνία και τα όσα αποκαλύπτονται για τα πυρηνικά εργοστάσια μιας χώρας και ανεπτυγμένης και πολιτισμένης , κάνουν εξαιρετικά επίκαιρο αυτό το παλιό σύνθημα που ακούγονταν τις δεκαετίες του 70 και του 80 .

Και αν αυτά συμβαίνουν στη μακρινή , πολιτισμένη και ανεπτυγμένη Ιαπωνία , δίκαια ανησυχούν ειδικοί και μη για τα όσα συμβαίνουν ή μπορεί να συμβούν στη γειτονιά μας που και αυτή είναι μια εξαιρετικά σεισμοπαθής περιοχή .
Ας αναλογιστούμε μόνο ο πόσο κοντά μας είναι τα πυρηνικά της Βουλγαρίας ( και με τι προδιαγραφές ασφαλείας λειτουργούν0 ή ακόμα το ότι μας χωρίζει μόνο μια «ανάσα» από το Ακούγιου της Τουρκίας που ετοιμάζεται να στηθεί πηρυνικό εργοστάσιο.

Αυτές τις ώρες τρείς πυρηνικοί αντιδραστήρες στην πληγείσα περιοχή Fukushima – στην ανεπτυγμένη και πολιτισμένη Ιαπωνία- έχουν απολέσει όλα τα συστήματα ψύξης και η υπερθέμανση του Πυρήνα δεν είναι εφιαλτικό σενάριο αλλά απτή πραγματικότητα.

Δυστυχώς και για τους Ιάπωνες και για όλους μας η εξέλιξη μιας πυρηνικής καταστροφής πρώτου μεγέθους, είναι χαοτική και απρόβλεπτη. Η εκ των υστέρων αξιολόγησή της κατά κανόνα περιλαμβάνει πολλές, πολλές νεκροψίες. Χιλιάδες ή και εκατομμύρια καρκίνους. 10ετίες και 100ετίες αθεράπευτα μολυσμένων εκτάσεων.

Χρειάζεται λοιπόν αυτές τις δύσκολες ώρες για ολόκληρο τον πλανήτη , όχι μόνο ψυχραιμία , αλλά και συνείδηση για το τι είναι η πυρηνική ενέργεια και τους τεράστιους και μη αναστέψιμους κινδύνους που έχει ακόμα και η για ειρηνικούς λόγους χρήση της.