Τρίτη, 21 Νοεμβρίου 2017
πολυ σκληροι για να δικαιωθουν

ΠΟΛΥ ΣΚΛΗΡΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΘΟΥΝ

Στην πρώτη εκδοχή της κινηματογραφικής σειράς “πολύ σκληρός για να πεθάνει” ο πρωταγωνιστής βρίσκεται εγκλωβισμένος στα γραφεία πολυεθνικής, που έχουν καταληφθεί από μια πολύ καλά οργανωμένη συμμορία. Σκοπός της είναι η υφαρπαγή ζεστού χρήματος που υπάρχει στο θησαυροφυλάκιο της. Όταν ο πρωταγωνιστής αστυνομικός αρχίζει να χαλά τα σχέδια της συμμορίας, ο επικεφαλής της συμμορίας για να θολώσει τα νερά περιγράφει την συμμορία του ως τρομοκρατική οργάνωση που υποτίθεται ζητά την απελευθέρωση μαχητών-συντρόφων. Το Χόλιγουντ, μεταξύ άλλων, διδάσκει πως υπάρχει πάντα τρόπος να επικαλύψεις έκνομες συμπεριφορές με κάποιο ασαφές ιδεολογικό-πολιτικό περιτύλιγμα. Και το Χόλιγουντ δεν είναι απλή υπόθεση. Είναι η επιτομή της παγκόσμιας προπαγάνδας. Στον πρόλογο της προκήρυξης της οργάνωσης “Σέχτα Επαναστατών” διαβάζει κανείς: “..Μιλάμε για μια βία χωρίς αίμα. Για τη βία της εικόνας, των διαφημίσεων, την καταναλωτικής μαστούρας, των ψυχοαδιεξόδων, της μοναξιάς. Ζούμε σε άθλιες πόλεις, τρώμε πλαστικό φαγητό, ενημερωνόμαστε με κατασκευασμένες ειδήσεις, ψωνίζουμε τυποποιημένα προϊόντα, εργαζόμαστε σε αηδιαστικές δουλειές, θαυμάζουμε κάλπικα πρότυπα, φτιάχνουμε τα μικρά ιδιωτικά κελιά μέσα στα σπίτια μας με την χαρούμενη επίπλωση”.

Κοινότυπη διαπίστωση που μετατρέπεται σε “ιδεολογικό πλαίσιο” για να δικαιολογήσει πράξεις βίας ακόμα και φόνους. Γενίκευση που μετατρέπει τους πάντες σε επίδοξα θύματα. Καθένας, που οι συντάκτες της προκήρυξης θεωρήσουν ότι υπηρετεί το “σύστημα”, είναι στόχος. Ακόμα κι όσοι “αυτόπτες μάρτυρες” βρεθούν στους επόμενους τόπους του εγκλήματος και τολμήσουν να πουν στις διωκτικές αρχές κάτι περισσότερο από το “δεν ξέρω, δεν είδα, δεν άκουσα…”

Ωστόσο, περιέργως πως, οι “στόχοι” των “τρομοκρατών” είναι συγκεκριμένοι, ορισμένοι έχουν κι ονοματεπώνυμο. Εδώ το θέμα μπερδεύει. Δημιουργεί αντιφάσεις. Γιατί αυτοί κι όχι κάποιοι άλλοι; Και ποια σχέση όλων αυτών με τους διευθυντές των φυλακών;! Τι δουλειά έχει μια “τρομοκρατική οργάνωση” να υπερασπίζεται “βασανισμένους φυλακισμένους ανθρώπους”;

Μια απλά ανάγνωση της προκήρυξης, από ένα απλό, μη ειδικό πολίτη, δημιουργεί ερωτήματα, προκαλεί σύγχυση. Τι ακριβώς συμβαίνει; Ποια είναι η “Σέχτα Επαναστατών”, τι πρεσβεύει, τι επιδιώκει. Κι αν επιδιώκει να πλήξει την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό πως μπορεί να υποστηρίζει ότι αγωνίζεται για “μια νέα προοπτική ζωής” των Ελλήνων;

Πιθανές απαντήσεις θα μπορούσε να αναζητήσει κανείς στο …Χόλιγουντ. Είναι ευκολότερες από τις εικασίες της Αντιτρομοκρατικής. Όμως, η ουσία παραμείνει: Σύγχυση και αποπροσανατολισμός. Φόβος και ανασφάλεια. Ποιον εξυπηρετεί κι από που εκπορεύεται; Συγκεκριμένες απαντήσεις δεν μπορούν να υπάρξουν. Μια στάση προσωπική αποστασιοποίησης, ίσως, να ήταν η καλύτερη απάντηση. Ή μήπως ούτε κι αυτό;